I SA/Ka 1379/03

Dnia 24 maja 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2004 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. prowadzącego działalność gospodarczą jako "A" w Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie restrukturyzacji zaległości w podatku od nieruchomości postanawia : 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] (słownie: [...] ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] roku, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 208 § 1 i art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137, poz. 926 z późniejszymi zmianami) oraz art. 1 pkt 1, art. 2, art. 6 i art. 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz.U. nr 155, poz. 1287), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] roku, nr [...] , którą organ ten umorzył M. T. prowadzącemu "A" w Z. postępowanie w sprawie restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców. W skardze, skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego podatnik domagał się uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji. Powyższą skargę Sąd przesłał Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w C. zgodnie z przepisem art. 38 § 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74, poz. 368 z późniejszymi zmianami), zobowiązując jednocześnie organ odwoławczy do nadesłania akt administracyjnych wraz z odpowiedzią na skargę. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] 2003 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. W dniu [...] 2004 roku (data stempla pocztowego) organ odwoławczy przesłał do Sądu decyzję z dnia [...] roku, nr [...], którą – na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) w związku z art. 233 § 2, art. 208 § 1 i art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej – uwzględnił skargę i uchylił w całości swoją decyzję z dnia [...] roku oraz powołaną wyżej decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] roku, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy wskazał między innymi, że “wskazana przez organ I instancji okoliczność, że strona nie jest przedsiębiorcą, nie stanowi podstawy do uznania postępowania za bezprzedmiotowe. Organ bowiem ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona i czy strona spełnia ustawowe przesłanki do pozytywnego rozpoznania wniosku, a następnie wydaje rozstrzygnięcie merytoryczne. W związku z tym umorzenie niniejszego postępowania z powodu bezprzedmiotowości, gdy istniały podstawy do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty, narusza przepisy art. 208 § 1 ustawy oraz interes strony". W konkluzji uzasadnienia decyzji Kolegium wskazało, że “tego rodzaju ustalenia prowadzą do uwzględnienia w całości skargi strony w rozumieniu art. 54 § 3 ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Strona w skardze wniosła bowiem o uchylenie zaskarżonej decyzji Kolegium oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a niniejsze rozstrzygnięcie uwzględnia to żądanie w całości". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) stanowi, iż organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy – Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe. W rozpatrywanej sprawie, dotyczącej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., organ ten skorzystał z uprawnienia jakie przysługiwało mu z mocy powołanego wyżej przepisu. Nie ulega wątpliwości, że unormowanie to ma umożliwiać organowi podatkowemu weryfikację własnego działania bez potrzeby rozpatrywania sprawy przez sąd administracyjny. Rozwiązanie takie nie może budzić wątpliwości, prowadzi wszak do szybszego załatwienia sprawy i to zgodnie z żądaniem skarżącego, nie angażuje też w rozstrzygnięcie sprawy sądu administracyjnego. Oceny wymaga jedynie kwestia, czy rozstrzygniecie to można uznać za uwzględniające skargę w całości ?. Oceniając sprawę z tego punktu widzenia Sąd wziął pod uwagę, że organ odwoławczy uchylając w całości swoją decyzję z dnia [...] roku oraz decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] roku i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji, stworzył skarżącemu możliwość obrony swych praw w toczącym się od początku postępowaniu, dotyczącym rozpatrzenia jego wniosku z dnia [...] 2002 roku. Takie rozwiązanie proceduralne nie może być oceniane jako naruszające prawa strony, a wręcz odwrotnie – daje ono możliwość prawidłowego i pełnego udziału stronie skarżącej w prowadzonym na nowo postępowaniu pierwszoinstancyjnym, z zagwarantowanym prawem do odwołania, a w dalszej kolejności – także do sądowej kontroli nowej decyzji wydanej w sprawie. W tej sytuacji Sąd uznał, że doszło do uwzględnienia skargi w całości (zgodnie zresztą z wnioskiem skarżącego zawartym w skardze z dnia [...] 2003 roku), zatem decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku, nr [...] , nie narusza prawa. Ustalenia przedstawione wyżej wskazują, że postępowanie sądowe, wszczęte na skutek skargi M. T. stało się bezprzedmiotowe, a zatem wydanie wyroku w tej sprawie jest zbędne. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnia treść art. 201 § 1 powołanej ustawy.