I SA/Ka 2068/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie NSA Krzysztof Wujek, NSA Tadeusz Michalik (spr.), Protokolant Beata Jacek, po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2004 r., na rozprawie sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia wartości celnej towaru p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie sądowe W dniu [...] r. A Spółka z o.o. w W. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w K. odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia wartości celnej towaru. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. poinformował, że postępowanie w sprawie wymiarowej zakończyło się wydaniem [...] r. decyzji ostatecznej o Nr [...] utrzymującej w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Celnego w K. z [...] r., uznające za nieprawidłowe zgłoszenie celne z [...] czerwca 2000 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zaskarżone do Sądu postanowienie organu odwoławczego zostało wydane w postępowaniu administracyjnym, którego przedmiotem było ustalenie prawidłowej wartości celnej importowanego towaru oraz określenie kwoty wynikającej z długu celnego. Organy celne uznały, że rozstrzygnięcie tej sprawy nie jest uzależnione od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. W związku z tym, postępowanie administracyjne zakończyło się wydaniem decyzji ostatecznej, podlegającej kontroli sądowoadministracyjnej. Mając powyższe na uwadze należy zatem stwierdzić, że obecnie nie istnieje w toku postępowanie administracyjne, w którym rozstrzygnięto merytorycznie wiosek strony skarżącej o jego zawieszenie. Tym samym brak jest przedmiotu postępowania sądowoadministracyjnego. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać rozstrzygnięcia załatwiającego sprawę, co do istoty. Stwierdzenie bezprzedmiotowości postępowania oznacza w tym wypadku ustalenie, że brak jest podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia skargi na postanowienie wpadkowe. Skoro kwestia zagadnienia wstępnego wiąże się z merytorycznym rozstrzygnięciem sprawy to oczywistym jest, że zakończenie postępowania wydaniem decyzji co do istoty sprawy, ma ten skutek, że niweczy również czynności podjęte w toku tego postępowania pozostające w związku z jego merytorycznym zakończeniem. Celem postępowania administracyjnego jest bowiem załatwienie sprawy przez wydanie decyzji rozstrzygającej ją co do istoty, i temu powinna służyć działalność orzecznicza administracji publicznej zmierzająca do konkretyzacji praw i obowiązków wynikających z powszechnie obowiązujących przepisów prawa (tak: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego – Komentarz, Warszawa 2003 r., str. 468). Ponieważ, jak już wskazano, decyzja taka została wydana, to bezprzedmiotowym stało się postępowanie sądowe w przedmiocie kontroli postanowienia o odmowie zawieszenia tego postępowania. Z tego też powodu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.