I SA/Ka 2163/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie NSA Henryk Wach, NSA Tadeusz Michalik (spr.), Protokolant Beata Jacek, po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2004 r. na rozprawie przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Katowicach Anny Podsiadło sprawy ze skargi A S.A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w C. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji celnej towaru oraz wymiaru cła. p o s t a n a w i a 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zarządzić zwrot na rzecz skarżącego kwoty [...] ([...]) [...] złotych tytułem połowy wpisu. Pismem z dnia [...] A S.A. cofnęła skargę wniesioną w dniu [...] (data stempla pocztowego) do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Urzędu Celnego w B. z dnia [...] nr [...] w sprawie uznania za nieprawidłowe wymienionych w niej zgłoszeń celnych w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej pentanu oraz ustalenia należności celnych dla sprowadzonego towaru. Na wstępie należy wyjaśnić, że z dniem 01 stycznia 2004 r. weszły w życie ustawy reformujące sądownictwo administracyjne i w myśl postanowień art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W tej sytuacji właściwym sądem do rozpatrzenia przedmiotowej skargi był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w skrócie p.s.a.) stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu prawnego lub czynności wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie zaś z art. 161 tej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, 2) w razie śmierci strony (...), 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienia ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia, gdy podlegają zaskarżeniu i doręcza stronom (art. 163 § 1). Mając na uwadze powyższe oraz okoliczność, iż brak jest podstaw do przyjęcia, że w przedmiotowej sprawie cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności należało orzec jak w sentencji postanowienia. Ze względu na zapis art. 232 § 1 pkt 2 ustawy p.s.a., który brzmi: "Sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, z tym że posiedzenie mediacyjne nie wyłącza zwrotu" Sąd orzekający zarządził zwrot na rzecz skarżącej A S.A. połowę kwoty uiszczonego wpisu.