I SA/Ka 2164/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie NSA Henryk Wach, NSA Tadeusz Michalik (spr.),, Protokolant: Beata Jacek, po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2004 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Katowicach Anny Podsiadło na rozprawie sprawy ze skargi A S.A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w C. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji celnej towaru oraz wymiaru cła p o s t a n a w i a 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zarządzić zwrot na rzecz skarżącego kwoty [...] ([...]) [...] złotych tytułem połowy wpisu. Pismem z dnia [...] A S.A. w Oświęcimiu cofnęła skargę wniesioną w dniu [...] ( data stempla pocztowego) do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach na decyzje Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Urzędu Celnego w B. z dnia [...] nr [...] w sprawie uznania za nieprawidłowe wymienionych w niej zgłoszeń celnych w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej pentanu oraz ustalenia należności celnych dla sprowadzonego towaru. Na wstępie należy wyjaśnić, że z dniem 01 stycznia 2004 r. weszły w życie ustawy reformujące sądownictwo administracyjne i w myśl postanowień art. 97§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ). W tej sytuacji właściwym sądem do rozpatrzenia przedmiotowej skargi był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( w skrócie p.s.a.) stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu prawnego lub czynności wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie zaś z art. 161 tej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania : 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, 2) w razie śmierci strony (..), 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienia ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia, gdy podlegają zaskarżeniu i doręcza stronom ( art. 163 § 1 ). Mając na uwadze powyższe oraz okoliczność, iż brak jest podstaw do przyjęcia, że w przedmiotowej sprawie cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności należało orzec jak w sentencji postanowienia. Ze względu na zapis art. 232 § 1 pkt 2 ustawy p.s.a., który brzmi: "Sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, z tym że posiedzenie mediacyjne nie wyłącza zwrotu" Sąd orzekający zarządził zwrot na rzecz skarżącej A S.A. połowę kwoty uiszczonego wpisu.