I SA/Ka 2190/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Ewa Madej po rozpoznaniu w dniu 11 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zabezpieczenia majątkowego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. Dnia [...] r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach wpłynęła skarga W. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r. w sprawie przedłużenia terminu ważności zabezpieczenia dokonanego w oparciu o zarządzenie zabezpieczenia wydane na podstawie decyzji o zabezpieczeniu. Na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2004 r. pełnomocnik organu odwoławczego oświadczył, iż w dniu [...] r. – wobec wydania przez organ I instancji decyzji umarzającej postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń – grudzień 2000 r. tj. okresu wymienionego w decyzji o zabezpieczeniu – Dyrektor Izby Skarbowej w K. uwzględnił w całości skargę, uchylił zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie. Pełnomocnik przedstawił Sądowi pismo Dyrektora Izby Skarbowej oraz odpis postanowienia z dnia [...] r. nr [...], wydanego na podstawie art. 54 § 3 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270) oraz art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 i 105 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 159 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekstu jednolity: Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.). Jednocześnie pełnomocnik organu złożył wniosek o umorzenie postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego. Ze względu na nieobecność skarżącego na rozprawie, Sąd pismem z dnia 11 sierpnia 2004 r. zwrócił się do niego o zajęcie stanowiska w kwestii umorzenia postępowania sądowego, wnioskowanego przez organ, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, iż stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652), dla obszaru województwa śląskiego utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W rozpatrywanej sprawie organ II instancji uchylił postanowienie, będące przedmiotem skargi pana W. K. do Sądu, utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji oraz umorzył postępowanie w sprawie. Taki sposób działania pozostaje w zgodności z treścią żądania strony, wyrażonej w skardze. Skarżący wniósł bowiem o uchylenie zaskarżonego postanowienia jako niezgodnego z prawem. Można zatem uznać, że uchylając swe rozstrzygnięcie organ II instancji uczynił zadość żądaniu strony eliminując zaskarżony akt administracyjny z obrotu prawnego. W tej sytuacji dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 161 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.