I SA/Ka 2222/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Stanik (spr.), Sędziowie NSA -, -, Protokolant -, po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2004 r. przy udziale - na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie : umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie o podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz M. D. kwotę 10 (dziesięciu) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skargą z dnia [...] r. M. D. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie podatku od spadku i darowizn. W odpowiedzi Dyrektor Izby Skarbowej poinformował w piśmie z dnia [...] r., że w trybie art. 38 ust. 2 ustawy z 11.05.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 z późn. zm.) uwzględnił skargę. Do rzeczonego pisma dołączono odpis decyzji z dnia [...] r., nr [...];[...], z której wynika, iż zaskarżona decyzja uchylona została w całości. Równocześnie odwołanie podlegać będzie merytorycznemu rozpatrzeniu. W konsekwencji tego skarżący, odpowiadając na wezwanie Sądu z dnia 22.12.2003 r., oświadczył w piśmie procesowym z dnia 05.12.2003 r., nadanym listem poleconym w dniu 05.01.2004 r., że cofa skargę. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, co następuje: W niniejszej sprawie skarga wniesiona została pod rządami ustawy z 11.05.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 z późn. zm.). Również na podstawie tych, nieobowiązujących już, przepisów (art. 38 ust. 2) organ odwoławczy wyeliminował w trybie samokontroli zaskarżoną decyzję z obrotu prawnego, co spowodowało cofnięcie wniesionej w sprawie skargi. Stosowne oświadczenie skarżącego do Sądu wpłynęło jednak po dniu 01.01.2004 r., w rezultacie czego ocenę prawną powyższych zaszłości dokonać należało w oparciu o regulacje wynikające z przepisów ustawy z 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Konsekwencja taka wynika bowiem z przepisu art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), który stanowi, że "sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Dokonując zatem tej oceny stwierdzić trzeba, że postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Stanowiąca przedmiot zaskarżenia decyzja została bowiem w trybie samokontroli uchylona przez co żądanie skargi uwzględnione zostało w całości. Sama zaś skarga została w następstwie tego cofnięta. Tym samym więc, odnosząc do przedstawionych wyżej okoliczności uregulowania zawarte w przepisach art. 54 § 3 i art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 i 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przy zastosowaniu art. 97 § 1 ustawy przepisy wprowadzające ustawę (...), postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć i tak też orzeczono w postanowieniu. O kosztach postępowania sądowego orzeczono w tym stanie rzeczy po myśli art. 201 § 1 i art. 210 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy przepisy wprowadzające ustawę (...).