I SA/Ka 2448/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędziowie NSA Henryk Wach, Asesor WSA Iwona Bogucka, Protokolant Ewa Olender, po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Firmy "A" S.A. w O. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w C. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie: uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji celnej towaru p o s t a n a w i a 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zarządzić na rzecz strony skarżącej zwrot kwoty [...] ([...]) złotych tytułem połowy uiszczonego wpisu. Pismem z dnia [...] 2005 r. Firma "A" S.A. w O. cofnęła skargę wniesioną w dniu [...] 2003 r. (data stempla pocztowego) do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach na decyzje Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie uznania za nieprawidłowe wymienionych w niej 8 zgłoszeń celnych z dnia [...],[...],[...] i [...] 2000 r. w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej towaru – pentan 85. Na wstępie należy wyjaśnić, że z dniem 1 stycznia 2004 r. weszły w życie ustawy reformujące sądownictwo administracyjne i w myśl postanowień art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W tej sytuacji właściwym sądem do rozpatrzenia przedmiotowej skargi był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w skrócie p.s.a.) stanowi, ze skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu prawnego lub czynności wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie zaś z art. 161 tej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, 2) w razie śmierci strony (...), 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia, gdy podlegają zaskarżeniu i doręcza stronom (art. 163 § 1). Mając na uwadze powyższe oraz okoliczność, iż brak jest podstaw do przyjęcia, że w przedmiotowej sprawie cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności należało, zgodnie z art. 161 pkt 1 w związku z art. 60 p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia. Ze względu na zapis art. 232 § 1 pkt 2 ustawy p.s.a., który brzmi: "Sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, z tym że posiedzenie mediacyjne nie wyłącza zwrotu". Sąd orzekający zarządził na rzecz skarżącej Firmy "A" S.A. zwrot kwoty [...] ([...]) złotych tytułem połowy uiszczonego wpisu.