I SA/Ka 2623/03
PostanowienieWSA w Gliwicach2004-09-20
Skład orzekający: Ewa Karpińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku, gdy decyzja administracyjna wydana na podstawie ustaleń dokonanych wskutek mediacji nie zostanie zaskarżona, sąd powinien umorzyć postępowanie sądowe?Ratio decidendi
Zgodnie z art. 118 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (PPSA), w sytuacji, gdy decyzja administracyjna wydana na podstawie ustaleń z mediacji nie zostanie zaskarżona, sąd jest zobowiązany do umorzenia postępowania sądowego. W niniejszej sprawie, po przeprowadzeniu mediacji ustalono sposób spłaty zaległości podatkowych, co zostało zawarte w decyzji organu, która nie została zaskarżona. W związku z tym, sąd umorzył postępowanie sądowe.Stan faktyczny
Skarżąca I.W. wniosła o ponowne rozpatrzenie możliwości rozłożenia na raty zaległości podatkowych. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił rozłożenia na raty, wskazując na uznaniowy charakter decyzji i sytuację finansową skarżącej. Po przeprowadzeniu postępowania mediacyjnego strony ustaliły sposób spłaty zaległości, co zostało zawarte w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. Decyzja ta nie została zaskarżona do sądu.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej w K. O/Z w B. na rzecz I. W. kwotę tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Sędzia NSA Ewa Karpińska, po rozpoznaniu w dniu 20 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. O/Z w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie: rozłożenia na raty zaległości podatkowych p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. O/Z w B. na rzecz I. W. kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Pismem z dnia [...] 2003 r. skarżąca I. W. wniosła o ponowne rozpatrzenie możliwości rozłożenia na raty zaległości podatkowych w łącznej kwocie [...] złotych wraz z należnymi odsetkami za zwłokę. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej odmówił rozłożenia na raty zaległości podatkowych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, iż rozpatrywanie wniosków o rozłożenie zaległości podatkowych na raty podejmowane są w ramach tzw. uznania administracyjnego. Oznacza to, iż organowi podatkowemu pozostawiono możliwość dokonania wyboru jednego z dopuszczonych przez ustawę rozwiązań. W niniejszej sprawie zaległość w podatku od towarów i usług powstały na skutek nieuregulowania wykazanych w deklaracjach podatkowych VAT-7 zobowiązań podatkowych, co stanowi naruszenie przez podatniczkę obowiązujących przepisów. Nadto sytuacja finansowa skarżącej w okresie rozpatrywania jej wniosku nie gwarantuje spłaty zadłużenia w ratach, tym bardziej, iż posiada ona jeszcze zobowiązania finansowe wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz banku.
Na mocy art. 115 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sprawę rozpoznano w trybie postępowania mediacyjnego.
Na posiedzeniu mediacyjnym w dniu 25 czerwca 2004 r. strony określiły sposób spłaty zaległości podatkowych poprzez miesięczne regulowanie rat w kwocie [...] złotych. Powyższe ustalenia zostały zawarte w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. O/Z w B. z dnia [...] r. Nr [...] , doręczonej podatniczce w dniu [...] 2004 r., w której miesięczne raty określono na kwoty od [...] zł do [...] złotych.
Decyzja ta nie została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 118 § 2 p.p.s.a. w przypadku, gdy decyzja administracyjna wydana na podstawie ustaleń dokonanych wskutek mediacji nie zostanie zaskarżona sąd umarza postępowanie w sprawie, w której przeprowadzono postępowanie mediacyjne.
Powołany przepis stanowi zatem podstawę do umorzenia postępowania w niniejszej sprawie.
Orzekając o kosztach postępowania Sąd zastosował zasadę zawartą w art. 200 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd, na mocy powołanych wyżej przepisów, orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło