I SA/Ka 2759/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Kołaczek Sędziowie: NSA Małgorzata Wolf-Mendecka (spr.) WSA Krzysztof Winiarski Protokolant: Anna Florek po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi H. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości podatku rolnego, oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta S. ustalił H. W. i C. M. – współwłaścicielom nieruchomości położonej w S. o powierzchni [...] ha, wymiar podatku rolnego na rok 2003 r. w kwocie 5,50 zł. Jako podstawę wymiaru należności pieniężnych powołano art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z 1997 r.) oraz (ogólnie) ustawę z dnia 15.11.1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. Nr 94 poz.431 z późn. zm.). W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podatkowy wskazał generalnie, iż podstawą opodatkowania podatkiem rolnym stanowią dane wynikające z ewidencji gruntów. W odwołaniu od tej decyzji złożonym przez H. W. wskazano, iż według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przedmiotowa nieruchomość położona jest w rejonie budownictwa mieszkalnego i ma status działki budowlanej. Podatniczka wyraziła nadto przekonanie, iż w sposób bezprawny przypisano gruntom rolny charakter, gdyż do roku 2002 wymierzany był podatek od nieruchomości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uwzględniło odwołania i decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podniesiono w szczególności, iż z dniem 1 stycznia 2003 r. weszła w życie znowelizowana w dniu 30 października 2002 r. ustawa o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 200, poz. 1683), a także zmieniona dnia 10 października 2002 r. ustawa o podatku rolnym (Dz. U. Nr 200, poz. 1680). Wyjaśniono dalej, iż zmiana ta dotyczyła nowych zasad opodatkowania zarówno podatkiem od nieruchomości jak i podatkiem rolnym. Następnie organ odwoławczy podkreślił, iż podstawowe znaczenie przy ustalaniu wysokości tych podatków ma przepis art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, który wskazuje, że podstawę wymiaru podatku stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, stanowiące urzędowe źródło informacji wykorzystywanych w postępowaniu podatkowym. W przypadku podatku rolnego, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Przy czym (zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku rolnym), zwolnieniu od podatku rolnego podlegają, między innymi, użytki rolne klasy V,VI i VIz oraz grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych. Wskazano też, iż stosownie do przepisu 2 ust. 2 znowelizowanej ustawy o podatkach i opłatach lokalnych opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy Podkreślono, iż dla celów podatkowych nie ma znaczenia przeznaczenie gruntu w planie zagospodarowania przestrzennego. Następnie organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż C. M. i H. W. są współwłaścicielami gruntów o powierzchni [...] ha sklasyfikowanych jako grunty orne klasy IVb /[...] ha/ i klasy V /[...] ha/, a więc grunty te w 2003 roku podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym. Decyzję tę H. W. zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się jej uchylenia. Uzasadniając swoje stanowisko skarżąca powtórzyła argumenty zawarte w odwołaniu dodając, iż należąca do niej działka budowlana posiada "tylko [...]a i [...] m2" i nie prowadzi się na niej żadnej działalności gospodarczej. Wyraziła przekonanie, iż zmiana charakteru prawnego działki i przekształcenie podatku od nieruchomości w podatek rolny ma na celu zmniejszenie jej wartości i uniemożliwienie podejmowania starań o uzyskanie pozwolenia na budowę, a w przypadku wywłaszczenia – zmniejszenia ceny działki. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wyjaśniło przy tym, iż opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają wszystkie grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione lub zakrzewione na użytkach rolnych, a nie tylko użytki rolne o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha. Kolegium ponownie podkreśliło, iż bez znaczenia dla celów podatkowych ma miejsce położenie gruntów (np. w rejonie budownictwa mieszkaniowego) a także, czy na gruntach sklasyfikowanych jako użytki rolne prowadzona jest działalność rolnicza. Końcowo wskazano, iż organy ustalające wysokość zobowiązań podatkowych nie są uprawnione do dokonywania zmian w ewidencji gruntów, a kwestionowanie tych danych może odbywać się tylko w odrębnym od podatkowego postępowaniu administracyjnym. Na rozprawie w dniu 6 stycznia 2005 r. skarżąca H. W. dodatkowo podniosła, iż przyczyną zakwestionowania decyzji organów podatkowych była obawa obniżenia wartości i charakteru działki. Zainteresowany C. M. wniósł o oddalenie skargi, podzielając stanowisko przedstawione w uzasadnieniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 września 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271, z późn. zm.) sprawy, których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga nie jest uzasadniona. W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe trafnie zwróciły uwagę na treść przepisu art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 30 poz. 163 z późniejszymi zmianami). Zgodnie z jego postanowieniami, podstawą wymiaru podatków (w tym podatku rolnego) powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że w ewidencji gruntów w jednostce rejestrowej nr [...]– Obręb Z. C. M, i H, W, figurują jako współwłaściciele gruntów o powierzchni [...] ha sklasyfikowanych jako grunty orne klasy RIVb /[...] ha/ i klasy RV /[...] ha/. Wyjaśnić więc należy, iż organy ustalające wysokość wymiaru zobowiązań podatkowych nie są uprawnione do dokonywania zmian w ewidencji gruntów i wypowiadania się w przedmiocie prawa własności podatników (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 grudnia 1993 r. – sygn. akt. III SA 747/93, z dnia 10 grudnia 1992 r. –sygn. akt SA /Ka 1249/92 oraz z dnia 20 maja 1996 r. – sygn. akt. I SA / Ka 120 /96 ). Kwestionowanie danych dotyczących powierzchni oraz klasy gruntów może odbywać się w odrębnym postępowaniu i dopóki to nie nastąpi, dopóty nie można skutecznie zarzucić organom podatkowym błędnych ustaleń co do wielkości i klasy gruntów. W zakresie wymiaru podatku, zaskarżona decyzja również odpowiada prawu. Zgodnie bowiem z art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2003 r.), opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Skoro więc grunty oznaczone jako użytki rolne stanowiły [...] ha (stawka opodatkowania 167,25 zł/ha), a pozostałe grunty o pow. [...] (klasy V,VI, VIz) zwolnione były z opodatkowania to iloczyn podstawy opodatkowania i stawki rocznej stanowił kwotę 5 zł 50 gr., która oznaczała zobowiązanie podatkowe współwłaścicieli gruntów z tytułu podatku rolnego na 2003 rok. W rozpoznawanej sprawie, Kolegium dokonało kontroli prawidłowości wyliczenia podatku i oparło się na danych wynikających z ewidencji gruntów. Poczynione ustalenia nie były dowolne, lecz wynikały z dowodów zgromadzonych w sprawie. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż są one bezpodstawne. Słusznie bowiem wyjaśniły organy podatkowe, iż dla celów podatkowych bez znaczenia pozostają okoliczności związane z położeniem działki w rejonie budownictwa mieszkaniowego czy też wskazań planu zagospodarowania przestrzennego (podobnie, zagadnienie związane z wartością rynkową działki nie ma związku z prawidłowością opodatkowania przedmiotowego gruntu). Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił zatem argumentację organu odwoławczego zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.