I SA/Ka 2852/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Wach Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.) Asesor WSA Barbara Orzepowska-Kyć Protokolant Ewa Olender po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2005 r. przy udziale- sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. [...] r. nr [...] i nr [...] oraz z dnia [...] r. nr [...] i nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe co do przeznaczenia celnego towaru oddala skargę. W dniu [...] r. została wydana decyzja nr [...] mocą której Spółka z o.o. "A" w S. uzyskała pozwolenie na korzystanie w terminie od [...] do [...] 2000 r z procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń. Wśród wymienionych w pozwoleniu towarów, które miały zostać poddane procesowi uszlachetniania czynnego, wymieniono przędzę nitkowaną z włókien naturalnych i chemicznych (50 % wełna i 50 % akryl) w ilości [...] kg. W dniach [...] 2000 r., [...] 2000 r, [...] 2000 r., [...] 2000 r. i [...] 2000 r., działając za pośrednictwem "B" SAD S. C. K. D., J. K. z siedziba w S. Spółka "A" dokonała w Oddziale Celnym w S. zgłoszeń celnych, wnioskując o objecie procedurą uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń sprowadzony towar, który określono jako przędza nitkowana z włókien naturalnych i chemicznych (50 % wełna i 50 % akryl). Zgłoszenia te zostały zarejestrowane w ewidencji ZAW odpowiednio pod pozycjami nr [...] (z 27 stycznia), [...] (z [...] ), [...] (z [...] ), nr [...] (z [...] ) i nr [...] . Zgłoszenia celne po weryfikacji oraz częściowej rewizji zostały przyjęte i towar objęto wnioskowaną procedurą. W określonym w pozwoleniu z [...] 2000 r. terminie Spółka dokonała powrotnego wywozu produktów kompensacyjnych uzyskanych z przędzy ujętej w zgłoszeniu celnym ZAW nr [...] - między innymi według zgłoszenia celnego [...] z [...] r., [...] z [...] r., [...] z [...] r., [...] z [...] r. oraz produktów uzyskanych z przędzy ujętej w zgłoszeniu celnym [...]- między in. wg zgłoszenia [...] z [...] r., [...] z [...] r., w zgłoszeniu celnym ZAW nr [...] wg m.in. zgłoszenia [...] z [...] r. [...] z [...] r., [...] z [...] r. oraz w zgłoszeniu celnym [...] wg zgłoszenia [...] z [...] r. i [...] z [...] r., [...] wg m.in. [...] z [...] r., [...] z [...] r., [...] z [...] r., [...] wg [...] z [...] r. [...] z [...] r. i [...] z [...]r. W dniu [...] r. Spółka "A" złożyła rozliczenie pozwolenia nr [...], z którego wynikało, że przekroczona została ilość towarów, jaką Spółka mogła przywieźć w ramach pozwolenia na korzystanie z procedury uszlachetniania czynnego w okresie od [...] do [...] 2000 r. W następstwie powyższego postanowieniami z dnia [...]r nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...]w Oddziale Celnym w S. zostały wszczęte postępowania w sprawie przekroczenia ilości towaru określonego pozwoleniem z [...] r. i zgłoszonego do procedury uszlachetniania czynnego wg [...] z [...] r., nr [...] z [...] r., nr [...] z [...] r., nr [...] z [...] r. i nr [...]. Po ich zakończeniu Dyrektor Urzędu Celnego w K. wydał decyzje z [...] r. o numerach [...], nr [...], nr [...], nr i nr [...] , którymi uznał za nieprawidłowe zgłoszenia celne nr [...] z [...]r., nr [...] z [...] r. , a także nr [...] z [...] r. i nr [...] z [...] r. za nieprawidłowe. Jednocześnie postanowił całość towaru objętego zgłoszeniem [...] , nr [...] oraz nr [...] oraz [...] kg przędzy nitkowanej z [...] i [...] kg przędzy z [...] przekraczającą limit wynikający z pozwolenia objąć procedurą dopuszczenia do obrotu oraz określił kwotę wynikającą z długu celnego. W wyniku odwołania Importera Dyrektor Izby Celnej w K. decyzjami z [...] r o numerach [...] , nr [...] , nr [...], nr [...] i nr [...] uchylił wskazane wyżej decyzje Dyrektora Urzędu Celnego w K. i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Naczelnik Urzędu Celnego w T. decyzjami z [...] r o numerach [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...] uznał przedmiotowe zgłoszenia celne za nieprawidłowe. Postanowił jednocześnie całość towaru objętego zgłoszeniami ZAW nr [...] (z [...]), ZAW nr [...] (z [...]) i ZAW nr [...] (z [...]) i [...] kg przędzy ze zgłoszenia [...] (z [...]) oraz [...] kg przędzy z pozycji [...] (z [...]) , przekraczającą limit wynikający z pozwolenia, objąć procedurą dopuszczenia do obrotu oraz określił kwotę długu celnego. Decyzje te stały się ostateczne. Jednocześnie w dniu [...] r. postanowieniami nr [...], nr 180600-[...], nr [...] i nr [...] zostały wszczęte z urzędu postępowania w sprawie objęcia procedurą wywozu, towarów którym w dniu [...] 2000 r., [...] 2000 r., [...] 2000 r. i [...] 2000 r. nadano przeznaczenie celne powrotnego wywozu na j.d.a. SAD nr [...] , nr [...] , nr [...] i nr [...] . Po ich zakończeniu, decyzjami z [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w T. uznał: - decyzją nr [...] zgłoszenie celne z [...] r nr POW [...] za nieprawidłowe i postanowił objąć procedurą wywozu część produktów wytworzonych z towarów (przędzy), które wprowadzono na polski obszar celny jako częściowe rozliczenie uszlachetniania czynnego dotyczącego [...] i [...]. Objął procedurą wywozu towar zgłoszony uprzednio do powrotnego wywozu. - decyzją nr [...] zgłoszenie celne z [...] r. nr [...] za nieprawidłowe i postanowił objąć procedurą wywozu część produktów wytworzonych z towarów, które wprowadzono na polski obszar celny jako częściowe rozliczenie uszlachetniania czynnego dotyczącego [...] , [...] i [...]. Objął procedurą wywozu towar zgłoszony uprzednio do powrotnego wywozu. oraz decyzjami z dnia [...] r. - nr [...] uznał zgłoszenie celne z [...] r. nr [...] za nieprawidłowe i postanowił objąć procedurą wywozu część produktów wytworzonych z towarów, które wprowadzono na polski obszar celny według [...] , a następnie decyzją nr [...] objąć procedurą dopuszczenia do obrotu, - decyzją nr [...] zgłoszenie celne z [...] r. nr [...] za nieprawidłowe i postanowił objąć procedurą wywozu część produktów wytworzonych z towarów, które wprowadzono na polski obszar celny g SAD ZAW nr [...] a następnie decyzją nr [...] objął procedurą dopuszczenia do obrotu oraz w części II nadał towarom (spódnice dziane) przeznaczenie celne powrotnego wywozu. W uzasadnieniu tych decyzji organ I instancji stwierdził, że objecie towarów wprowadzonych na polski obszar celny zgłoszeniami nr [...]; nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] procedura dopuszczenia do obrotu musiało skutkować w stosunku do uzyskanych z nich towarów9Wyrobów z dzianiny), a wywożonych poza polski obszar celny objęciem ich procedurą wywozu. Dopuszczenie towaru do obrotu nadaje mu bowiem status towaru krajowego, a wyprowadzenie takich towarów poza polski obszar celny następuje poprzez objęcie ich procedura wywozu. Jako podstawę prawną powyższych rozstrzygnięć Naczelnik Urzędu Celnego w T. wskazał przepisy art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art.65 § 4 pkt 2 lit ai c, art. 83 § 1 i § 3, art.166, art.167, art.184 pkt 1, art.185 i art. 262 ustawy z 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (tekst jednolity w Dz. U. z 2001 r Nr 75, poz. 802 oraz § 193 ust.1 rozporządzenia Ministra Finansów z 10 listopada 1999 r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych oraz załącznika nr 6- Instrukcji wypełniania dokumentu SAD Część III-Wypełnianie formularzy SAD przy wyprowadzaniu towaru poza polski obszar celny i stosowania procedury Tranzytu (Dz. U. Nr 104, poz.1193 ze zm.). r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 262, art. 23 § 1, art. 30 § 1 pkt. 5, art. 65 § 4 pkt. 2 lit. b i c, art. 83 § 1 i 3, art. 85 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (tekst jednolity w Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.). W wyniku wniesionych przez Spółkę "A" odwołań Dyrektor Izby Celnej w K. decyzjami z [...] r. nr [...] i nr [...] oraz z [...] r. nr [...] i nr [...] utrzymał w mocy wskazane wyżej decyzje Naczelnika Urzędu Celnego w T.. Organ odwoławczy podkreślił w uzasadnieniach swych decyzji, że wnioskiem z [...] 2000 r. skarżąca zwróciła się do Dyrektora Urzędu Celnego w K. o dokonanie kontroli zgłoszeń celnych [...], nr [...] , nr [...] w dniu [...] r. o kontrolę zgłoszeń nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i zmianę klasyfikacji ujętych w nich towarów, co miało wykazać, że nie przekroczyła limitu towaru określonego w pozwoleniu z [...] 2000 r. Postępowania te zostały jednak umorzone ze względu na ich bezprzedmiotowość, gdyż towar był już wywieziony poza polski obszar celny. Decyzje te stały się ostateczne, gdyż Spółka nie wniosła od nich odwołań. Nie można zatem na obecnym etapie postępowania kwestionować ustaleń co do rzeczywistej ilości towaru przywiezionego wg zgłoszeń celnych nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...]. Faktyczną ilość towaru określono tym samym zgodnie z prawem na podstawie danych zawartych w zgłoszeniu celnym oraz wynikach rewizji celnej. Następnie Dyrektor Izby Celnej w K. stwierdził, że decyzjami pierwszoinstancyjnymi z [...]r. o nr [...],[...], nr [...], nr [...],[...], utrzymanymi w mocy przez organ odwoławczy decyzjami z [...] r. nr [...],[...], nr [...], nr [...], nr [...] towary objęte zgłoszeniem do procedury uszlachetniania czynnego zostały objęte procedurą dopuszczenia do obrotu, a zgodnie a zgodnie z obowiązującymi ówcześnie przepisami Kodeksu celnego produkty wywożone za granicę, wytworzone z towarów dopuszczonych do obrotu, winny być objęte procedurą wywozu, a nie powrotnego wywozu. Prawidłowo zatem wydano zaskarżone rozstrzygnięcia w oparciu o art.65 § 4 pkt 2 lit. a i c oraz art.83 § 1 i § 3 Kodeksu celnego. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy podniósł, że w sprawie tej, zgodnie z art.120 Ordynacji podatkowej, organy celne działały na podstawie przepisów prawa materialnego i procesowego, dokonał oceny wszystkich dowodów przedłożonych przez Spółkę "A" W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 grudnia 2003 r strona wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji oraz poprzedzających ją decyzji organu I instancji z powodu naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 65 § 4 pkt 2 lit a i c oraz art. 83 § 1 i § 3 ustawy Kodeks celny oraz przepisów proceduralnych- art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 125 § 1 oraz art. 187 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła, iż w zgłoszeniach celnych z [...] r. nr [...],[...]r. nr [...], z [...]r. nr [...], z [...]r. nr [...]i z [...]r. nr [...] obejmujących przędzę nitkowaną z włókien naturalnych i chemicznych- 50 % wełna i 50 % akryl, w sposób omyłkowy wpisany został kod 510720599 zamiast kodu 550961900 i kodu 520621000 w zgłoszeniu z [...] r., co miało wpływ na ustalenie ilości towaru objętego pozwoleniem na korzystanie z procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń. W związku z tym Spółka "A" wystąpiła o dokonanie korekty tych pomyłek. W wyniku tego postępowania zostały wydane decyzje, którymi organy celne uznały, że została przekroczona ilość towarów przywożonych i w związku z tym, w stosunku do nadwyżki winna zostać zastosowana procedura dopuszczenia do obrotu. Nadwyżka ta nie mogła być objęta procedurą uszlachetniania czynnego, gdyż w tym zakresie strona nie dochowała warunków pozwolenia na stosowanie tej procedury. Polemizując z tym stanowiskiem skarżąca podniosła, że zgodnie z art. 83 § 1 i § 3 Kodeksu celnego po zwolnieniu towarów może być dokonana kontrola zgłoszenia celnego i w razie stwierdzenia, że przepisy regulujące procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawdziwe, nieprawidłowe lub niekompletne dane, lub dokumenty organ celny podejmuje działania mające na celu właściwe zastosowanie przepisów prawa celnego, biorąc pod uwagę nowe dane. Nie można stawiać stronie skarżącej zarzutu, iż jej działanie spowodowało zastosowanie przez organ celny przepisów prawa celnego w oparciu o nieprawidłowe, niekompletne i nieprawdziwe dane. Sprowadzenie towaru nastąpiło zgodnie z warunkami pozwolenia, a jedynie omyłka pisarska w zakresie kodu taryfowego doprowadziła do rozbieżności pomiędzy warunkami pozwolenia, a treścią zgłoszeń celnych. W tym zakresie organy celne nie przeprowadziły jakiegokolwiek postępowania wyjaśniającego, jak strona napisała, z obawy przed upływem terminu przedawnienia do wydania decyzji uznającej zgłoszenie celne za nieprawidłowe. Dalej strona skarżąca stwierdziła, że organy celne nie mogą się powoływać na art.72 § 1 Kodeksu celnego i w oparciu o częściową rewizję ustalać ilości sprowadzonego do kraju towaru, bowiem podniesione przez stronę zarzuty i przedstawione dowody jednoznacznie wskazują, że brak było podstaw do stwierdzenia, iż wskazane wyżej zgłoszenia celne były nieprawidłowe. Podsumowując swoje wywody stwierdziła, że braki w zgromadzonym materiale dowodowym stanowią o naruszeniu art.187 § 1 Ordynacji podatkowej i jednocześnie zasady postępowania celnego wyrażonej w art.120 Ordynacji, a jednocześnie zasad z art. 121 § 1, art. 122 i art. 125 § 1 tej ustawy W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. Na wstępie należy wyjaśnić, że z dniem 1 stycznia 2004 r weszła w życie reforma sądownictwa administracyjnego i na podstawie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271 ze zm.) sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tej racji sądem właściwym do rozpatrzenia przedmiotowej skargi, zgodnie z właściwością miejscową jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, w skrócie p.s.a.), "Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie." Natomiast według art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), kontrola (...) sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zaskarżonymi tu decyzjami organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego w T., którymi organ ten objął procedurą wywozu towary, którym nadano wcześniej przeznaczenie celne powrotne wywozu na j.d.a SAD o nr [...] z [...] r., POW nr [...] z [...] r., POW nr [...] z [...] r. i POW nr z [...] r. Tak więc ocena legalności zaskarżonych w tym postępowaniu decyzji sprowadzała się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy zmiana przeznaczenia celnego towarów z powrotnego wywozu w procedurę wywozu była zgodna z prawem. Zdaniem Sadu orzekającego wydane przez organ decyzje są zgodne z prawem. Zasadnicze znaczenie ma w przedmiotowej sprawie ustalenie charakteru towaru, któremu nadano wcześniej przeznaczenie powrotnego wywozu, w szczególności czy był to towar, któremu takie przeznaczenie można było nadać, czy też nie. Nie ulega wątpliwości, że był to towar krajowy w rozumieniu art.3 § 2 pkt 18 ustawy Kodeks celny, czyli towar wyprodukowany na polskim obszarze celnym (wyroby towarów dzianiny) z towarów (przędzy nitkowanej z włókien naturalnych i chemicznych) przywiezionych spoza polskiego obszaru celnego (Niemcy) i dopuszczony do obrotu. Fakt, że był to towar sprowadzony spoza polskiego obszaru celnego i dopuszczony do obrotu, a nie objęty procedurą uszlachetniania czynnego wynikał z decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w T. z [...] r. Nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...], którymi organ ten uznał zgłoszenia celne [...] z [...]r., nr [...] z [...] r., [...] z [...] r., nr [...] z [...] r. i nr [...] z [...] r. za nieprawidłowe, stwierdzając jednocześnie, że objecie zgłaszanych towarów procedurą uszlachetniania czynnego nie jest możliwe i obejmując ów towar procedurą dopuszczenia do obrotu. W toku instancji decyzje te zostały utrzymane w mocy decyzjami Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] r. nr [...] , nr [...] , nr [...] , nr [...] i nr [...], które Spółka "A" zaskarżyła do sądu administracyjnego, a którą to skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wyrokiem z dnia 15 listopada 2004 r. sygn. akt 3/I S.A./Ka 1603-1607. Skoro zatem towar, któremu importer nadał przeznaczenie powrotnego wywozu był towarem krajowym, to nie mógł być objęty przeznaczeniem powrotnego wywozu, gdyż zgodnie z art.166 § 1 Kodeksu celnego, wywóz towaru krajowego następuje w procedurze wywozu. Powrotny wywóz dotyczy towarów niekrajowych (art.184 Kodeksu celnego). Tym samym zaskarżone decyzje pozostają w zgodzie z przepisami prawa materialnego. Za chybione należało uznać argumenty skargi, które odnoszą się do ustaleń organów celnych co do kwestii, czy naruszyła warunki ilościowe pozwolenia z [...] 2000 r. na korzystanie procedury uszlachetniania czynnego i w konsekwencji, czy uznanie zgłoszeń celnych nr [...], nr [...] , nr [...], nr [...] i [...] za nieprawidłowe i objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu było uzasadnione. Te kwestie nie były przedmiotem rozstrzygnięć w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonych decyzji. Postępowanie to było konsekwencją uznania tego towaru we wcześniejszych postępowaniach za dopuszczony do obrotu, co przesądziło o statusie towaru objętego zgłoszeniami do powrotnego wywozu nr [...] z [...] r., nr [...] z [...] r., nr [...] z [...] r. i POW nr [...] z [...] r. jako towaru krajowego. Odnosząc się do zarzutów proceduralnych podniesionych w skardze należy stwierdzić, że organ odwoławczy w odpowiedziach na skargę odnosząc się do każdej zaskarżonej decyzji wnikliwie je rozpatrzył i zaprezentował swoje stanowisko ustosunkowując się do wszystkich zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela to stanowisko. Nie dopatrzył się w postępowaniu organów celnych poprzedzających wydanie zaskarżonych decyzji takich naruszeń procedury, które mogły by mieć wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe, należało w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę jako nieuzasadnioną oddalić.