I SA/Ka 2909/03

PostanowienieWSA w Gliwicach2004-02-02

Skład orzekający: Krzysztof Wujek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r., w której nie uiszczono w całości należnego wpisu sądowego po tej dacie, podlega odrzuceniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r., która nie została zakończona przed tą datą, podlega rozpoznaniu przez właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny. Zgodnie z przepisami przejściowymi, w takich sprawach stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych. Ponieważ skarżący nie uiścił w całości należnego wpisu sądowego pomimo wezwania, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie opłaty sądowej. Strona uiściła część opłaty, jednak nie uregulowała pozostałej kwoty wpisu. Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.), po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej towaru postanawia: odrzucić skargę. Dnia [...] r. (data nadania w Urzędzie Poczty) pełnomocnik adwokat J. W., w imieniu strony skarżącej, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w części zmieniającą, a w części utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. Nr [...]. Pismem z dnia 6 stycznia 2004 r. Sygn. akt I SA/Ka 2909 Sąd wezwał skarżącego do usunięcia – w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania – braków złożonej skargi przez uiszczenie opłaty sądowej w kwocie [...]zł ([...] złotych) pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe doręczono na adres pełnomocnika osobie uprawnionej do odbioru korespondencji w dniu 9 stycznia 2004 r. W terminie wyznaczonym, który upłynął 16 stycznia 2004 r. strona skarżąca dokonała przelewu bankowego na konto Sądu w kwocie [...]zł ([...] złotych). Do dnia dzisiejszego nie uregulowała natomiast pozostałej kwoty wpisu w wysokości [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga na wskazaną wyżej decyzję została złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach w dniu 17 grudnia 2003 r. Ponieważ jako wartość przedmiotu sporu strona skarżąca podała kwotę [...] zł, skarga podlegała wpisowi stosunkowemu przewidzianemu w § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej (Dz. U. Nr 117, poz. 563 ze zm.), wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Zgodnie bowiem z tym przepisem w sprawach, których przedmiot dotyczy należności pieniężnych albo praw majątkowych, jeżeli wartość tych praw została określona w postępowaniu administracyjnym lub jeżeli jest oczywista pobiera się wpis stosunkowy. Wpis ten wynosi stosownie do § 2 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia przy wartości przedmiotu sprawy ponad 10.000 zł – 2% wartości przedmiotu sporu nie mniej jednak niż 300 zł i nie więcej niż 100.000 zł. W przedmiotowej sprawie wynosił 2 % kwoty [...] zł czyli [...] zł. Należy jednak zauważyć, że powołane rozporządzenie jak i wskazana ustawa straciły moc z dniem 1 stycznia 2004 r. na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Jednocześnie z dniem 1 stycznia 2004 r. zniesione zostały ośrodki zamiejscowe, Naczelnego Sądu Administracyjnego w miejsce których, w myśli art. 85 ustawy, utworzono w Warszawie i w miejscowościach, w których miały siedziby ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego – wojewódzkie sądy administracyjne. Dla obszaru województwa śląskiego powstał zatem, na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który jest sądem administracyjnym właściwym dla rozpatrzenia przedmiotowej sprawy. Mając na uwadze powyższe zmiany ustawodawca w art. 97 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powiedział, że w przypadku spraw, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają one rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawach, o których mowa w §1, stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych. Stosownie do treści art. 230 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w §1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei art. 220 § 3 w/w ustawy stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Z powołanej regulacji wynika zatem, że odrzuceniu podlega skarga, która nie została opłacona w terminie i w kwocie wyznaczonej przez Sąd. Ponieważ sytuacja taka miała miejsce w przedmiotowej sprawie – strona skarżąca pomimo wezwania, nie uiściła bowiem wpisu w konkretnej, wyraźnie jej wskazanej przez Sąd kwocie – należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło