I SA/Ka 2995/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Stanik Sędziowie NSA Ewa Karpińska (spr.) Asesor WSA Beata Kalaga-Gajewska Protokolant Anna Florek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2004 r. przy udziale - sprawy ze skargi H. B. – PPHU "A" na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości podatku od towarów i usług - umarza postępowanie sądowe, - zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł /słownie: [...]/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skargą z dnia [...] r. strona zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K., którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za maj 2000 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, jednakże Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). W tym stanie rzeczy na rozprawie w dniu 25 listopada 2004 r. pełnomocnicy stron wnieśli o umorzenie postępowania w sprawie, przy czym pełnomocnik skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, co następuje: W niniejszej sprawie skarga wniesiona została pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.). Ponieważ sprawa ta nie została załatwiona do dnia 31 grudnia 2003 r. to, wobec wejścia w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), podlega ona rozpatrzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie nowych uregulowań proceduralnych. Konsekwencja taka wynika z przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.), który stanowi, że "sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Dokonując zatem stosownej oceny wniosków stron stwierdzić trzeba, że postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, bowiem zaskarżona decyzja została w trybie samokontroli uchylona, przez co żądanie skargi uwzględnione zostało w całości. Tym samym odnosząc do przedstawionych wyżej okoliczności uregulowania zawarte w przepisach art. 54 § 3 i art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przy zastosowaniu art. 97 § 1 ustawy przepisy wprowadzające ustawę (...), postępowanie w niniejszej należało umorzyć. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 201 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy przepisy wprowadzające ustawę (...). W tym stanie rzeczy Sąd, na mocy przywołanych wyżej przepisów, orzekł jak w sentencji.