I SA/Ka 37/03

WyrokWSA w Gliwicach2004-02-11

Skład orzekający: Krzysztof Stanik, Ewa Karpińska, Krzysztof Targoński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji podatkowej jest prawidłowe, jeśli skarżący podnosił, że decyzje zostały mu doręczone w późniejszym terminie niż wskazano w aktach sprawy, a choroba uniemożliwiła mu wcześniejsze złożenie odwołania?
Ratio decidendi
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ z załączonego zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że decyzje organu pierwszej instancji zostały doręczone skarżącemu w terminie wskazanym przez organ odwoławczy, co potwierdza prawidłowość jego rozstrzygnięcia. Brak złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, mimo podnoszenia okoliczności usprawiedliwiających uchybienie terminu, uniemożliwia uwzględnienie argumentacji skarżącego.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczy skargi R. M. na postanowienie Izby Skarbowej w K., które stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Drugiego Urzędu Skarbowego w K. w sprawie rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług oraz umorzenia odsetek. Skarżący podnosił, że decyzje zostały mu doręczone w późniejszym terminie, a jego zły stan zdrowia uniemożliwił wcześniejsze złożenie odwołania.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 11 lutego 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Stanik Sędziowie NSA Ewa Karpińska Asesor WSA Krzysztof Targoński (spr.) Protokolant Magdalena Nowacka po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi R. M. na Postanowienie Izby Skarbowej w K. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług oraz umorzenia odsetek od tych zaległości : oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Izba Skarbowa w K. orzekła na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 w ziązku z art. 13 § 1 ptk 2 ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 z późn. zm.), że odwołanie R. M. od decyzji Drugiego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] r., nr [...] oraz [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności nawiązano do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy. W tych zaś ramach stwierdzono, że wyżej opisane decyzje Drugiego Urzędu Skarbowego w K. zostały doręczone w dniu [...] r., co bezsprzecznie wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Następnie przytoczono treść art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej akcentując, że określony w tym przepisie 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] r.. Odwołanie od wyżej opisanych decyzji zostało nadane w Urzędzie Pocztowym D. w dniu [...] r. ( data stempla pocztowego na kopercie ). Powyższe postanowienie zostało zaskarżone przez R. M. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wniósł o jego uchylenie. Na poparcie tego żądania podniesiono w uzasadnieniu, że decyzje zostały doręczone skarżącemu w dniu [...] , a w dniu [...] doręczono awizo. Zły stan zdrowia skarżącego był przyczyną wysłania odwołania dopiero w dniu [...] r.. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa podtrzymała swe dotychczasowe stanowisko i wniosła o jej oddalenie. Wskazano również, iż okoliczność choroby skarżącego mogła być podniesiona we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, jednak taki wniosek nie został złożony. Na rozprawie w dniu 29.01.2004 r. skarżący oraz pełnomocnik strony przeciwnej podtrzymali żądania i naprowadzoną na ich poparcie argumentację zawartą w skardze i odpowiedzi na nią. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu niniejszej sprawy stwierdził, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przystępując do oceny zasadności skargi należy przypomnieć, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), wynika natomiast, że sąd uwzględniając skargę na decyzje lub postanowienie : uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania i inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innym przepisie. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Nie jest to zaś, zdaniem Sądu, możliwe w rozpatrywanej sprawie. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w punkcie wyjścia zauważyć należy, że spór między stronami sprowadza się w istocie rzeczy do ustalenia kiedy decyzje organu pierwszej instancji zostały doręczone skarżącemu. Z załączonego do akt sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru niezbicie wynika, iż przedmiotowe decyzje zostały doręczone w dniu [...] r., co skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem. Powyższe sprawia, iż naprowadzoną w skardze argumentację uznać trzeba za chybioną. W tych okolicznościach rozstrzygnięcie Izby Skarbowej w K. i powołane w nim podstawy prawne należy uznać za prawidłowe. Zgodnie z art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 , poz.1271 z póź. zm.) sprawy , w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach , działając na podstawie art.151 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), nie uwzględnił skargi i orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło