I SA/Ka 472/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA Henryk Wach Sędziowie : NSA Anna Apollo ( spr.) WSA Małgorzata Jużków Protokolant : sekretarz Beata Jacek po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2004 r. sprawy ze skargi R. N.– Firma "A" w B, na decyzję Dyrektora Izby Celnej w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego w części określającej wartość celną towaru oddala skargę Decyzją z [...] r. Nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w Z. uznał zgłoszenie celne dokonane na jednolitym dokumencie administracyjnym SAD z [...] października 2002 r. nr [...] za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej towaru. Zgłoszenie dotyczyło samochodu osobowego marki [...] sprowadzonego z Francji do Polski przez R. N. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "A". Organ celny pierwszej instancji zakwestionował wartość celną samochodu zadeklarowaną przez stronę w wysokości [...]EUR uznając, że w sposób oczywisty budziła ona wątpliwości, co do jej rzeczywistej wysokości i mogła być znacznie zaniżona. Bowiem z danych wynikających z niemieckiego publikatora cen rynkowych samochodów na rynku kraju pochodzenia towaru "SchwackeListe" z października 2002 r. cena tego typu samochodu na rynku niemieckim wynosiła [...] EUR. Następnie, powołując się na art. 23 § 7 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny ( Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.), organ celny zakwestionował wiarygodność dokumentów przedstawionych przez stronę, to jest umowę kupna sprzedaży z dnia [...] r., w której cenę samochodu ustalono na kwotę [...] EUR i nie podważając faktu sprzedaży samochodu ustalił jego wartość celną na podstawie art. 29 § 1 Kodeksu celnego tak zwaną metodą "ostatniej szansy". Za podstawę jej obliczenia przyjął wartość rynkową samochodu na podstawie katalogu Eurotax z maja 2002 r. w wysokości [...] zł, pomniejszył ją o 22 % podatku od towarów i usług, 3,1 % podatku akcyzowego i otrzymaną w ten sposób kwotę [...] zł podzielił przez aktualny w dniu powstania długu celnego kurs EUR, uzyskując wartość celną samochodu w kwocie [...] EUR. Jako podstawę prawną swej decyzji, oprócz wskazanych tu już przepisów Kodeksu celnego, Naczelnik Urzędu Celnego w Z. wskazał: art. 65 § 4 pkt 2 lit. b, art. 69, art. 70 § 1 i § 2, art. 85 § 1, tej ustawy, jak również art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), oraz § 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 2 sierpnia 2001 r. w sprawie wypadków, w których zgłoszenie celne może być unieważnione po zwolnieniu towarów, szczegółowego trybu postępowania organu celnego przy przeprowadzaniu rewizji celnej, pobieraniu próbek towarów, weryfikacji lub przy unieważnianiu zgłoszeń celnych oraz zwalnianiu towarów ( Dz. U. nr 84, poz. 914 ). W odwołaniu od tej decyzji R. N. zarzucił organowi celnemu naruszenie tak prawa formalnego – art. 120 do art. 125, art. 187 oraz art. 191 i 192 Ordynacji podatkowej, jak i materialnego – art. 23 i art. 29 Kodeksu celnego. Stwierdził, że organ celny kwestionując wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów nie wykazał istnienia uzasadnionych przyczyn. Niedopuszczalne było odwołanie się do cen katalogowych obowiązujących na rynku niemieckim. Organ celny nie wskazał przy tym wartości celnej towaru podobnego – obowiązującej na rynku francuskim. Oceniając wartość samochodu podobnego podano jedynie jego model i rocznik, nie wskazując dalszych istotnych elementów kształtujących cenę, jak wersja samochodu, jego wyposażenie. Rażąco w ten sposób naruszono art. 187, 191 i art. 192 Ordynacji podatkowej. Ponadto przy ustalaniu ceny nie odliczono cła. Tymczasem w innej sprawie organy celne przy ustalaniu wartości transakcji obok VAT-u i akcyzy odliczyły od wartości rynkowej także cło. Rozbieżność w traktowaniu podatnika w podobnych pod względem faktycznym i prawnym sprawach była sprzeczna z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów celnych. Dalej w ocenie odwołującego się naruszono art. 23 § 1 ustawy Kodeks celny określający pojęcie wartości celnej, którą była wartość transakcyjna, tj. cena faktycznie zapłacona lub należna za towar. Kolejne przepisy Kodeksu celnego ściśle precyzowały przypadki, kiedy można było zakwestionować cenę transakcyjną i w jaki sposób należało ją ustalić. Wadliwie zastosowano art. 29 Kodeksu celnego. Bowiem w § 2 tego artykułu zawarto wyjątki, kiedy nie można stosować metody "ostatniej szansy". Taki przypadek zaistniał w niniejszej sprawie i należało, jeśli już zakwestionowano wartość celną towaru, ustalić ją w oparciu o przepisy art. 25- 28 Kodeksu celnego. A tak nie uczyniono. Ponadto nie uwzględniono dowodu w postaci oceny technicznej pojazdu. Organ celny nie uwzględnił stanu pojazdu i wszystkich elementów wpływających na wartość ( na przykład nadzwyczajnego zużycia, napraw, remontów, akcesoriów). Dokonując kalkulacji wartości celnej nie skorygowano kwoty bazowej, tym samym nie uwzględniono oceny technicznej. Od tak ustalonej kwoty należało odjąć cło według stawki autonomicznej 35 %, a nie obniżonej 0%, bowiem w kwestii pochodzenia towaru nie przeprowadzono wymaganego prawem postępowania. Wreszcie nie odliczono od ceny kosztów zwyczajowej marży oraz kosztów załadunku towaru, opłat manipulacyjnych poniesionych przez odwołującego się po sprowadzeniu towaru na polski obszar celny. Te wszystkie uchybienia uzasadniały uchylenie decyzji. Dyrektor Izby Celnej w C. odwołania nie uwzględnił i zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Odpowiadając na zarzuty zawarte w odwołaniu stwierdził, że zgodnie z art. 23 § 1 Kodeksu celnego wartością celną towarów jest ich wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny. Zgodnie jednak z art. 23 § 7 Kodeksu celnego wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną towaru w wypadku, gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionuje wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej. Badanie wiarygodności dokumentu zakupu obejmuje nie tylko jego autentyczność, ale także wiarygodność podanej w nim ceny towaru. Dokument taki nie będzie wiarygodny, gdy podana w nim cena budzi wątpliwości, gdyż nie odzwierciedla wartości towaru. W niniejszej sprawie ustalono, że cena samochodu tej samej marki, co sprowadzony do Polski, o zbliżonych parametrach była na rynku niemieckim dwu – i półkrotnie wyższa, niż zadeklarowała to strona. Zastosowanie art. 23 § 7 Kodeksu celnego było tu zatem uzasadnione. Ustalenie wartości celnej samochodu tak zwaną metodą "ostatniej szansy", czyli na podstawie art. 29 Kodeksu celnego organ odwoławczy uzasadnił treścią studium 1.1. Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej ( WCO), wskazując że wyjaśnienia tego Komitetu do Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. zostały opublikowane w formie załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 września 1999 r. w sprawie wyjaśnień dotyczących wartości celnej ( Dz. U. Nr 80, poz. 908). W dalszej kolejności organ odwoławczy stwierdził, że katalog SchwackeListe posłużył organom celnym do wstępnego badania dokumentów załączonych przez stronę do zgłoszenia celnego i umożliwił porównanie ceny deklarowanej przez importera z ceną samochodu występującą na rynku eksportu. W celu ustalenia wartości celnej posłużono się najczęściej stosowanym w takich przypadkach katalogiem Eurotax, podającym uśrednione i zbliżone do transakcyjnych ceny samochodów używanych na rynku polskim. Według katalogu nr 10/2002 średnia cena pojazdu marki [...] o poj. [...] l wyprodukowanego w [...] r. wynosiła [...] PLN. Tak ustalona cena nie wymagała jakiejkolwiek korekty. Wartość tę pomniejszono o 22 % podatku od towarów i usług oraz 3,1 % podatku akcyzowego, uzyskując kwotę [...] PLN, która po podzieleniu jej przez aktualny w dniu powstania długu celnego kurs EUR ([...] 2 PLN) dała wartość celną samochodu w kwocie [...] EUR. W tym stanie, organ odwoławczy stwierdził, że zarzut skarżącego o braku podstaw do kwestionowania wartości celnej podanej w zgłoszeniu był chybiony. Istniały uzasadnione okoliczności, aby odmówić wiarygodności podanej przez stronę cenie transakcyjnej, była ponad dwukrotnie niższa od kwoty wyliczonej w postępowaniu. Odnosząc się do zarzutów odwołania, Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił dalej, że pominięcie cła przy ustalaniu wartości celnej podatkowej wynikało z faktu wprowadzenia od dnia 1 stycznia 2002 r. "0" stawki celnej na samochody sprowadzane z krajów, wobec których stosowane były obniżone stawki w związku z umowami o strefach wolnego handlu. Samochód odwołujący się sprowadził z Unii Europejskiej. Ponadto ceny ujęte w katalogu EUROTAX są cenami uśrednionymi, uwzględniającymi przy ich ustalaniu ceny aut wyprodukowanych zarówno w sterach wolnego handlu, jak i poza nimi. Przy czym samochody spoza stref wolnego handlu stanowią margines polskiego rynku. Zatem argumenty o wadliwości ustalenia wartości celnej towaru nie mogły być uwzględnione. Decyzję organu odwoławczego zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego R. N.. W skardze powtórzył argumenty zawarte uprzednio w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Zarzucił organowi odwoławczemu, iż nie ustosunkował się do jego zarzutu naruszenia zasady zaufania obywateli do organów celnych, "powielaczowo zastosował prawo". Kwestionował zasadność ustalenia kwoty bazowej w oparciu o dane katalogu "EUROTAX", konstruowanego w oparciu o ceny komisowe aut i opinie konsultantów. W jego ocenie bardziej miarodajny byłby katalog Info-Ekspert, obejmujący także ceny giełdowe aut. Dalej zarzucił organom celnym posługiwanie się przy stosowaniu prawa pismem wewnętrznym nie stanowiącym prawa powszechnie obowiązującego. Dyrektor Izby Celnej w C. wniósł o oddalenie skargi nie znajdując w niej podstaw do zmiany swego stanowiska. Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnił, iż Prezes Głównego Urzędu Ceł w Warszawie 18 marca 2002 r. wystosował Komunikat nr 2 w sprawie ustalania wartości celnej używanych samochodów, w celu ujednolicenia postępowania organów celnych oraz ograniczenia zjawiska zaniżania wartości celnej tych pojazdów. Nie był on objęty klauzulą poufności. Jednak w decyzji organów obu instancji powołano się na przepisy prawa, a nie wymieniony Komunikat. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszły w życie ustawy reformujące sądownictwo administracyjne. Na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1271 ) utraciła moc obowiązująca z dniem 1 stycznia 2004 r. ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.), pod rządami której wniesiono skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach. Jednocześnie z tą samą datą zniesione zostały ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego, w miejsce których, na podstawie art. 85 cytowanej ustawy utworzono w Warszawie i w miejscowościach, w których siedziby miały ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego wojewódzkie sądy administracyjne Dla obszaru województwa śląskiego powstał, na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości ( Dz. U. nr 72, poz. 652 ) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. W myśl art. 97 § 1 powołanej ustawy sprawy w których skargi wniesiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270). Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, "Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie ." Natomiast według art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269), kontrola (...) sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji ( art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c, ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skarga R. N. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż, wbrew zawartym w niej zarzutom, zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Dokonując tej oceny należy w pierwszej kolejności ustalić, czy organy celne miały podstawy do zakwestionowania wartości transakcyjnej towaru zadeklarowanej przez stronę, czy też obowiązane były przyjąć tę wartość z faktury przedstawionej przez skarżącego. W kwestii tej Sąd podzielił stanowisko organów celnych. Zasadnicze znaczenie w tym zakresie ma art. 23 § 7 ustawy Kodeks celny. Zgodnie z nim, "Wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną, o której mowa w § 1, w wypadku gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego, albo gdy nie zostaną one przedstawione przez zgłaszającego." Z przepisu tego wynika zatem, że organ celny nie jest związany wartością transakcyjną towaru deklarowaną przez podmiot dokonujący jego importu, może ją odrzucić, gdy z uzasadnionych przyczyn zakwestionuje wiarygodność i dokładność informacji składanych przez stronę. Występujący w tym przepisie zwrot " z uzasadnionych przyczyn" nie został bliżej zdefiniowany przez ustawodawcę, jest to zatem zwrot niedookreślony, któremu właściwe znaczenie, w każdej konkretnej sprawie, nadaje organ celny na gruncie występującego w takiej sprawie stanu faktycznego. Ustalenie, iż z niemieckiego publikatora SchwackeListe wynika że tego typu samochody, jak sprowadzony do Polski przez skarżącego samochód marki [...], są na rynku niemieckim ponad dwukrotnie droższe, niż to zadeklarowała strona, mogło być uznane za uzasadnioną przyczynę do zakwestionowania wartości transakcyjnej samochodu. Ustalenie to, z uwagi na tak znaczną różnicę tych wartości, w oczywisty sposób budzi wątpliwości, co do wiarygodności informacji składanych przez importera samochodu. Stanowisko takie mieści się w granicach wynikających z art. 23 § 7 Kodeksu celnego i dlatego, zdaniem Sądu, organy celne nie naruszyły w tym zakresie prawa. Zarzut skarżącego iż wadliwe dla zakwestionowania ceny transakcyjnej przyjęto ceny obowiązujące na rynku niemieckim, a nie rynku francuskim, na którym dokonano zakupu spornego samochodu nie mógł odnieść skutku. Ze znajdującego się w aktach postępowania celnego pisma rzeczoznawcy [...] J. Z. wynika, że wartości pojazdów ujętych w katalogu SchwackeListe mogą się różnić do 20 % ich wartości w stosunku do cen obowiązujących w innych krajach Unii Europejskiej. Nawet przy obniżeniu ceny spornego samochodu o 20 % w stosunku do jego wartości wskazanej w niemieckim katalogu [...] EUR nadal jego wartość zadeklarowana przez skarżącego jest dwukrotnie niższa od wartości katalogowej pomniejszonej 20 % , tj. o kwotę [...] EUR. Konsekwencją zakwestionowania wartości transakcyjnej towaru z mocy art. 23 § 7 Kodeksu celnego było ustalenie jego wartości celnej na podstawie art. 29 Kodeksu. Co prawda z art. 24 § 1 Kodeksu wynika, że jeżeli wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie art. 23, ustala się ją stosując w kolejności art. 25 – 28, to jednak w przypadku samochodów używanych zastosowanie art. 29, z pominięciem art. 25 – 28, ma swe uzasadnienie. Art. 25 i art. 26 Kodeksu celnego odwołują się do towarów identycznych i podobnych sprzedanych i wprowadzonych na polski obszar celny w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna. W przypadku samochodów używanych trudno jest co do zasady mówić o samochodach identycznych, a z kolei samochody podobne z uwagi na markę i model również mogą różnić się stopniem zużycia, rodzajem uszkodzeń i innymi cechami indywidualnymi. Art. 27 Kodeksu celnego odwołujący się do metody ceny jednostkowej towarów identycznych i podobnych może znaleźć zastosowanie do towarów sprowadzonych do celów handlowych i sprzedawanych w większej ilości, a więc również nie jest to metoda możliwa do zastosowania w przypadku pojedynczych egzemplarzy samochodów używanych. Art. 28 dotyczy z kolei metody wartości kalkulowanej towaru, w której należy uwzględniać takie dane jak : koszty lub wartość materiałów i produkcji, kwotę zysku i kosztów ogólnych, a więc i w tym przypadku nie jest to metoda możliwa do zastosowania w odniesieniu do samochodów używanych, które nie są produkowane jako takie. Trafnie zresztą organy celne wskazały w tym zakresie na wyjaśnienia Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej ( WCO) do Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., które zostały opublikowane w formie załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 września 1999 r. w sprawie wyjaśnień dotyczących wartości celnej ( Dz. U. Nr 80, poz. 908). Sąd nie dopatrzył się przy tym naruszenia przez organy celne art. 29 Kodeksu celnego wskutek, jak to zarzucił skarżący, pomniejszenia wartości początkowej samochodu, wynikającej z katalogu Eurotax, o 3,1% podatku akcyzowego, 22 % VAT i pominięcia cła w wysokości 35%. W pierwszej kolejności należy podkreślić w tym względzie, że zakwestionowanie wartości transakcyjnej towaru w oparciu o art. 23 § 7 Kodeksu celnego i w konsekwencji ustalenie wartości celnej towaru w myśl zasady z art. 29 tej ustawy jest równoznaczne z szacunkowym ustalaniem tej wartości i prowadzi do jej odtworzenia w sposób możliwie najbardziej zbliżony do rzeczywistej. Punktem wyjścia jest tu średnia cena samochodu tej samej marki i modelu, jaki sprzedawano na rynku polskim ( tak zwana wartość początkowa). Dla ustalenia, jaką cenę za granicą należałoby zapłacić za tego typu samochód konieczne jest pomniejszenie tej wartości początkowej o uiszczany w związku z jego importem podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy ( stawka celna wynosi tu 0%). O ile jednak stawka podatku od towarów i usług jest wiadoma i wynosi 22%, o tyle stawka cła i podatku akcyzowego może być różna. W zależności od wieku samochodu wyrażonego w latach kalendarzowych liczonych począwszy od roku produkcji do roku dokonania zgłoszenia celnego włącznie ( patrz § 7a obowiązującego w dacie zgłoszenia celnego samochodu rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie podatku akcyzowego, publ. w Dz. U. Nr 148, poz. 1655 ze zm.). Dane wynikające z informatora Eurotax nie obejmują takich informacji. Ponadto nie obejmują one informacji dotyczących cła. W sprawie nie była sporna okoliczność, iż z dniem 1 stycznia 2002 r. na samochody sprowadzane z państw – członków Unii Europejskiej ( republika francuska jest członkiem tej organizacji ) obowiązuje "0" stawka celna. Fakt pochodzenia samochodu sprowadzonego do polski z Francji został udokumentowany dołączonym do zgłoszenia celnego dokumentem EUR 1 nr [...]. W takim układzie propozycja skarżącego, aby wartość początkową tego samochodu pomniejszyć o cło w wysokości 35%, bowiem średnia cena samochodu w katalogu EUROTAX obejmuje także samochody sprowadzone do Polski i obciążone stawką celną autonomiczną 35% jest tyle samo warta, co twierdzenie organów celnych, że samochody sprowadzane spoza stref wolnego handlu stanowią margines polskiego rynku samochodowego, a ponieważ, co tu wcześniej wyjaśniono, mamy do czynienia w istocie z szacowaniem wartości celnej towaru, jej odtworzeniem wobec zakwestionowania wartości transakcyjnej, to ustalenie organów celnych na gruncie występującego w tej sprawie stanu faktycznego i prawnego należy uznać za dokonane w granicach wynikających z art. 29 Kodeksu celnego, a więc zgodnie z prawem. Nie da się z ceny katalogowej wyodrębnić ewentualnego cła uiszczonego przy sprowadzaniu na polski obszar celny samochodów, których ceny wzięto pod uwagę przy konstruowaniu średniej ceny samochodów. Zwłaszcza, iż nie można również wyodrębnić z całej grupy cen samochodów tych, których elementem nie było cło, bowiem samochody tym cłem nie były obciążone. Skarżący zarzucił organom celnym naruszenie zasady równego traktowania przez organy celne stron oraz naruszenia zasady budowania zaufania obywateli do organów celnych poprzez niedostateczne wyjaśnienie sprawy oraz odmienne, niż to wynikało z dołączonej do skargi decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. nr [...], w której w analogicznym stanie faktycznym i prawnym dla ustalenia wartości celnej od wartości katalogowej samochodu marki [...] ustalonej w oparciu o katalog EUROTAX odliczono 35% cła. Z akt postępowania celnego wynika, że Naczelnik Urzędu Celnego w Z. postanowieniem z dnia [...] r. wydanym na podstawie art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej wyznaczył skarżącemu trzydniowy termin do zapoznania się ze zgromadzonym materiałem i wypowiedzenia się w sprawie. Na postanowieniu figuruje odręczna adnotacja skarżącego, iż nie złoży dodatkowych dokumentów, a więc i opisanej wyżej decyzji ani katalogi Info – Ekspert, na które to dokumenty powołał się dopiero w skardze. Nadto niezwykle lakoniczne uzasadnienie wskazanej wyżej decyzji nie pozwala na ocenienie, czy stan faktyczny i prawny obu spraw był podobny, Skarżący tego podobieństwa, chociaż się na nie powołał nie wykazał. Ponadto zarzut podniósł zbyt późno. Nie można czynić organom celnym zarzutu, iż nie oceniły sprawy podobnie, skoro o istnieniu innej sprawy nie wiedział i nie miał możliwości nadto zarzut podniósł zbyt późno. Nie można czynić organom celnym zarzutu, iż nie oceniły sprawy podobnie, skoro o istnieniu innej sprawy nie wiedział i nie miał możliwości porównania spraw. Już tylko na marginesie można wskazać, iż w obu sprawach organy celne zakwestionowały deklarowaną przez skarżącego wartość transakcyjną towaru i ustaliły wartość celną metodą na podstawie art. 29 Kodeksu celnego "ostatniej szansy" w oparciu o dane katalogi EUROTAX. Zatem "podobnie" potraktowały skarżącego. Mając na uwadze powyższe, należało w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 ) skargę jako nieuzasadnioną oddalić.