I SA/Ka 870/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Bogucki (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. i T.S. (S.) na decyzję Izby Skarbowej w K. Ośrodka Zamiejscowego w C. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a: 1) sprostować wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 kwietnia 2004 r., sygn. akt I SA/Ka 870/03 w ten sposób, że w miejsce słów "D. B." i "D. B." na stronie piątej uzasadnienia w wersie szesnastym i dziewiętnastym od góry zamieścić słowa "D. B.", a w miejsce słów "P. L. i M. S." na stronie dziesiątej uzasadnienia w wersie czwartym od góry zamieścić słowa "A. i T. S."; 2) oddalić wniosek o sprostowanie wyroku w pozostałej części; Skarżący wnieśli o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 kwietnia 2004 r., sygn. I SA/Ka 870/03. Domagali się uszczegółowienia w sentencji, że zaskarżona decyzja dotyczy 1998 r., zmiany w uzasadnieniu na stronie piątej nieprawidłowego brzmienia nazwiska D. B. oraz prawidłowego określenia strony skarżącej na stronie dziesiątej. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd może sprostać w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Taka sytuacja zachodzi w rozpatrywanej sprawie, gdyż w uzasadnieniu wyroku z dnia 23 kwietnia 2004 r. na skutek oczywistej omyłki na stronie piątek dwukrotnie wymienia się nazwisko "D. B.", a na stronie dziesiątej określa się stronę skarżącą jako P. L. i M. S.. Tymczasem w świetle akt sprawy nie budzi żadnych wątpliwości, że chodzi odpowiednio o D. B. oraz o skarżących A. i T.S.. W innych fragmentach wyroku skarżący zostali zresztą określeni właściwie. W związku z tym na podstawie art. 156 § 1 w.w. ustawy orzeczono, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Sąd nie znalazł natomiast podstaw do uwzględnienia wniosku skarżących w zakresie wspomnianego uszczegółowienia oznaczenia przedmiotu rozpoznawanej sprawy. Oznaczenie to bowiem jest prawidłowe i nie zawiera błędów czy omyłek, które należałoby sprostować. W analizowanym kontekście warto odnotować, że rok podatkowy, którego sprawa dotyczy, został podany w uzasadnieniu wyroku i może być dodatkowo ustalony poprzez sięgnięcie do treści zaskarżonej decyzji. Mając to na uwadze i nie znajdując podstaw do zastosowania art. 156 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.