I SAB/Gl 1/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 października 2015 r. sprawy ze skargi R. G. na bezczynność Burmistrza Miasta S. w przedmiocie zwolnienia z opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia odrzucić skargę. W piśmie z dnia 5 listopada 2014 r. R. G. sformułował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Burmistrza Miasta S. w sprawie swego wniosku z dnia 20 sierpnia 2014 r. o zwolnienie z opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W dniu 3 kwietnia 2015 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach zarządził wezwać skarżącego do uiszczenia 100 zł tytułem wpisu od skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi skarżący wystąpił o zwolnienie go od kosztów sądowych, niemniej jednak w dniu 9 lipca 2015 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach odmówił mu przyznania prawa pomocy. Doręczenie skarżącemu odpisu tego orzeczenia miało następujący przebieg: w dniu 22 lipca 2015 r. wobec niezastania adresata przesyłkę tę pozostawiono w placówce pocztowej. Jednocześnie w oddawczej skrzynce pocztowej umieszczono zawiadomienie o złożeniu tej przesyłki w placówce pocztowej oraz o możności jej odbioru. Powtórnie uczyniono to w dniu 30 lipca 2015 r., a w dniu 7 sierpnia 2015 r. przesyłkę tę zwrócono nadawcy z adnotacją, że nie została podjęta w terminie. Postanowienie z dnia 9 lipca 2015 r. nie zostało zaskarżone. Mając na względzie powyższe, Przewodniczący Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wydał w dniu 17 sierpnia 2015 r. zarządzenie o wezwaniu skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 3 kwietnia 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, a to w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 21 sierpnia 2015 r. W dniu 28 sierpnia 2015 r. skarżący złożył pismo, w którym podniósł m. in., że nie otrzymał "rozpatrzenia sprawy o zniesienie kosztów sądowych". Mając to na uwadze, wystąpił o zawieszenie biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi do czasu rozpatrzenia ponownego wniosku o zniesienie tej opłaty, a w przypadku, gdyby to nie nastąpiło – o wyznaczenie nowego terminu do jej zapłacenia. Kwota należna tytułem wpisu od skargi jak dotąd nie została uiszczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako nieopłacona. Stosownie bowiem do art. 230 §§ 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Z kolei na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, niemniej jednak w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. przesądza o konieczności odrzucenia przez sąd skargi, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis. Analiza przedstawionego stanu faktycznego niniejszej sprawy prowadzi do konkluzji, że skoro wezwanie do wykonania w terminie siedmiu dni prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi doręczono skarżącemu w dniu 21 sierpnia 2015 r., to kwota należna tym tytułem powinna zostać zapłacona najpóźniej w piątek 28 sierpnia 2015 r. Ponieważ to nie nastąpiło, skargę należało odrzucić w myśl ostatnio powołanego przepisu. Jednocześnie niezbędne jest wyjaśnienie, że przed ujemnymi konsekwencjami niewykonania takiego wezwania nie mogło uchronić skarżącego wystąpienie z wnioskiem o zawieszenie biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi lub wyznaczenie nowego terminu do dokonania tej czynności. Dostrzeżenia bowiem wymaga, że termin ten został określony w ustawie i dlatego nie może podlegać przedłużeniu ani skróceniu, a jego bezskuteczny upływ obliguje sąd do odrzucenia skargi. Poza tym należy mieć na uwadze, że zawieszenie biegu terminów ustawowych następuje wyłącznie z mocy ustawy w określonych przypadkach zawieszenia postępowania (art. 127 § 2 p.p.s.a.) a żądanie ponownego wyznaczenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi jest bezpodstawne. W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że choć skarżący nie odebrał odpisu postanowienia z dnia 9 lipca 2015 r. o odmowie przyznania prawa pomocy, to w świetle art. 73 p.p.s.a. uznać należało, że skutek doręczenia mu tej przesyłki nastąpił w dniu 5 sierpnia 2015 r. Przepis ten ma bowiem zastosowanie, gdy zaistnieje niemożność dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, o czym – w odniesieniu do osób fizycznych – stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 §§ 2 i 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Z tego względu jedynie dodania wymaga, że jeżeli skutek doręczenia skarżącemu odpisu postanowienia z dnia 9 lipca 2015 r. o odmowie przyznania prawa pomocy nastąpił w dniu 5 sierpnia 2015 r., to ostatnim dniem terminu do wniesienia sprzeciwu od tego orzeczenia była środa 12 sierpnia 2015 r., a ponieważ termin ten upłynął bezskutecznie, prawidłowe było wydanie w dniu 17 sierpnia 2015 r. zarządzenia o wezwaniu skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Konkludując, okoliczności i wnioski zawarte w piśmie skarżącego z dnia 28 września 2015 r. nie miały wpływu na stwierdzenie bezskutecznego upływu terminu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, którą w tej sytuacji należało odrzucić zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a.