I SAB/Gl 14/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Madej po rozpoznaniu w dniu 5 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. w przedmiocie podatku od nieruchomości (za 2003 r.) p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 12 maja 2009 r. skarżący wniósł skargę, w której jeden z przedmiotów zaskarżenia oznaczył następująco: "bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego i lekceważenie bezczynności wykonania decyzji Samorządowego Kolegium odwoławczego z dnia [...] o sygn. akt [...] przez Prezydenta Miasta C. i dotyczy mojej nieruchomości przy ul. [...] (pkt 5 skargi). W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy poinformował, że wspomnianą decyzją uchylono decyzję ustalającą podatek od nieruchomości za 2003 r. jednemu ze spadkobierców tej nieruchomości i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, po czym postępowanie podatkowe zostało zawieszone. W konsekwencji przyjęto, że skarżący składa skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 r. i wezwano go do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od tej skargi w wysokości [...] pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono w dniu 18 września 2009 r., a w dniu 23 września 2009 r. skarżący nadał pismo, w którym stwierdził, że "Wojewódzki Sąd Administracyjny nie posiada skargi na decyzję dotyczącej podatku od nieruchomości za 2003 r." i co za tym idzie, że "podatek od nieruchomości za 2003 r. WSA nie posiada w przedmiocie załatwienia". Załączył również kopię decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...].,nr [...], którą uchylono decyzję ustalającą – w wyniku wznowienia postępowania – wysokość jego łącznego zobowiązania pieniężnego za 2003 r. oraz umorzono postępowanie, wskazując na przedawnienie tego zobowiązania. Wpis od skargi do chwili obecnej nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 przywołanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż wyznaczony przez Sąd termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 25 września 2009 r. (piątek) i dlatego na podstawie ostatnio wskazanego przepisu orzeczono jak w sentencji. Nie ma przy tym w rozpatrywanym zakresie znaczenia fakt, że ustosunkowując się do wezwania Sądu, skarżący złożył oświadczenie, które można interpretować jako odstąpienie od popierania skargi na bezczynności w sprawie podatku od nieruchomości za 2003 r. czy nawet jako wyjaśnienie, iż bezczynność ta w istocie nie stanowiła w ogóle przedmiotu zaskarżenia. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w skardze jednoznacznie zarzucono bezczynność, jaka zdaniem skarżącego wiąże się z niewykonaniem decyzji odnoszącej się do podatku od posiadanej przez niego nieruchomości, tyle że ustalonego za 2003 r. innej osobie. Wymowy tej okoliczności nie może zatem podważyć to, że umorzono postępowanie w sprawie wymiaru takiego podatku samemu skarżącemu, co wynika z kopii przedstawionej przez niego decyzji z dnia [...]. Decyzja ta nie sprawia w szczególności, że postępowanie sądowe ze skargi na bezczynność dotyczącą podatku innego podmiotu powinno być umorzone z powodu bezprzedmiotowości. Podobnie niniejszego postępowania nie można umorzyć, nawet jeśli niezbyt jasną treść pisma z dnia 23 września 2009 r. odczytywać jako cofnięcie skargi. Cofnięcie takie nie może być wszak uznane za skuteczne dopóki, dopóty nie zostanie wykonane wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, LEX nr 335007), a skarżący, o czym już była mowa, nie uczynił zadość obowiązkowi nałożonemu na niego w tej materii.