I SAB/Gl 2/04

Dnia 4 sierpnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Stanik, Sędzia NSA Ewa Karpińska, Asesor WSA Krzysztof Targoński (spr.), Protokolant Magdalena Nowacka, po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi M. N.-Z. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w R. - Inspektorat w T. w przedmiocie bezczynności w sprawie ulgi w sprawie należności pieniężnych: oddala skargę SW W skardze na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R., Inspektorat w T., M. N. – Z., zarzuciła, iż "Zakład..." nie wydał decyzji administracyjnej w sprawie wszczętej jej wnioskiem, o restrukturyzacje zadłużenia wobec Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Jako podstawę prawną do wniesienia skargi wskazano art. 53 § 2 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uzasadniając skargę podniesiono, iż skarżąca w dniu [...] złożyła wniosek o przeprowadzenie postępowania restrukturyzacyjnego na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców. W odpowiedzi organ administracji w dniu [...] wystosował do skarżącej pismo informujące o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia z powodu nie dołączenia do niego wymaganych dokumentów. Pismem z dnia [...] skarżąca ponownie zwróciła się do "Zakładu..." odwołując się od pozostawienia bez rozpatrzenia złożonego wniosku. Odpowiedzią było pismo z dnia [...], z którego wynika, iż pismo z dnia [...] nie było decyzją administracyjną. Wobec powyższego skarżąca kolejny raz wystąpiła pismem z dnia [...] do "Zakładu... ", jednak nie zmienił on stanowiska w kwestii pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o restrukturyzację zaległych należności z tytułu nieopłaconych składek. Następnie powołując się na art. 9. pkt 2 ustawy o restrukturyzacji (...), wywiedziono, że do restrukturyzacji należności z tytułu ubezpieczeń społecznych mają zastosowanie, w sprawach w niej nie uregulowanych, przepisy ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, a z kolei ona, w sprawach w niej nieuregulowanych, mocą art. 123 odsyła do stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W takim razie, "Zakład..." stwierdzając braki złożonego wniosku, zobowiązany był zgodnie z art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, do wezwania wnioskodawcy do usunięcia braków wniosku w terminie 7 dni, z jednoczesnym pouczeniem o skutkach nie usunięcia braków. Dla wsparcia przedstawionego poglądu przywołano uchwałę 5 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26.05.2000 r., sygn. akt FPK 3/03, w której stwierdzono, że jeżeli wniosek o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego zawiera braki, o których mowa w art. 13 ust. 5 ustawy o restrukturyzacji, to pozostawienie tego wniosku bez rozpatrzenia może nastąpić po wezwaniu wnioskodawcy na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. Organ administracji nie wezwał skarżącej do uzupełnienia braków wniosku, a ponadto odmówił wydania decyzji w sprawie, zatem naraził ją na uszczerbek, co powoduje zasadność skargi. W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. Inspektorat w T. wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając żądanie oddalenia skargi w pierwszej kolejności wskazano, że warunkiem przeprowadzenia postępowania restrukturyza- cyjnego było złożenie w terminie do [...] wniosku, zawierającego dane i załączniki określone w ustawie o restrukturyzacji, a w sprawie, będącej przedmiotem skargi, do wniosku nie dołączono: - wykazu wymagalnych długów (art. 13 ust. 2 pkt 2 ), - kopii ewidencji środków trwałych ( art. 13 ust. 2 pkt 3), - informacji o bieżącej sytuacji finansowej ( art. 10 ust. 1 pkt 1). W konsekwencji, na podstawie art. 13 ust. 5 ustawy o restrukturyzacji, wniosek pozostawiono bez rozpatrzenia, o czym powiadomiono skarżącą w piśmie z dnia [...]. Nadto wyrażono pogląd, że treść powołanego przepisu prowadzi do stwierdzenia, iż ustawa restrukturyzacyjna – stanowiąc lex specialis wobec przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego - nie przewidywała obowiązku wzywania do uzupełnienia braków, gdyż jakikolwiek brak wymaganych danych i załączników kwalifikował go do pozostawienia bez rozpatrzenia. Natomiast ta czynność jako nie wywołująca żadnych skutków materialnoprawnych jak i procesowych nie wymaga zachowania formy postanowienia lub decyzji. Niekompletny wniosek nie mógł spowodować skutecznego wszczęcia postępowania, a w konsekwencji brak było podstaw do wydania rozstrzygnięcia w postaci decyzji, zawierającej pouczenie o przysługującym prawie do odwołania i jego terminie. Na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2004 r. strony postępowania nie były obecne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu niniejszej sprawy stwierdził, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przed przystąpieniem do rozważań nad zasadnością skargi, z uwagi na jej argumentację, przypomnieć należy, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarżąca jednoznacznie wskazała, iż wnosi skargę na bezczynność organu administracji publicznej. Zatem rozważania Sądu mogą dotyczyć wyłącznie tej kwestii. Poza sporem pozostają kwestie uprawnienia skarżącej do złożenia wniosku i terminu do jego wniesienia. W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców ( Dz.U. nr 155, poz.1287 z późn. zm.), zostały określone m.in. zasady ustalania należności podlegających restrukturyzacji oraz tryb postępowania restrukturyzacyjnego. W art. 13 ust. 5 wskazano przyczyny, które powodują pozostawienie wniosku o restrukturyzację bez rozpatrzenia. Otóż są nimi brak wszystkich danych we wniosku lub wymaganych załączników. Z akt sprawy wynika, że wniosek o restrukturyzację datowany [...], przesłany przesyłką pocztową, nadaną [...], wpłynął do oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w T. w dniu [...]. Po dokonaniu jego oceny pod kątem wymogów formalnych, "Zakład..." uznając, że jest on niekompletny, pismem z dnia [...] powiadomił skarżącą, iż na podstawie art. 13 ust. 5 ustawy o restrukturyzacji (...) pozostawia go bez rozpatrzenia. Zatem trudno mu zarzucić, iż nie odniósł się do wniosku złożonego przez skarżącą, innymi słowy "sprawę załatwił". W kolejnych pismach, stanowiących odpowiedź na zastrzeżenia skarżącej, podtrzymał swoje stanowisko w kwestii pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. W tym miejscu trzeba dodać, że nie każdy wniosek skierowany do organów administracji publicznej, musi być zakończony rozstrzygnięciem w formie decyzji. W tym stanie rzeczy, Sąd nie znalazł podstawy do uwzględnienia skargi, bowiem czyniąc to musiałby zobowiązać "Zakład..." do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności ( art. 149 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), czego z powodu "załatwienia sprawy" nie mógł uczynić. Jak na wstępie wskazano, Sąd nie może podjąć oceny w zakresie prawidłowości postępowania (czy należało wezwać do usunięcia braków) oraz podjętej czynności przez "Zakład..." ( czy należało wydać decyzję), gdyż ocena taka wykraczałaby poza granice rozpatrywanej sprawy. Jeżeli pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T., nie zadawalało skarżącej, to tę czynność mogła zaskarżyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, z zachowaniem wymogów określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wówczas Sąd mógłby wypowiedzieć się w tym zakresie. Mając zatem na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, uwzględniając całokształt sprawy , działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi - oddalił ją.