I SAB/Gl 20/09

PostanowienieWSA w Gliwicach2009-11-20

Skład orzekający: Małgorzata Wolf-Mendecka, Eugeniusz Christ, Przemysław Dumana

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku wydania decyzji przez organ, którego bezczynność została zaskarżona, postępowanie sądowe w przedmiocie bezczynności staje się bezprzedmiotowe, a skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowe w przedmiocie bezczynności organu administracji publicznej staje się bezprzedmiotowe, jeżeli po wniesieniu skargi organ wyda akt lub dokona czynności, co do których pozostawał w bezczynności. W takiej sytuacji sąd umarza postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA. Ponadto, jeśli organ uwzględni skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy (art. 54 § 3 PPSA), skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania od organu.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w K. w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych. W trakcie postępowania sądowego pełnomocnik skarżącego poinformował, że organ wydał decyzję, co skutkowało tym, że skarga na bezczynność odniosła skutek. Pełnomocnik wniósł o umorzenie postępowania i zasądzenie kosztów. Organ wniósł o oddalenie skargi, ale później ustosunkował się do twierdzeń pełnomocnika, wskazując, że wydanie decyzji wynikało z zebrania materiału dowodowego, a nie z uwzględnienia skargi.
Rozstrzygnięcie
Sąd umorzył postępowanie sądowe i zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka, Sędzia NSA Eugeniusz Christ, Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.), Protokolant Izabela Maj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2009 r. sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 7 sierpnia 2009 r. (data nadania) T. W., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w K. w sprawie wszczętej odwołaniem podatnika od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od dochodu z odpłatnego zbycia w 2003 r. [...] nieruchomości. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie. W dniu 30 października 2009 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika strony skarżącej z dnia 28 października 2009 r., w którym zaznaczył on, że skarga na bezczynność "odniosła skutek, tj. organ odwoławczy wydał i doręczył decyzję". Oświadczył przy tym, że "zasadnym jest twierdzenie, że organ podatkowy uwzględnił skargę stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Wobec powyższego pełnomocnik strony skarżącej wniósł "o umorzenie postępowania sądowego i zasądzenie kosztów postępowania sądowego na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.". W dalszej części pisma ustosunkował się do odpowiedzi na skargę. Następnie w dniu 2 listopada 2009 r. wpłynęło do Sądu pismo pełnomocnika strony skarżącej z dnia 29 października 2009 r., do którego zostały załączone odpisy ponaglenia strony z dnia 9 kwietnia 2009 r., pisma z dnia 17 czerwca 2009 r., stanowiące uzupełnienie ponaglenia oraz postanowienia Ministra Finansów z dnia [...]. W dalszej kolejności wpłynęło do Sądu pismo organu z dnia 9 listopada 2009 r., do którego załączono wspomniane wyżej ponaglenie i postanowienie Ministra Finansów. W piśmie z dnia 13 listopada 2009 r., nadanym tego samego dnia, Dyrektor Izby Skarbowej w K. ustosunkował się do twierdzeń pełnomocnika strony skarżącej, zawartych w piśmie z dnia 28 października 2009 r. W tym zakresie wskazał, że wydanie decyzji odwoławczej nie wynika z uwzględnienia skargi na bezczynność, lecz z faktu "zebrania (...) materiału dowodowego pozwalającego na podjęcie rozstrzygnięcia w sprawie". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 – 2 (tj. skuteczne cofnięcie skargi, śmierć strony) tego przepisu stało się bezprzedmiotowe. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że wskazany wyżej przepis art. 161 § 1 pkt 3 ppsa ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a ppsa - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, publ. ONSAiWSA 2009/4/63). Również w literaturze wyrażono pogląd, że bezprzedmiotowość postępowania zachodzi w wypadku wydania aktu przez organ w sprawie, w której została wniesiona skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 377). Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, gdyż po wniesieniu skargi została wydana decyzja przez Dyrektora Izby Skarbowej w K.. W zaistniałej sytuacji, postępowanie sądowe, zgodnie z przytoczonymi wyżej uwagami, stało się bezprzedmiotowe i dlatego Sąd, działając w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. Stosownie z kolei do art. 201 § 1 ppsa w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa, skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. W tym ostatnim przepisie jest mowa, że organ, którego bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Taka sytuacja miała zaś miejsce w niniejszej sprawie. Przyjąć bowiem trzeba, że wydając decyzję, organ, wbrew swoim twierdzeniom, w istocie uwzględnił skargę, stosownie do wskazanego wyżej przepisu. Koszty postępowania obejmują w niniejszej sprawie koszty zastępstwa procesowego oraz uiszczony wpis od skargi. Ustalając wysokość kosztów zastępstwa wzięto pod uwagę treść § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), zgodnie z którym w rozpatrywanej sprawie stawka minimalna wynosi 240 zł. Wymienione wynagrodzenie należy powiększyć o poniesione koszty w wysokości [...] zł uiszczonego wpisu od skargi oraz o koszty opłaty skarbowej w kwocie 17 zł. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 201 § 1 ppsa w związku z art. 54 § 3 ppsa, o kosztach Sąd orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło