I SAB/Gl 4/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: asesor WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Rady Miasta Ł. w przedmiocie bezczynności w sprawie budżetowej jednostek samorządu terytorialnego postanawia: odrzucić skargę W skardze z dnia [...] 2006r. skarżący J. P. zaskarżył bezczynność Rady Gminy Ł. polegającą na nierozpoznaniu jego skargi na działania Burmistrza Gminy Ł., dotyczącej funkcjonowania podległych Burmistrzowi jednostek organizacyjnych. Skarga ta została złożona w trybie przewidzianym w Dziale VIII Rozdziale 2 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: W myśl art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt. 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru na działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4. Zgodnie z pkt. 8 wyżej cytowanego przepisu zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt. 1-4 p.p.s.a. Dlatego też skarga na bezczynność organu przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt. 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt. 4 tj. dotyczące przyznania, stwierdzenia lub uznana uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zatem istotę skargi na bezczynność może stanowić jedynie zarzut niewydania w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, albo niepodjęcia czynności z zakresu administracji publicznej do wydania lub podjęcia, których organ był zobligowany. Do wskazanej wyżej kategorii nie należą natomiast rozstrzygnięcia właściwych organów, wydane w oparciu o przepisy Działu VIII Rozdziału 2 kpa. Dodatkowo wskazać wypada, że zasadniczą formą działania rad gmin są uchwały, co oznacza, że nie jest możliwe złożenie skargi na bezczynność organu, który tego rodzaju aktu nie wydaje. Kognicja Sądu nie obejmuje zatem skarg bezczynności właściwego organu polegającej nią braku zajęcia stanowiska odnośnie skargi złożonej przez stronę w trybie art. 227 kpa. Tym samym, tego rodzaju skargę uznać należy za niedopuszczalną. Stąd też, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega ona odrzuceniu.