I SAB/Gl 5/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka, , , po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie bezczynności organu w sprawie dotyczącej podatku od nieruchomości, p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia [...] r. J.S. wniósł ( we własnym imieniu ) skargę na decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...] r. nr [...] skierowaną do T.Z. w przedmiocie bezczynności organu w sprawie dotyczącej podatku od nieruchomości na 2004 r. Do skargi dołączono odpis zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: J. S. nie jest uprawniony do wniesienia skargi na decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...] r. [...] w przedmiocie bezczynności organu w sprawie dotyczącej podatku od nieruchomości na 2004 r. Zaskarżona bezczynność Burmistrza Miasta S. odnosi się bowiem ( jak to wynika z treści skargi i załączonej kopii nakazu płatniczego ) do decyzji tego organu z dnia [...] r. nr [...] skierowanej do T.Z. i dotyczy łącznego zobowiązania pieniężnego tego podatnika na rok 2004 z tytułu podatku rolnego i podatku od nieruchomości. Wyjaśnić zatem należy, iż zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności ( w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi ( § 2 art. 50 tej ustawy ). Nie można więc uznać, aby J.S. posiadał w niniejszej sprawie legitymację prawną ( interes prawny ) do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zważywszy iż występuje on w sprawie osobiście, a nie w charakterze pełnomocnika podatnika. Ponadto ( co wynika z odpowiedzi na skargę), T. Z. skorzystał z przysługującego mu uprawnienia i samodzielnie odwołał się od opisanej wyżej decyzji Burmistrza Miasta S. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić. su.