I SAB/Gl 5/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: umorzyć postępowanie sądowe; Skarżący w dniu 21 listopada 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., skargę na bezczynność tego organu polegającą na nie rozpoznaniu odwołania od decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] 2005 r. Nr [...]. W skardze zawarto wniosek o zobowiązanie wyżej wymienionego organu odwoławczego, do wydania decyzji w wyznaczonym przez Sąd terminie. W ocenie Kolegium, skargę jako bezzasadną należało oddalić. W dalszej kolejności w odpowiedzi na wezwanie Sądu, wystosowane do organu drugiej instancji na mocy zarządzenia z dnia 12 stycznia 2012 r., nadesłano pismo datowane na dzień 24 stycznia 2012 r. z treści, którego wynika, iż w dniu [...] 2011 r. została wydana decyzja w przedmiocie odwołania A S.A. od decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] 2005 r., a którą A otrzymała w dniu 2 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie ppsa, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe. Jedną z przyczyn takiej bezprzedmiotowości stanowi sytuacja, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organ wyda akt, co do którego według skargi pozostawał w bezczynności (tak m.in. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, LEX nr 463487 i B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 353). Taka właśnie sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, bowiem organ odwoławczy podjął czynność, której domagała się strona tj. rozpoznał odwołanie w wyniku czego, wydał w dniu [...] 2011 r. decyzję, czym uczynił zadość żądaniu strony skarżącej. Ustała tym samym bezczynność, zarzucana w skardze. Bezczynność organu administracji ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie, organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie, a tym samym nie wydaje rozstrzygnięcia kończącego postępowanie lub też innego aktu, albo nie podejmuje stosownej czynności. Kryterium ocennym zasadności skargi na bezczynność organu jest ustalenie, czy nakazanie organowi w trybie art. 149 ppsa, wydania aktu administracyjnego lub podjęcia czynności będzie dopuszczalne, uzasadnione i celowe w świetle ewentualnych zmian stanu faktycznego i prawnego. Nie wchodzi zatem w rachubę - w takiej sytuacji jak ma miejsce w niniejszej sprawie - rozpoznanie skargi przez Sąd i zastosowanie przezeń środka przewidzianego w art. 149 ppsa. Sąd bowiem, skoro organ w bezczynności już nie pozostaje, nie może zobowiązać go do wydania w zakreślonym terminie aktu administracyjnego lub dokonania czynności Mając powyższe na uwadze, Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.