I SAB/Gl 5/16

Starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Starosty R. w przedmiocie zwolnienia z opłaty skarbowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2. ustanowić skarżącemu adwokata. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, podkreślając m.in., że jest osobą pozbawioną wolności, nieposiadającą majątku i nieosiągającą jakichkolwiek dochodów. Omówił także problemy, które skłoniły go do złożenia skargi, łączące się z umorzeniem opłaty w kwocie 26 zł za wydanie odpisu świadectwa umożliwiającego mu kontynuowanie nauki w czasie pozbawienia wolności. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawca oświadczył, że ma pełnoletniego syna, który zamieszkuje z jego byłą żoną, załączając m.in. dokumenty, z których wynika, iż nie jest już zameldowany pod adresem swojego poprzedniego zamieszkania i ubiega się o przyznanie lokalu z zasobów mieszkaniowych gminy. Przedłożył także zaświadczenia organów penitencjarnych, wedle których jest pozbawiony wolności do dnia 13 lutego 2018 r., nigdy nie był zatrudniony odpłatnie, nie posiada żadnych środków poza bilonem w depozycie i dnia 11 kwietnia 2016 r. otrzymał nagrodę w kwocie 50 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako P.p.s.a.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 tej ustawy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie rozpoznającego wniosek w przypadku skarżący dowiódł, że przesłanka ta została spełniona, przedstawiając te dokumenty, które w swojej sytuacji mógł zgromadzić. Z nadesłanego materiału wynika niezbicie, że jest on osobą pozbawioną wolności, która nie posiada majątku, nie uzyskuje dochodów i dysponuje środkami pieniężnymi jedynie w drobnych kwotach. Potwierdza to również niewielka wysokość należności, o której umorzenia wnioskodawca się ubiega. Dotychczasowe czynności podjęte w tym przedmiocie przez organy, pozostające w istocie w sporze o właściwość, wskazują przy tym, że w sprawie brak podstaw do przekazania wniosku do rozpoznania Sądowi ze względu na oczywistą bezzasadność skargi, stosownie do art. 258 § 2 pkt 4 w związku z art. 247 P.p.s.a., zachodzi natomiast potrzeba udzielenia pomocy stronie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a.orzeczono jak w sentencji.