I SAB/Gl 8/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej, , , po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. i A.F. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W piśmie z dnia [...] 2009 r. M. i A. F. zwrócili się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. o "wszczęcie postępowania kontrolnego w Urzędzie Miasta D. oraz podjęcie i wydanie decyzji na podstawie prawa stanowionego w sprawie pobieranego podatku przez Prezydenta Miasta D. i naszego rozliczenia podatku za lata ubiegłe". W powyższym piśmie strona nawiązała do decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta D. z dnia [...] r. nr ewid. [...] w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2008 r. Pismem z dnia [...] 2009 r. Kolegium wezwało podatników do wyjaśnienia istoty i zakresu żądania, zawartego w piśmie z dnia [...] 2009 r. Kolegium zaznaczyło, iż gdyby zamiarem podatników było złożenie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta D. , należało wskazać konkretne decyzje organu pierwszej instancji, objęte wnioskiem. W odpowiedzi na wezwanie, M. i A. F. w piśmie z dnia [...] 2009 r. m. in. podali, że przedmiotem ich żądania jest "prawne określenie, czy zasadne i zgodne z prawem stanowionym było naliczanie podatku od nieistniejącej drogi dojazdowej (...)", jak również "zwrot wpłaconego podatku za nakazami płatniczymi Prezydenta Miasta D.". Kolegium uznało, iż przedmiotem żądania strony jest zwrot nadpłaconego podatku od nieruchomości i pismem z dnia [...] 2009 r. nr [...] przekazało powyższy wniosek według właściwości Prezydentowi Miasta D.. Kolegium nie stwierdziło tym samym, aby strony wnosiły o uruchomienie jakiegokolwiek z nadzwyczajnych trybów wzruszenia decyzji administracyjnych. W piśmie z dnia [...] 2009 r. M. i A. F. zażądali wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Kolegium z dnia [...] r. nr [...]. Pismem z dnia [...] 2009 r. Kolegium wezwało podatników do wskazania podstawy żądania wznowienia postępowania. W piśmie z dnia [...] 2009 r. podatnicy uzupełnili swój wniosek z dnia [...] 2009 r. o wznowienie postępowania. W związku z powyższym, postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Kolegium wznowiło postępowanie w zakresie żądanym przez stronę. Następnie decyzją z dnia 9 lutego 2010 r. nr SKO/F/423/2389/13210/09 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odmówiło uchylenia – w wyniku wznowienia postępowania - decyzji własnej z dnia [...] r. nr [...]. W piśmie z dnia [...] 2010 r. (nadanym w dniu [...] 2010 r.) M. i A. F. wnieśli skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w sprawie wznowienia postępowania podatkowego, zakończonego decyzją z dnia [...] r. nr [...]. Odpowiadając na skargę, Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a tej ustawy, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W rozpatrywanej sprawie zasadnicze znaczenie ma fakt, że w chwili wniesienia skargi ([...] 2010 r.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie pozostawało w bezczynności, albowiem postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] wznowiło postępowanie w zakresie żądanym przez stronę. Nadto, decyzją z dnia [...] r. nr [...] (a więc także przed złożeniem przez podatników skargi na bezczynność w sprawie wznowienia postępowania) Kolegium, w wyniku wznowienia postępowania, odmówiło uchylenia własnej decyzji podatkowej. Zaistniała sytuacja sprawia, że skarga na bezczynność nie może odnieść skutku, albowiem nie może wchodzić w rachubę zobowiązanie organu przez Sąd do wydania w określonym terminie aktu. Skarga w niniejszej sprawie jest zatem niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Na marginesie jedynie należy wskazać, iż brak jest podstaw do umorzenia postępowania sądowego w rozpatrywanym przypadku. Postępowanie należałoby bowiem umorzyć jako bezprzedmiotowe na mocy art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w takiej sytuacji, gdyby organ pozostając w bezczynności przerwał stan tej bezczynności - np. wydając akt administracyjny - już po wniesieniu skargi na tę bezczynność (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, opubl. w bazie LEX pod nr 463487). W związku z powyższym, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.