II SA/Gl 1000/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny w celu przymuszenia wyłączenia z użytkowania obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: oddalić wniosek przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy W.M. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Z treści formularza wynika, że skarżący wraz z małżonką zamieszkują w lokalu o pow. 70 m2 (jak wskazał skarżący – wymagającym remontu), a w skład jego majątku wchodzi również dom o pow. 70 m2. Wnioskodawca zadeklarował, że nie posiada żadnych oszczędności, innych nieruchomości, papierów wartościowych jak również przedmiotów o wartości powyżej. 5000 zł. Źródłem utrzymania się jego rodziny jest uzyskiwany obecnie zasiłek rehabilitacyjny w wysokości 2300 zł oraz renta inwalidzka jego małżonki w wysokości 614 zł. Wnioskodawca dokonał również zestawienia bieżących wydatków, z którego wynika, ze czynsz za zajmowany lokal mieszkalny wynosi 318 zł, spłata zaciągniętych zobowiązań kredytowych pochłania 334, wydatki na lekarstwa to kwota 250 zł, TV kablowa – 52, energia elektryczna - 115 zł, zaś gaz – 53 zł. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący przesłał dokumenty obrazujące poziom i strukturę wydatków oraz dochody. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Ocena sytuacji materialnej skarżącego prowadzi do wniosku, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż jego wniosek zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżący nie znajduje się w położeniu na tyle trudnym, aby można było uznać, iż zachodzą opisane wyżej okoliczności. W pierwszej kolejności wskazać przyjdzie, że łączny dochód wnioskodawcy i jego małżonki w miesiącu listopadzie wyniósł 2785 zł netto miesięcznie. Stałe zobowiązania do których zaliczyć trzeba wydatki na mieszkanie oraz media kształtują się zaś na poziomie około 500 zł. Do tego doliczyć trzeba koszty zakupu lekarstw (w tym przypadku przyjęto dokumenty z listopada br. i ustalono wysokość tego wydatku na kwotę 230 zł) oraz spłatę zaciągniętych zobowiązań kredytowych w wysokości 334 zł. Łącznie więc zobowiązania te kształtują się na poziomie 1000 – 1100 zł, co oznacza, że do dyspozycji strony i jego małżonki pozostaje reszta wspomnianego dochodu (około 1500 zł). Nie można więc w takiej sytuacji uznać, że skarżący nie będzie wstanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Poziom jego dochodów, przy uwzględnieniu ilości osób w rodzinie, pozwala bowiem na samodzielne opłacenie kosztów sądowych oraz skorzystanie z usług fachowego pełnomocnika. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.