II SA/Gl 1001/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] S.A. w K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dokonania oceny stanu technicznego obiektu w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...][...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] r. nr [...] znak [...] w sprawie nałożenia na stronę skarżącą obowiązku przedstawienia ekspertyzy technicznej obiektu budowlanego w postaci wiaduktu pod zlikwidowanym torem dojazdowym do KWK [...] w W., zlokalizowanego na działce nr [...] w W. przy ul. [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżąca podniosła przede wszystkim, iż organ dokonał sprzecznych ustaleń nieodpowiadających zebranemu w sprawie materiałowi dowodowemu, jak również nie wyjaśnił wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Skarżąca Spółka bowiem nie była i nie jest właścicielem, ani zarządcą przedmiotowej budowli, tym samym nie może być nałożony na nią opisany obowiązek. Skarżąca wskazała nadto, iż nie korzystała z przedmiotowego wiaduktu, jak również nie pozostawał on i nie pozostaje na stanie ewidencji księgowej kopalni i od powyższej budowli nie były pobierane podatki. W ocenie skarżącej właścicielem wiaduktu, tym samym jednostką zobowiązaną do dbałości o jego odpowiedni stan techniczny tego obiektu, jest na mocy umowy z dnia [...] r. Przedsiębiorstwo [...] w R. Organ nie ustosunkował się w odpowiedzi na skargę do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wskazał natomiast, iż z przedstawionych przez stronę skarżącą umów cywilnoprawnych zawieranych w latach [...]-tych, nie wynika, aby Przedsiębiorstwo [...] w R. zostało właścicielem spornego wiaduktu, w związku z czym obowiązek dbałości o stan techniczny budowli spoczywa na użytkowniku terenu, na którym usytuowany jest przedmiotowy wiadukt, zatem na stronie skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym, wskazanych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie strona skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia. Co więcej, nie przybliżyła też żadnej przesłanki, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie, tzn. nie wykazała, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia spowodowałoby skutek w postaci groźby wyrządzenia jej znacznej szkody, nadto zaś, że skutki wykonania postanowienia byłyby trudne do odwrócenia. Jako okoliczność przemawiającą za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia strona skarżąca wskazała jedynie, iż nie jest właścicielem, ani zarządcą spornej budowli, tym samym obowiązek wynikający z art. 81 c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) nie może być na nią nałożony. Wobec powyższego skoro nie zostały wykazane przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia określone w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., to wniosek w tym przedmiocie nie zasługuje na uwzględnienie; tym bardziej, gdy ustalony w toku postępowania administracyjnego i niekwestionowany przez stronę skarżącą stan techniczny budowli wskazuje na potrzebę szybkiego wykonania nałożonego zaskarżonym postanowieniem obowiązku, stan techniczny przedmiotowego wiaduktu stanowi bowiem zagrożenie bezpieczeństwa dla jego użytkowników oraz osób korzystających z drogi biegnącej pod wiaduktem. Ewentualnych roszczeń związanych z wykonaniem obowiązku, w razie rozstrzygnięcia sporu na tle własnościowym, strona skarżąca będzie mogła zaś dochodzić w postępowaniu cywilnym. W związku z powyższym wniosek strony skarżącej podlegał oddaleniu na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.