II SA/Gl 1007/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek (spr.), po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzewa bez zezwolenia na skutek wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Gl 1007/07 odrzucił na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., skargę B. N. na opisaną w rubrum decyzję SKO w B. z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł, po uprzednim bezskutecznym wezwaniu do jego zapłaty. Wezwanie to bowiem, wobec niezastania skarżącej, awizowano dwukrotnie (pierwsze awizo w dniu [...] r., powtórne w dniu [...] r.), umieszczając stosowne zawiadomienie w skrzynce do doręczenia korespondencji. Zważywszy na treść art. 73 p.p.s.a. Sąd uznał, iż wskazana przesyłka została skutecznie doręczona w dniu [...] r., co oznacza, że wyznaczony termin upłynął w dniu [...] r. Odpis powołanego postanowienia, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, strona skarżąca odebrała w Urzędzie Pocztowym Nr [...] w T. w dniu [...] r. W piśmie z dnia [...] r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W jego uzasadnieniu wskazała, iż przyczyną nieodebrania wezwania do uiszczenia wpisu, a w konsekwencji nieopłacenia należnej opłaty sądowej była choroba, która zmusiła ją do wyjazdu na leczenie. Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 23 maja 2008 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez m.in. dokonanie czynności, której nie dokonała w terminie, tj. uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] zł. Ponadto skarżąca zobowiązana została do uprawdopodobnienia wskazanej we wniosku przyczyny uchybieniu terminu przez nadesłanie np. dowodu leczenia, również w terminie siedmiu dni, pod rygorem odmowy przywrócenia terminu. W odpowiedzi na powyższe strona skarżąca uiściła wpis sądowy, nadto przesłała wystawione w dniu [...] r. zaświadczenie z Przychodni nr [...] w T. informujące, iż skarżąca leczona była w tamtejszej placówce, pozostając pod jej kontrolą od [...] r., przerywając ją samowolnie w dniu [...] r. Dalej w zaświadczeniu wskazano, iż w latach [...] skarżąca przebywała w szpitalu [...]. Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia przywrócenie terminu. Jednakże wniosek taki musi spełniać określone przepisami warunki. W myśl art. 87 p.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Powołane powyższej przesłanki przywrócenia terminu muszą wystąpić łącznie, ażeby wniosek mógł zostać uwzględniony. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna uchybienia terminowi istniała przez cały czas, aż do momentu jej ustania. Przy czym daty ustania przyczyny uchybienia terminowi nie należy utożsamiać z datą, w której strona dowiedziała się o jego uchybieniu (por. np. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, s. 207-209). Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonaniu tej czynności (por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., sygn. akt II SA 4162/01, Monitor Prawniczy 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, a nawet przebywanie poza miejscem zamieszkania podczas awizowania przesyłki i nieodebranie pisma z urzędu pocztowego, winny skutkować odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności (B. Dauter, op.cit., s. 210 i tamże powoływane orzecznictwo sądów administracyjnych). Mając powyższe na względzie należało uznać, że przedstawione we wniosku okoliczności niedostatecznie uprawdopodobniają, iż do uchybienia terminu do dokonania żądanej czynności procesowej doszło bez winy skarżącej. Nadesłanie jedynie zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego fakt leczenia się przez skarżącą w poradni [...] oraz jej pobyt w [...] we wcześniejszych latach, a zatem w innym okresie, niż ten jaki był przewidziany na odebranie korespondencji sądowej i uiszczenie wpisu, nie świadczy o braku możności dokonania powyższych czynności w zakreślonym terminie. Skarżąca przede wszystkim nie uprawdopodobniła, by w okresie po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi istniały obiektywne przeszkody, np. natury zdrowotnej, uniemożliwiające wykonanie jej w wyznaczonym terminie zarządzenia. Skarżąca o fakcie niedochowania należytego terminu pisze ogólnie: "zachorowałam i musiałam wyjechać na leczenie, co nie pozwoliło mi odebrać zawiadomień potwierdzanych pismem". Takie lakoniczne wyjaśnienie nie może zostać uznane za wystarczające do uprawdopodobnienia braku winy w przekroczeniu terminu. Nie podano bowiem zarówno przyczyny, jak i charakteru choroby, ani też daty wyjazdu i powrotu z leczenia. Skarżąca nie uwiarygodniła, że jej nieobecność była spowodowana okolicznościami nadzwyczajnymi, nagłymi czy nie dającymi się przewidzieć. Strona przewidując swą nieobecność pod wskazanym adresem winna wykazać dbałość o swoje interesy i zapewnić sprawny przepływ informacji z Sądu. Od strony postępowania sądowego oczekiwać bowiem należy zachowania dbałości o prowadzenie swoich spraw. Stąd też następstwa ewentualnych zaniedbań, o ile nie były one wywołane czynnikami obiektywnymi, obciążają tę właśnie stronę. Niepodjęcie wezwania Sądu, a co za tym idzie niezastosowanie się do niego, jest niczym innym jak wynikiem zaniedbania własnych spraw i niedostateczną starannością w ich prowadzeniu, a zatem nie może stanowić o braku winy po stronie skarżącej. Wypada zaznaczyć, iż skarżąca nie określiła zarówno daty, jak i sposobu ustania przyczyny uchybienia terminu do dokonania wymaganej czynności. Wychodząc jednakże naprzeciw stronie skarżącej, Sąd przyjął, iż datą tą jest dzień doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. [...] r., tak więc można było uznać, że skarżąca nadając wniosek o przywrócenie terminu w placówce pocztowej w dniu [...] r. dochowała przewidzianego terminu do wniesienia wniosku. Uwzględniając przytoczoną argumentację Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. .