II SA/Gl 101/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Pismem z dnia [...]r. skarżący W. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...]r. nr [...] odrzucające zgłoszone przez skarżącego zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego jako bezzasadne. W treści przedmiotowej skargi skarżący zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie strona skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia. Co więcej, nie przybliżyła też żadnej przesłanki, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie, tzn. nie wykazała, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia spowodowałoby skutek w postaci groźby wyrządzenia jej znacznej szkody, nadto zaś, że skutki wykonania postanowienia byłyby trudne do odwrócenia. W uzasadnieniu skargi podnoszone są przede wszystkim zarzuty nieprzesłania skarżącemu upomnienia przed doręczeniem mu odpisu drugiego tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] r. W ocenie skarżącego wystawienie nowego tytułu wykonawczego jest bowiem równoznaczne z wszczęciem drugiej egzekucji, tym samym wymagało doręczenia skarżącemu drugiego upomnienia. Brak jest natomiast uzasadnienia rozpoznawanego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia nie mogą stanowić zarzuty sformułowane w skardze w zakresie wydania tego postanowienia z naruszeniem powołanych tam przepisów prawa. Na tym etapie postępowania Sąd nie jest bowiem upoważniony do rozstrzygania tej kwestii i z tego też względu nie może ona stanowić podstawy uwzględnienia wniosku o wstrzymanie. Wskazać także przyjdzie, iż postanowienie odrzucające zgłoszone przez skarżącego zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego jako bezzasadne, nie podlega wykonaniu. W doktrynie i literaturze jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. (por. np. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz. LexisNexis. W-wa 2005, str. 295). Zaskarżone postanowienie jest natomiast rodzajem aktu, który nie nosi znamion wykonalności, gdyż nie wymaga ono żadnej czynności stron. Bezzasadny jest zatem wniosek o wstrzymanie jego wykonania. W związku z powyższym wniosek skarżącego podlegał oddaleniu przy uwzględnieniu treści art. 61 § 3 i § 5 omawianej ustawy.