II SA/Gl 101/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania z tytułu obniżenia wartości nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia [...] r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. W zarządzeniu tym wskazano, iż wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych sprawy, odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu [...] r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu [...] r. (środa – dzień roboczy) skarżący nie uiścił należnej opłaty sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym, podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W rozpoznawanej sprawie skarżący, mimo prawidłowego wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie uiścił wymaganego wpisu . Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.