II SA/Gl 1013/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska- Banacka po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.W. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych postanawia: przyznać K.R. wynagrodzenie w kwocie (...) zł, w tym podatek VAT w kwocie (...) zł płatne z budżetu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach). Postanowieniem z dnia 20 lipca 2007 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach ustanowił dla skarżącego J.W. fachowego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata z urzędu, celem dalszego poprowadzenia sprawy. Ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu K.R. pismem z dnia (...)r. przekazał Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 listopada 2007 r., oddalającego skargę J.W.. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postaci sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, dołączył także oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków. Zasady te zawarte zostały w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., które w § 2 ust. 2 przewiduje, iż opłaty stanowiące podstawę zasądzenia przez sądy kosztów zastępstwa prawnego nie mogą być wyższe niż stawki minimalne, o których mowa w rozdziałach 3-5. Ponieważ stawki minimalne wymienione w rozdziale 5 przewidują stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - ta znalazła w rozpoznawanej sprawie zastosowanie. Wynosi ona według § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia 50 % stawki minimalnej wynoszącej (...) zł, jednak nie mniej niż (...) zł. W związku z powyższym działając na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego wyżej rozporządzenia przyznano K.R. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę (...) zł powiększoną o podatek VAT wg stawki 22 % tj. o kwotę (...) zł zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia.