II SA/Gl 1013/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki decyzji dotyczącej cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami na skutek wniesienia przez skarżącego sprzeciwu od zarządzenia Referendarza sądowego z dnia 30 grudnia 2008 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata bez rozpoznania p o s t a n a w i a pozostawić wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący w odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 4 października 2008 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł wystąpił, w terminie zakreślonym do opłacenia wpisu, z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. Wobec powyższego, Przewodniczący zarządzeniem z dnia 17 listopada 2008 r. zobowiązał wnioskodawcę w terminie 7 dni do wypełnienia, a następnie zwrotu, przesłanego w załączeniu urzędowego formularza druku PPF, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wezwanie to, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia obioru, skarżący podjął w placówce pocztowej w dniu [...] r., a zatem zakreślony termin do nadesłania formularza upłynął w dniu [...] r. (tj. we wtorek). W odpowiedzi na powyższe, pismem nadanym [...] r. skarżący poinformował jedynie, iż wniosek na urzędowym formularzu druku przesłał już uprzednio, a mianowicie w dniu [...] r., do innej sprawy zawisłej przed tut. Sądem. Wskazał nadto, iż jego sytuacja finansowa opisana w powołanym wniosku nie uległa zmianie, zaś postępowanie w sprawie świadczeń rentowych jeszcze się nie zakończyło. Wobec braku wniosku o prawo pomocy w przewidzianej prawem formie Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2008 r. w oparciu o treść art. 258 § 2 pkt 6 w zw. z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania. Od powyższego w ustawowym terminie skarżący wniósł sprzeciw. W jego uzasadnieniu podniósł, iż wniosek o prawo pomocy złożony na urzędowym formularzu druku PPF znajduje się w siedzibie Sądu od [...] r. Na dowód powyższego w załączeniu przedłożył kserokopię listu poleconego o nr 135908464, którym to przedmiotowy formularz został przesłany do Sądu. Wobec powyższego w ocenie wnioskodawcy nie może być mowy o niedochowaniu przez niego formalnego wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 260 zd. 1 p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Zatem niezachowanie powyższego wymogu uniemożliwia merytoryczne ustosunkowanie się do zgłoszonego żądania. Zgodnie natomiast z treścią art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu pozostawia się bez rozpoznania. Jak wynika z akt sprawy o sygn. II SA/Gl 819/08 (wskazanej omyłkowo przy piśmie z dnia [...] r. na sygn. akt II SA/Gl 925/08), skarżący wykonując zarządzenie Przewodniczącego z dnia 16 września 2008 r. przesłał nadając w dniu [...] r. listem poleconym, o wskazanym wyżej numerze, urzędowy formularz druku PPF. Tak więc skarżący wezwany został do dokonania określonej czynności - polegającej na złożeniu wniosku o prawo pomocy w przewidzianej prawem formie (którą wypełnił), również w innej niż rozpoznawana sprawie. Koniecznym jest jednak podkreślenia, iż zastosowanie się do zarządzenia w odrębnej sprawie nie zwalnia zobowiązanego z wykonania takiego samego, czy zbliżonego obowiązku w drugiej sprawie. Należy przytym zaznaczyć, iż wezwania w zawisłej sprawie, jak i w sprawie o sygn. II SA/Gl 819/08, choć dotyczyły wykonania analogicznej czynności, to pochodziły z różnych okresów, a tym samym w innej dacie zostały stronie skarżącej doręczone. Wezwanie bowiem w sprawie o sygn. II SA/Gl 819/08 skarżący podjął w dniu [...] r., zaś w niniejszej sprawie w dniu [...] r. Dodać wypada, iż na wniosek o przyznanie prawa pomocy mają wpływ m.in. możliwości płatnicze i rzeczywisty stan majątkowy wnioskodawcy, które nawet w stosunkowo niedługim okresie mogą ulec zmianie. Uwzględniając przytoczoną argumentację, skoro pomimo skutecznego doręczenia skarżącemu wezwania wraz z urzędowym formularzem druku i pouczeniem, nie złożył on wniosku o przyznanie prawa pomocy według przewidzianej przepisami formie, bowiem za takie nie można było przyjąć udzielenie wyjaśnień pismem z [...] r., to na mocy art. 252 § 2, art. 257 i art. 260 zd. 1 p.p.s.a. należało zarządzić o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Nadto zwrócić wypada uwagę, iż skarżący pomimo wskazania w zaskarżonym zarządzeniu Referendarza przyczyny pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, także do sprzeciwu nie dołączył urzędowego formularza wniosku. Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego zawartego w skardze oraz w piśmie z dnia [...] r. należało przyjąć, iż nie ma podstaw, by przedmiotową sprawę połączyć z powoływaną sprawą o sygn. II SA/Gl 819/08 celem łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia. Na marginesie zaznaczyć należy, iż zażaleniu skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 4 października 2008 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego zostanie nadany bieg po zakończeniu postępowania w zakresie prawa pomocy.