II SA/Gl 1014/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, po rozpoznaniu w dniu 1 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. oraz K. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania decyzji Urzędu Miejskiego w S. nr [...] Wydziału Architektury Urzędu Miejskiego w S. z dnia [...] r. nr [...] p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie decyzji Urzędu Miejskiego w S. nr [...] Wydziału Architektury Urzędu Miejskiego w S. z dnia [...] r. nr [...] w zakresie rozbiórki garażu murowanego z kanałem najazdowym, usytuowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w S. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. nr [...] z dnia [...] r. znak [...] i umorzył postępowanie w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego – murowanego garażu położonego przy ul. [...] w S. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że decyzja organu I instancji została wydana w sprawie uprzednio rozstrzygniętej decyzją ostateczną tj. decyzją Urzędu Miejskiego w S. nr [...] Wydziału Architektury Urzędu Miejskiego w S. z dnia [...] r. nr [...], mocą której nakazano wykonanie rozbiórki niezamieszkałego budynku mieszkalnego wraz z zabudowaniami gospodarczymi położonymi przy ul. [...] w S. W ocenie organu nadzoru treść ww. decyzji z [...] r. wyraźnie wskazuje, że nakaz rozbiórki dotyczył wszystkich obiektów budowlanych znajdujących się na ww. działce w tym również garażu objętego decyzją organu I instancji. Pismem z dnia 19 lipca 2012 r. B. i K. K. wnieśli za pośrednictwem organu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...]. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Urzędu Miejskiego w S. nr [...] Wydziału Architektury Urzędu Miejskiego w S. z dnia [...] r. nr [...]. W piśmie procesowym z dnia 21 września 2012 r. uczestnik postępowania M. T. odnosząc się do skargi wskazała, że podnoszone przez skarżących twierdzenia nie znajdują potwierdzenia w dokumentach, jednocześnie jednak w piśmie nie ustosunkowano się do złożonego przez skarżących wniosku o wstrzymanie wykonania aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może wstrzymać na wniosek strony skarżącej wykonanie aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z przesłanek, określonych w powołanym powyżej przepisie ustawy. Akt, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania, a uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Zdaniem Sądu określone w art. 61 § 3 ustawy przesłanki wstrzymania wykonania aktu - decyzji Urzędu Miejskiego w S. nr [...] Wydziału Architektury Urzędu Miejskiego w S. z dnia [...] r. nr [...] w zakresie rozbiórki przedmiotowego garażu, zostały spełnione w niniejszej sprawie. Co do zasady bowiem wykonanie rozbiórki obiektu budowlanego, a taki nakaz wynika ze wskazanej decyzji z dnia [...] r. nr [...], pociąga za sobą trudne do odwrócenia skutki, gdyż niewątpliwie prowadzi do zniszczenia co najmniej części użytych do jego budowy materiałów budowlanych. Oznacza to także, że wykonanie rozbiórki murowanego garażu pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody dla skarżących. Na marginesie warto nadmienić, iż rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi. Ta bowiem kwestia będzie przedmiotem rozważania dopiero w trakcie merytorycznego rozpoznania skargi. Mając na uwadze powołaną wyżej argumentację i działając na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.