II SA/Gl 1016/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant sekr. sąd. Elwira Massel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w T. przy ul. [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie warunków zabudowy terenu oddala skargę Decyzją nr [...], podjętą w dniu [...] r. Prezydent Miasta T. ustalił na wniosek M. Ś. – S. warunki zabudowy terenu dla inwestycji w postaci budowy parterowego pawilonu usługowego wraz z zagospodarowaniem terenu, dojazdem i parkingami na części parceli nr [...], położonej przy ul. [...] w T. Decyzję tę doręczono m.in. Miejskiemu Zarządowi [...] w T. ul. [...] oraz ROM IV dla Wspólnoty Mieszkaniowej nr [...] – na adres T. [...]. Odwołania od powyższej decyzji wnieśli Wspólnota Mieszkaniowa nr [...] dla budynku w T. przy ul. [...] oraz Wspólnota Mieszkaniowa nr [...] dla nieruchomości położonej w T. przy ul. [...], reprezentowana przez zarząd. Po rozpoznaniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. Natomiast w wyniku rozpoznania odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżonym postanowieniem na podstawie art. 129 § 2 i art. 134 kpa, stwierdziło jego wniesienie z uchybieniem terminu. Kolegium wyjaśniło, że odwołującej się Wspólnocie doręczono decyzję organu I instancji w dniu [...] r., a zatem termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem [...] r. Tymczasem odwołanie noszące datę [...] r. zostało złożone w siedzibie organu osobiście w dniu [...] r. W skardze do sądu administracyjnego Wspólnota Mieszkaniowa nr [...] zarzuciła naruszenie art. 45 kpa poprzez wadliwe doręczenie decyzji organu I instancji. Skarżąca podniosła, że na podstawie umowy o administrowanie, zarząd nieruchomością wspólną sprawuje MZBM w T. z siedzibą przy ul. [...]. Tymczasem kwestionowana decyzja została doręczona w dniu [...] r. na adres WM nr [...], ROM IV przy ul. [...] w T. i odebrana przez pracownika nieuprawnionego do odbioru korespondencji, a jej przekazanie nastąpiło w dniu następnym, tj. [...] r. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej, zauważając że decyzja organu I instancji została też doręczona MZBM w T. w dniu [...] r., a zatem przyjmując za skargą, że tylko to doręczenie jest skuteczne, termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga nie jest uzasadniona. W niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki z art. 134 zd. 1 kpa, skutkujące stwierdzeniem przez organ odwoławczy uchybienie przez skarżącą Wspólnotę Mieszkaniową terminu do wniesienia odwołania. Spór w niniejszej sprawie dotyczy prawidłowości doręczenia przez organ I instancji decyzji z dnia [...] r. W myśl art. 45 kpa, jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk uprawnionych do odbioru pism. Zasada ta nie ma zastosowania w przypadku ustanowienia przez stronę pełnomocnika. Wówczas bowiem pisma doręcza się pełnomocnikowi ( art. 40 § 2 kpa). Jednakże zgodnie z art. 33 § 1 kpa, pełnomocnikiem strony może być jedynie osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżąca nie ustanowiła pełnomocnika jako osobę fizyczną, lecz na mocy umowy o administrowanie, z dnia [...] r. której odpis dołączono do skargi, powierzyła zarząd nieruchomością wspólną Miejskiemu Zarządowi Budynków Mieszkalnych w T., upoważniając jednocześnie zarządcę do reprezentowania Wspólnoty w postępowaniach, w tym administracyjnych ( k. 7 – 9 akt sądowych ). Tego rodzaju pełnomocnictwo jest jednak bezskuteczne w świetle art. 33 § 1 kpa, jako że MZBM nie jest osobą fizyczną. Co więcej, w toku postępowania administracyjnego skarżąca nie powoływała się na fakt błędnego doręczania jej pism. Zatem nawet gdyby przyjąć, że wysyłanie korespondencji winno nastąpić na adres zarządcy nieruchomości, to organ I instancji doręczył decyzję również temu podmiotowi w dniu [...] r., na co trafnie wskazano w odpowiedzi na skargę. Jednakże zgodnie z art. 45 kpa, wobec bezskutecznego ustanowienia pełnomocnika, doręczenie decyzji winno nastąpić nie w siedzibie zarządcy, lecz w siedzibie jednostki organizacyjnej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest też pogląd, że istnieje domniemanie co do faktu, że doręczenie pisma w siedzibie takiej jednostki nastąpiło do rąk osoby uprawnionej ( vide: wyrok NSA z dnia 24 lutego 2000 r., sygn. akt I SA 1071/99, LEX nr 55308). Skarżąca Wspólnota nie neguje przy tym faktu, że doręczenie korespondencji nastąpiło w jej siedzibie, lecz wskazuje, że odbiór decyzji nastąpił przez pracownika nieuprawnionego do odbioru korespondencji, a jej przekazanie nastąpiło w dniu następnym, tj. [...] r. Kwestia ta nie ma jednak żadnego znaczenia dla oceny skuteczności doręczenia w świetle art. 45 kpa. Skarżąca upatruje bowiem skutek w postaci odbioru korespondencji przez osobę nieuprawnioną w związku z ustanowieniem pełnomocnika, co było bezskuteczne. Zauważyć przy tym należy jedynie na marginesie, że samo odwołanie nosi datę [...] r., zaś jego złożenie nastąpiło w siedzibie organu dopiero dnia [...] r. Zatem odwołanie to zostało wniesione z uchybieniem 14 – dniowego terminu z art. 129 § 2 kpa, który upłynął w dniu [...] r. W tej zaś sytuacji organ odwoławczy zobligowany był do wydania postanowienia w trybie art. 134 kpa. Wreszcie, wskazać przyjdzie, iż skarżąca Wspólnota nie została w niniejszej sprawie pozbawiona ochrony prawnej. Wszak decyzja organu I instancji była przedmiotem postępowania odwoławczego w wyniku odwołania innej strony. Organ odwoławczy nie rozpoznaje jedynie odwołań i nie podejmuje odrębnych rozstrzygnięć, zaś decyzje w trybie odwoławczym dotyczą sprawy administracyjnej. Nie jest zatem możliwe wydanie na podstawie art. 138 kpa różnych decyzji w wyniku rozpoznania odwołań kilku stron. Stąd też decyzja organu odwoławczego z dnia [...] r. o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej nr [...], mogła być przedmiotem kontroli sądowej, zaś do wniesienia skargi na decyzję ostateczną uprawniona była również skarżąca. Z tych wszystkich względów nie stwierdzając naruszenia prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). su.