II SA/Gl 102/17

WyrokWSA w Gliwicach2017-05-15

Skład orzekający: Andrzej Matan, Elżbieta Kaznowska, Maria Taniewska-Banacka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w odwołaniu od decyzji stwierdzającej wykonanie obowiązku nałożonego decyzją naprawczą (art. 51 ust. 3 pr. bud.) można kwestionować legalność samej decyzji naprawczej (art. 51 ust. 1 pkt 2 pr. bud.)?
Ratio decidendi
Decyzja stwierdzająca wykonanie obowiązku nałożonego decyzją naprawczą (art. 51 ust. 3 pr. bud.) kończy postępowanie naprawcze. W odwołaniu od takiej decyzji strony mogą kwestionować jedynie to, co było przedmiotem rozstrzygnięcia w zaskarżonej decyzji. Nie można w odwołaniu podnosić zarzutów w stosunku do wcześniej wydanej decyzji naprawczej (art. 51 ust. 1 pkt 2 pr. bud.), od której również przysługiwały środki zaskarżenia, a która w momencie wydawania decyzji stwierdzającej wykonanie obowiązku jest już ostateczna.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB) uchylającą decyzję PINB nakazującą doprowadzenie budynku mieszkalnego i garażu do stanu zgodnego z prawem. PINB pierwotnie umorzył postępowanie, następnie po uchyleniu przez WINB, nakazał wykonanie robót naprawczych w budynku mieszkalnym (na podstawie ustawy z 1994 r. Prawo budowlane) oraz w garażu (na podstawie ustawy z 1974 r. Prawo budowlane). Po zgłoszeniu wykonania obowiązków, PINB stwierdził wykonanie robót. Skarżący zarzucał naruszenie przepisów k.p.a. dotyczących zbierania materiału dowodowego, niewzięcia pod uwagę wytycznych organu odwoławczego, wadliwego uzasadnienia oraz naruszenia czynnego udziału strony.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2017 r. sprawy ze skargi W. H. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę. Przedmiotem skargi jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: [...]WINB) z [...] r. nr [...], uchylająca decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. (dalej: PINB) z dnia [...] r. znak: [...]. Wymienioną wyżej decyzją PINB stwierdził wykonanie przez E. M. obowiązku, nałożonego decyzją z dnia [...] r., doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działkach nr [...] i [...] obr. [...] w J. ul. [...]. Decyzja [...]WINB zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym. Na wniosek B. O., reprezentującej W. H., w dniu [...] r. PINB przeprowadził oględziny budynków usytuowanych przy ul. [...] w J. W trakcie oględzin ustalono m.in., że budynek mieszkalny był wybudowany przed 1977 r. W latach 1979 – 81 został rozbudowany poprzez nadbudowę piętra, na podstawie pozwolenia Nr [...] z dn. [...] zn. [...]. W roku 1983, bez wymaganego prawem zezwolenia, do budynku mieszkalnego został dobudowany garaż. PINB początkowo umorzył postępowanie w sprawie zgodności obiektu z przepisami prawa budowlanego (decyzja PINB z [...] r.), a następnie, po uchyleniu przez [...]WINB, decyzją z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 40 ustawy z 1974r. pr. bud., nakazał E. M. oraz W. H. doprowadzenie budynku mieszkalnego oraz dobudowanego do niego garażu do stanu zgodności z przepisami. [...]WINB decyzją z [...] r. uchylił to rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Jak wskazał w uzasadnieniu, w przedmiotowej sprawie organu nadzoru budowlanego powinien był rozważyć wszczęcie dwóch odrębnych od siebie postępowań. Jedno – naprawcze, prowadzone w trybie art. 37- 42 ustawy z 1974 r. pr. bud., w stosunku do samowolnej rozbudowy budynku mieszkalnego o garaż. Drugie – także naprawcze, prowadzone w trybie art. 51 ust. 1 pkt. 1, 2 lub 3 ustawy z 1994 r. pr. bud., w stosunku do przedmiotowego budynku, który został wybudowany z odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego z 1979 r. Po rozdzieleniu postępowań naprawczych, PINB decyzją z [...]r. znak [...], działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 pr. bud. nakazał E. M. wykonanie, w terminie do [...]r., następujących robót: - zlikwidowanie nieprawidłowej kratki wentylacyjnej w pomieszczeniu kotłowni i wykorzystanie przewodu do wentylacji łazienki na parterze; - zdemontowanie nieużywanego kotła gazowego i trwałe zaślepienie przewodu spalinowego oraz wykorzystanie wolnego przewodu na wentylację kotłowni; - wypięcie przewodu okapu w kuchni na piętrze i wykonanie oddzielnego wyprowadzenia ponad dach; - wykonanie przewodów wentylacji grawitacyjnej w pomieszczeniach ustępów i wyprowadzenie ponad dach. Kolejną decyzją z tej samej daty i o takim samym numerze, PINB działając w trybie art. 40 pr. bud. z 1974 r., nakazał E. M. wykonanie, w terminie do [...]r., robót w postaci zabezpieczenia odkrytych prętów zbrojeniowych w pomieszczeniu garażu oraz zaszpachlowania rysy w garażu wraz z poddaniem jej obserwacji przez okres 1 roku. Pismem z dnia 18 sierpnia 2016 r. E. M. poinformowała o wykonaniu obowiązków nałożonych powyższymi decyzjami, co potwierdziły oględziny przeprowadzone przez PINB w dniu [...] r. W trakcie oględzin ustalono także, że garaż jest traktowany obecnie jako pomieszczenie gospodarcze. W aktach sprawy znajduje się oświadczenie z dnia [...] r., autorstwa mgr inż. L. S. Zgodnie z jego treścią zalecenia dotyczące wykonania prac doprowadzających budynek gospodarczy do stanu zgodnego z przepisami, zawarte w opinii technicznej z [...]r., zostały zrealizowane. Decyzją z dnia [...] r. PINB , działając na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 pr. bud., stwierdził wykonanie przez E. M. obowiązków określonych w decyzji z [...] r. Natomiast odrębną decyzją nr [...] z dnia [...] r. PINB, działając na podstawie art. 42 ust. 3 pr. bud. z 1974 r., udzielił pozwolenia na użytkowanie pomieszczenia gospodarczego Pismem z dnia 21 listopada 2016 r. B. O., działając w imieniu W. H., złożyła odwołanie od decyzji PINB z [...] r. podnosząc zarzuty: 1/ naruszenia art. 7 oraz 77 § 1 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu materiału dowodowego, skutkujące brakiem właściwego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, m.in. w kwestii: - zgodności z przepisami prawa usytuowania okien w łazience budynku mieszkalnego, położonego na ww. nieruchomości oraz zgodności z przepisami prawa budowlanego dachu na tym budynku w tym czy prace podjęte przez E. M. w 2003 r. w związku ze zmianą pokrycia dachu wykonane zostały zgodnie ze sztuką budowlaną; - oceny czy stwierdzone odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego z 1979 r. (względnie z 1959 r.) mają charakter odstępstw "istotnych" czy też nieistotnych; - ustalenia czy pozwolenia na budowę z [...] r. zatwierdzało projekt budowlany, czy też budowa przedmiotowego budynku mieszkalnego, w części dotyczącej jego parteru, była zwolniona z obowiązku przedstawienia projektu budowlanego; 2/ naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. poprzez niewzięcie pod uwagę przez organ wytycznych zawartych w decyzji [...]WINB z dnia [...] r. ; 3/ naruszenie art. 103 § 3 k.p.a. poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia zaskarżonej decyzji wskutek niewskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodowym odmówił wiarygodności i mocy dowodowej; 4/ naruszenie art. 10 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie odwołującej się czynnego udziału w postępowaniu i uniemożliwienie jej wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego. [...]WINB wskazaną na wstępie decyzją z [...] r. co prawda uchylił rozstrzygnięcie PINB, jednakowoż tylko ze względu na omyłkę w nazwisku jego adresata (zamiast "M." w decyzji pierwszoinstancyjnej figuruje "M."). Natomiast podzielił stanowisko organu I instancji co do zaistnienia podstaw do stwierdzenia wykonania obowiązku na podstawie art. 51 ust. 3 pkt. 1 pr. bud. W uzasadnieniu wskazał, że działając w trybie naprawczym PINB ostateczną decyzją z dnia [...] r., na mocy art. 51 ust.1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7 pr. bud. nałożył na E. M. obowiązek wykonania określonych robót; budowlanych celem doprowadzenia budynku mieszkalnego przy ul. [...] do stanu zgodnego z przepisami. Wydanie decyzji na podstawie art. 51 ust. 3 pkt. 1 lub 2 pr. bud., niezależnie od podjętych rozstrzygnięć, w jednym lub drugim przypadku oznacza zakończenie postępowania naprawczego i załatwienie sprawy co do jej istoty w rozumieniu art. 104 k.p.a. W odwołaniu od decyzji wydanej na podstawie wymienionych przepisów strony postępowania mogą kwestionować jedynie to, co było przedmiotem rozstrzygnięcia. Natomiast nie można w odwołaniu podnosić zarzutów w stosunku do poprzedzającej ją decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. i pkt. 2 decyzji, od której również służyły środki zaskarżenia (odwołanie, skarga do sądu administracyjnego). Poza tym, w dacie w której wydawana jest decyzja na podstawie art. 51. ust. 3 pr. bud., rozstrzygnięcie podjęte na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 pr. bud. ma charakter ostateczny i ewentualne jego wzruszenie jest możliwe jedynie w trybie postępowań nadzwyczajnych. Celem postępowania prowadzonego w oparciu o przepis art 51 ust. 1 pkt 2 pr. bud. jest doprowadzenie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, po uprzednim wyjaśnieniu legalności (zgodności z przepisami) i jakości wykopywanych robót, w szczególności w kontekście zgodności z warunkami technicznym oraz innymi przepisami administracyjnego prawa materialnego. Innymi słowy, postępowanie to nie jest ukierunkowane na likwidację samowoli, a ma jedynie na celu usunięcie kolizji z prawem wykonywanych robót budowlanych. Jak wyjaśniono w uzasadnieniu, ze względu na zarzuty podnoszone w odwołaniu, a skierowane wobec decyzji PINB z [...] r. w sprawie nałożenia na E. M. określonych obowiązków na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 2 w zw. z ust. 7 pr. bud., [...]WINB rozważał podjęcie z urzędu postępowania zmierzającego do jej unieważnienia. W wyniku analizy sprawy doszedł jednak do wniosku, że brak jest wystarczających podstaw do uznania jej za obarczoną jedną z wad kwalifikowanych z art. 156 § 1 k.p.a. W odpowiedzi na skargę [...]WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w kwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie z przyczyn wskazanych przez [...]WINB w uzasadnieniu decyzji. W pierwszym rzędzie należy zauważyć, iż przedmiotem postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją [...]WINB była kwestia stwierdzenia wykonania określonych robót budowlanych w budynku mieszkalnym zlokalizowanym ul. [...] w J., w ramach obowiązku nałożonego decyzją PINB z [...] r. znak [...] na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 pr. bud. Stwierdzenie wykonania robót, co odbyło się w trybie określonym w art. 51 ust. 3 pkt. 1 pr. bud. finalizuje postępowanie naprawcze, którego celem było doprowadzenie samowolnie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Nie budzi wątpliwości w przedmiotowej sprawie, że obowiązki wynikające z decyzji PINB z [...] r. zostały, przez zobowiązaną E. M., wykonane. Nie kwestionuje tego nawet pełnomocnik skarżącej. Wydanie decyzji na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 pr. bud. oznacza zakończenie postępowania "naprawczego" i załatwienie sprawy co do jej istoty w rozumieniu art. 104 k.p.a. W odwołaniu od decyzji wydanej na podstawie wymienionych przepisów strony postępowania mogą kwestionować jedynie to, co było przedmiotem rozstrzygnięcia w zaskarżanej decyzji. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądowym oraz piśmiennictwie, nie można w odwołaniu podnosić zarzutów w stosunku do wcześniej wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 pr. bud. decyzji, od której również służyły środki zaskarżenia. Poza tym, w dacie, w której kiedy zostaje podjęta decyzja na podstawie art. 51 ust. 3 pr. bud., decyzja wydana w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 pr. bud. jest już ostateczna (prawomocna) i ewentualne jej wzruszenie jest możliwe jedynie w trybie postępowań nadzwyczajnych (wznowienie postępowania, stwierdzenie nieważności) (por. A.Gliniecki, Prawo budowlane. Komentarz, wyd. III, Warszawa 2016, t. 10, LEX/el) . W ocenie Sądu, nie może być także skuteczne podnoszenie w skardze na rozstrzygnięcie podjęte na podstawie art. 51 ust. 3 pkt. 1 pr. bud, zarzutów w stosunku do decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 pr. bud. ze względu na zakres orzekania sądu wyznaczony art. 135 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem oceny zgodności z prawem innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę Zarówno w orzecznictwie, jak i w literaturze na ogół zgodnie przyjmuje się, że zakres orzekania "w głąb" wyznacza kryterium sprawy w ujęciu materialnoprawnym. Tożsamość sprawy administracyjnej wyznaczają elementy decydujące o tożsamości skonkretyzowanego w decyzji stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów tego stosunku, identyczność przedmiotu stosunku (czyli węzła praw i obowiązków stron stosunku) oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej. Istotne będzie zatem to, czy akty lub czynności podejmowane w ramach jednego lub różnych postępowań kształtują, zmieniają lub znoszą ten sam stosunek materialnoprawny. Nawet jeśliby przyjąć, że decyzja wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 2 pr. bud. została podjęta w postępowaniu prowadzonym w granicach sprawy pozostaje w granicach sprawy sądowoadministracyjnej to jej weryfikacja przez Sąd mogłaby nastąpić jedynie wtedy, gdyby było to niezbędne dla jej końcowego załatwienia przedmiotowej sprawy (por. wyrok NSA z 28 października 2016 r., I FSK 1740/15, CBOSA). Tylko w razie uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji ostatecznej sąd może na podstawie art. 135 p.p.s.a. wyeliminować z obrotu prawnego inne decyzje lub postanowienia wydane w przeprowadzonym postępowaniu przed organami obu instancji (por. wyrok NSA z 23 listopada 2016 r., II OSK 366/15,CBOSA). Skoro zatem Sąd nie uwzględnił skargi i nie uchylił zaskarżonej decyzji nie był władny sięgać do poprzedzającej ją decyzji wydanej w pierwszym etapie postępowania naprawczego. W ocenie Sądu nie znajdują uzasadnienia zarzuty podnoszone w skardze, Ad. 1. Zarzut naruszenia art. 7 oraz 77 § 1 k.p.a. nie dotyczy postępowania w sprawie stwierdzenia wykonania obowiązku wynikającego z decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 2, ale postępowania skutkującego podjęciem tejże decyzji. Ad. 2. Podobnie jak wyżej, zarzut niewzięcia pod uwagę przez PINB wytycznych zawartych w decyzji [...]WINB z dnia [...] r., dotyczy także postępowania prowadzonego w ramach art. 51 ust. 1 pkt. 2 pr. bud. Ad. 3. Uzasadnienie kontrolowanej decyzji odpowiada art. 107 § 3 k.p.a. Ad. 4. Sąd nie stwierdził naruszenia art. 10 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie odwołującej się czynnego udziału w postępowaniu zmierzającym do wydania kontrolowanej decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło