II SA/Gl 1020/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem przepisów w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia [...] r. skarżący C. J., reprezentowany przez fachowego pełnomocnika w osobie radcy prawnego S. Z., zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. nakładającą na skarżącego karę pieniężną w kwocie [...] zł za wykonanie transportu drogowego z naruszeniem przepisów. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, iż prowadzi działalność gospodarczą niewielkich rozmiarów, z której osiąga niewielki dochód tj. ok. [...] zł za rok. Jednakże mimo tego ponosi stałe, dość wysokie koszty utrzymania przedsiębiorstwa, m.in. koszty wynagrodzenia pracowników, raty leasingowe, ratę kredytu hipotecznego, podatki itp. Uiszczenie zatem tak wysokiej kary pieniężnej, w opinii skarżącego, spowodowałoby zachwianie płynności finansowej jego przedsiębiorstwa. Jest bowiem dla niego fizycznie niemożliwe jednorazowe uiszczenia kary przy jednoczesnym regulowaniu bieżących zobowiązań i zapewnieniu środków do minimalnej egzystencji. Dlatego też uiszczenie kary musiałoby się odbyć kosztem popadnięcia przez niego w zwłokę z zapłatą znacznej części ww. świadczeń. Niezapłacenie kredytu czy też rat leasingowych mogłoby doprowadzić, zdaniem skarżącego, do wypowiedzenia umów oraz postawienia kredytu i niezapłaconych rat w stan natychmiastowej wymagalności, a następnie wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Nadto nieodprowadzenie składek na ubezpieczenie społeczne pracowników skutkowałoby przerwaniem ciągłości ubezpieczenia oraz wypełniałoby znamiona występku przeciwko pracownikom. Nieuiszczenie zaś podatku od środków transportu lub od nieruchomości mogłoby doprowadzić do wszczęcia postępowania egzekucyjnego paraliżującego normalne funkcjonowanie przedsiębiorstwa. Natomiast niewypłacenie wynagrodzeń pozbawiłoby środków do życia pracowników skarżącego i ich rodziny. Dodatkowo skarżący wskazał, iż zachwianie płynności finansowej groziłoby skarżącemu zapaścią finansową czy też koniecznością ograniczenia lub zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżący podniósł nadto, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie niweczy także, w jego ocenie, okoliczność, że na podstawie art. 94 ust. 6 ustawy o transporcie drogowym uiszczona kara podlega zwrotowi w przypadku uwzględnienia skargi lub uchylenia decyzji. Mogłoby bowiem okazać się, że zanim uprawomocni się wyrok korzystny dla skarżącego nie będzie on już przedsiębiorcą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może wstrzymać na wniosek strony skarżącej wykonanie aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z przesłanek, określonych w powołanym powyżej przepisie ustawy. Akt, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania, a uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Decyzja nakładająca karę pieniężną za wykonanie transportu drogowego z naruszeniem przepisów jest aktem, który podlega wykonaniu. Jej realizacja oznacza spowodowanie istotnej zmiany rzeczywistości, gdyż jako nakładająca na skarżącego określone obowiązki może być zrealizowana- w braku dobrowolnego jej wykonania - w drodze egzekucji administracyjnej. Zdaniem Sądu w stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy zachodzą określone w tym przepisie przesłanki uzasadniające odstępstwo od reguły, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. W złożonym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący C. J. podał, iż prowadzi działalności gospodarczą niewielkich rozmiarów osiągając niewielkie zyski. Ponosi jednak stałe, wysokie wydatki utrzymania tego przedsiębiorstwa, w związku z czym uiszczenie jednorazowo kary pieniężnej spowodowałoby, w jego ocenie, zachwianie płynności finansowej lub też zaprzestanie prowadzenia działalności. Swoje twierdzenia uprawdopodobnił dołączając do wniosku stosowne dokumenty. W ocenie Sądu wskazane wyżej okoliczności pozwalają uznać, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, którą nałożono na skarżącego karę pieniężną w wysokości [...] zł z tytułu wykonania przewozu drogowego bez uiszczenia należnej opłaty drogowej, mogłoby skutkować wyrządzeniem znacznej szkody oraz spowodować trudne do odwrócenia skutki w wyniku konieczności niezwłocznego pozyskania przez stronę środków finansowych na spłatę tej należności, przy równocześnie relatywnie niskim uzyskiwanym dochodzie oraz ponoszonych kosztach utrzymania. Na marginesie warto nadmienić, iż rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi. W tym znaczeniu, Sąd rozpoznając przedmiotowy wniosek nie brał pod uwagę argumentacji skarżącego, iż postawione decyzji zarzuty wskazują na wysokie prawdopodobieństwo uchylenia lub zmiany zaskarżonej decyzji. Ta bowiem kwestia będzie przedmiotem rozważania dopiero w trakcie merytorycznego rozpoznania skargi. W świetle powołanej wyżej argumentacji i działając na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.