II SA/Gl 1020/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 19 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej przydziału lokalu zamiennego w zamian za wywłaszczoną nieruchomość w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych W rozpoznawanej sprawie wysokość wpisu od skargi ustalono na kwotę 200 zł – zgodnie z treścią § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że pozostaje wraz z żoną we wspólnym gospodarstwie domowym, utrzymując się z dochodów ze świadczeń emerytalnych, uzyskiwanych w łącznej kwocie 2623 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawca podkreślił, że ze względu na podeszły wiek i zły stan zdrowia (swój i małżonki) ponosi znaczące wydatki na leczenie oraz na zapewnienie opieki przez osoby trzecie. Skarżący odwołał się przy tym do swoich wniosków złożonych wcześniej w sprawach o sygn. akt II SAB/Gl 29/10 oraz II SAB/Gl 33/10. Stąd też wiadomo, że strona zadeklarowała, iż opłaty za czynsz i media wnioskodawca określił na poziomie 960 zł, koszty leczenia nieobjętego ubezpieczeniem – na kwotę 400 zł, pomoc osób trzecich – 600 zł. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Możliwość przyznania stronie postępowania sądowoadministracyjnego prawa pomocy jest uzależniona od tego, czy wykaże ona w przekonujący sposób, iż rzeczywiście jej sytuacja materialna jest na tyle ciężka, aby uzasadnione było uczynienie wyjątku od przyjętej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) zasady odpłatności postępowania. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (w omawianym przypadku polegającego na zwolnieniu od kosztów sądowych) może nastąpić wówczas, gdy osoba występująca z takim wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Mając na względzie treść przywołanych wyżej przepisów oraz sytuację majątkową skarżącego, opisaną we wniosku o przyznanie prawa pomocy, wniosek ów należało uwzględnić w całości. Wiek i stan zdrowia R. M. oraz jego małżonki uzasadniają twierdzenie, że potrzeby życiowe tych osób są wyższe od przeciętnych. W szczególności wydatki na zakup lekarstw i zapewnienie odpowiedniej opieki niewątpliwie znaczącą obciążają budżet domowy skarżącego. Zestawienie kwot przeznaczonych na niezbędne wydatki (media, czynsz) potwierdza tezę o tym, iż mają one znaczący udział w kosztach utrzymania. Równocześnie należy wziąć pod uwagę fakt, że wnioskodawca wymaga stałe opieki osób trzecich, która jest odpłatna. Stąd też podana przezeń orientacyjna kwota wydatków na ten cel znajduje potwierdzenie w nadesłanych dokumentach (vide decyzja Dyrektora MOPS w Z. z dnia [...]r. – nadesłana do sprawy II SAB/Gl 33/10). Reasumując uznano, że w realiach rozpoznawanej sprawy uzasadnionym jest uwzględnienie złożonego wniosku. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.