II SA/Gl 1020/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski po rozpoznaniu w dniu 22 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego na skutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] r. nr [...] nakazano inwestorowi, J.S. dokonanie rozbiórki budynku gospodarczego zrealizowanego na działce o nr. ewid. [...] położonej w miejscowości P., Gmina Z., przy ul. [...]. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...]. Składając skargę na powyższą decyzję J.S. wniósł o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu podniósł, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadniony tym, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 61 § 3 p.s.a. Wykonanie decyzji o rozbiórce bez wątpienia spowoduje ‘trudne" do odwrócenia skutki, zarówno prawne jak i faktyczne. Reprezentujący skarżącego radca prawny R.P. w skardze wnosi o uchylenie decyzji organów obu instancji podnosząc szereg zarzutów zarówno materialnych jak i formalnych. Sąd wydając niniejsze postanowienie nie rozstrzyga, czy rozstrzygnięcia organów administracji w sprawie były zgodne z prawem. To nastąpi w dalszej części postępowania sądowoadministracyjnego. Jednakże wykonanie skarżonego aktu przed wydaniem wyroku przez Sąd spowoduje, iż przedmiot rozstrzygnięcia przestanie istnieć. To zaś stanowi przesłankę zawartą w art. 61 § 3 in fine p.s.a. Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.