II SA/Gl 1021/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach utrzymującego w mocy postanowienie Starszego Referendarza Sądowego z dnia 9 września 2016 r. oddalającego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 17 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach – na skutek sprzeciwu strony skarżącej od postanowienia referendarza sądowego z dnia 9 września 2016 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu– utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego. Skarżący, pismem złożonym osobiście w tut. Sądzie w dniu 22 listopada 2016 r. wniósł zażalenie na ww. postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne. W myśl art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6 – 8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia lub utrzymuje w mocy. Stosownie zaś do § 2 art. 260, w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Z treści zacytowanego art. 260 § 2 zd. drugie p.p.s.a. wynika zatem, że ustawa nie przewiduje wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie. W konsekwencji uznać należało, że wniesione w niniejszej sprawie zażalenie, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 260 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.