II SA/Gl 1022/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. – L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Skarżąca na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych powołując się na trudną sytuację finansową. W druku formularza podała, że nie posiada żadnego majątku, pozostaje na utrzymaniu małżonka, który uzyskuje dochód w wysokości 1500 euro miesięcznie (oboje mieszkają w [...]). Strona sporządziła zestawienie bieżących kosztów utrzymania, z którego wynika, że czynsz za mieszkanie w [...] wraz z opłatami za media to kwota około 850 euro, czynsz za mieszkanie w D. (które nie stanowi własności strony lecz było przez nią wynajmowane) – 150 euro, wydatki na lekarstwa – 20 euro, wyżywienie – 300 euro. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. Ta zaś, poddana ocenie z uwzględnieniem treści złożonego wniosku nie pozwala stwierdzić, że w świetle powołanych przez stronę okoliczności uzasadnione jest uwzględnienie jej prośby. Na obecnym etapie postępowania sądowego koszty sprowadzają się do wpisu od skargi kasacyjnej wynoszącego 100 zł – zgodnie z treścią § 3 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w związku z § 2 ust. 3 pkt 7 cyt. rozporządzenia. Z treści złożonego druku PPF wynika zaś, że po opłaceniu wszystkich, niezbędnych z punktu widzenia skarżącej wydatków pozostaje do jej dyspozycji kwota 180 euro, a więc środki pozwalające na uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.