II SA/Gl 1022/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kurs reedukacyjny w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika. W druku formularza podał, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, jedynym składnikiem majątku jest lokal mieszkalny o pow. 42 m2, a źródłem utrzymania się jest zasiłek okresowy w wysokości 253 zł miesięcznie. Skarżący zaznaczył, że czynsz za lokal mieszkalny pokrywa MOS w G., za gaz płaci 120 zł miesięcznie, za energię elektryczną 90 zł (co dwa miesiące), koszty leczenia to kwota 300 zł (z czego 200 zł pokrywa MOPS w G.). Do druku formularza dołączono kopię decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r. o przyznaniu skarżącemu, do dnia [...] r. zasiłku celowego w kwocie 253,40 zł. Pismem z dnia 29 listopada 2017 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do udokumentowania wysokości wydatków związanych z utrzymaniem się oraz wskazania, kim jest osoba odbierająca korespondencję pod nieobecność strony w miejscu zamieszkania. W odpowiedzi, w piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący oświadczył, że wraz z nim mieszka jego brat, który wszakże prowadzi odrębne odeń gospodarstwo domowe, a skarżący ponosi wszelkie koszty związane z utrzymaniem mieszkania. Do wspomnianego pisma dołączono decyzję z dnia [...] r. o przyznaniu wnioskodawcy zasiłku okresowego w kwocie 253 zł miesięcznie, datowaną na ten sam dzień decyzje o przyznaniu zasiłku celowego na zakup lekarstw, decyzję o przyznaniu dodatku mieszkaniowego w kwocie 127,91 zł oraz rachunki za gaz i energię elektryczną. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że skorzystanie z tej formy prawa pomocy zostało przewidziane dla osób, które znajdują się w wyjątkowo trudnym położeniu materialnym a z przedstawionych okoliczności wynika, że nawet przy najdalej idących wysiłkach nie są w stanie samodzielnie wygospodarować środków na ten cel. W okolicznościach niniejszej sprawy sytuacja materialna strony budzi wątpliwości, które nie zostały rozwiane, a wobec tego nie można z całym przekonaniem stwierdzić, że zasadnym byłoby uwzględnienie wniosku. Przedłożone dokumenty, zwłaszcza decyzje organów przyznających środki z pomocy społecznej mogłyby wskazywać na to, że skarżący rzeczywiście znajduje się w trudnym położeniu materialnym. Opierając się więc wyłącznie na tych danych wniosek zasługiwałby przynajmniej na częściowe uwzględnienie. Jednakowoż zważyć trzeba, ze wraz ze skarżącym zamieszkuje jego brat. O osobie tej właściwie nic nie wiadomo, brak jest jakichkolwiek informacji na temat źródła i wysokości dochodów przezeń uzyskiwanych. Co więcej, wnioskodawca zaznaczył, że nie prowadzi z bratem wspólnego gospodarstwa domowego, gdy tymczasem zamieszkują razem w lokalu o pow. 42 m2. Trudno zaakceptować pogląd, że lokal o takiej powierzchni pozwala na prowadzenie dwóch odrębnych gospodarstw domowych przez dwie dorosłe i spokrewnione osoby. Oświadczenie strony jest w tej materii mało wiarygodne i budzi wątpliwości. Nie podano bowiem żadnych powodów, dla których brat skarżącego, zamieszkując razem z nim nie partycypuje w kosztach utrzymania wspólnie zajmowanego lokalu mieszkalnego. Okoliczności te nie są zaś obojętne dla wszechstronnej i rzetelnej oceny stanu majątkowego strony ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy, zwłaszcza, że przepis art. 3246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. wprost nakłada na stronę obowiązek "wykazania" iż zasługuje na przyznanie prawa pomocy. W świetle wskazanych wyżej okoliczności nie znaleziono podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku, a wobec tego działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.