II SA/Gl 1024/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), po rozpoznaniu w dniu 31 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w W. na czynność Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podziału środków przeznaczonych na świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego na skutek wniosku pełnomocnika strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności. Pismem z dnia 20 lipca 2012 r. (nadanym w tej samej dacie) pełnomocnik spółki "A" Sp. z o.o. w W. wniósł, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na czynność Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r., nr [...]. Jako podstawę wniesienia skargi wskazano m.in. art. 59 ust. 1 i art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz.U. z 2011 r., Nr 5, poz. 13 ze zm.). Zaskarżona czynność, opisana w protokole posiedzenia Zarządu Województwa [...], dotyczy podziału środków przeznaczonych na świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego w wojewódzkich przewozach pasażerskich w transporcie kolejowym na terenie województwa [...] w okresie od 1 stycznia 2012 r. do 31 grudnia 2015 r., zgodnie z którą środki ujęte w Wieloletniej Prognozie Finansowej w wysokości 470 730 000,00 zł zostaną przeznaczone wyłącznie na pokrycie deficytu wynikającego z wykonanej pracy przewozowej w latach 2013-2015 przez "B" Sp. z o.o., jako wykonawcy całości kolejowych regionalnych przewozów pasażerskich na terenie województwa [...]. Zdaniem strony skarżącej czynność stanowiąca przedmiot skargi przedstawiona została przez organizatora (Województwo [...]) jako decyzja o zleceniu bezpośrednim realizacji całości regionalnych przewozów pasażerskich w województwie [...] w latach 2013-2015 spółce "B" Sp. z o.o. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności. W jego uzasadnieniu wskazano, że zaskarżona czynność może pociągać za sobą dalsze, w ocenie autora wniosku – sprzeczne z prawem czynności, zmierzające do bezpośredniego powierzenia świadczenia usług "B" Sp. z o.o. pomimo jego prawnej niedopuszczalności w przypadku braku stosownych ogłoszeń. Jako przesłankę wstrzymania z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej w skrócie "p.p.s.a.", wskazano uniemożliwienie powstania trudnych do odwrócenia skutków ewentualnych dalszych działań organizatora publicznego transportu zbiorowego, w tym powstałych w konsekwencji dokonanych czynności prawnych i faktycznych. Pełnomocnik organu ustosunkowując się do przedmiotowego wniosku, podniósł, że wstrzymanie wykonania czynności, by wyłonić przewoźnika kolejowego w drodze przetargu, świadczy o braku znajomości procedur z zakresu funkcjonowania pasażerskich przewozów kolejowych. Podmiot bowiem wyłoniony w drodze przetargu nie ma bowiem możliwości świadczenia pracy przewozowej, gdyż nie dysponuje rozkładem jazdy na lata 2012/2013 i nie ma możliwości jego uzyskania, z uwagi na procedury obowiązujące w "C" S.A. w W. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pełnomocnik strony skarżącej argumentując zasadność złożonego wniosku podniósł, ze choć zaskarżona czynność jest jedną z szeregu czynności prowadzących do zawarcia umowy z "B" Sp. z o.o., to nie oznacza to, że dopiero ta umowa zagrozi stronie skarżącej wyrządzeniem szkody. Także wszelkie czynności wstępne, zmierzające do zawarcia umowy pomiędzy organizatorem a podmiotem wyłonionym w trybie bezpośredniego zawarcia umowy, skutkują niebezpieczeństwem wyrządzenia szkody. Nadto w oparciu o przywołane postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 136/04), jako okoliczność uzasadniającą wstrzymanie wykonania wskazano na rozpoczęty, w wyniku działań organizatora (który zrezygnował z wyboru przewoźnika w trybie konkurencyjnym), proces likwidacji jednostki organizacyjnej skarżącej Spółki. W dalszej kolejności podniesiono, że koszty związane z ową likwidacją szacuje się na około 26,5-30 mln zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek (okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym). Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, iż zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu, to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie. Oceniając w omówionym kontekście wniosek skarżącej Spółki, Sąd doszedł do przekonania, że sporna czynność nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, ani też trudnych do odwrócenia skutków po stronie skarżącej. Nie skutkuje bowiem ona sama w sobie wyeliminowaniem strony skarżącej z rynku przewoźników, ani też likwidacją jednostki organizacyjnej skarżącej Spółki, tj. [...] Zakładu Przewozów Regionalnych. Na marginesie dodać należy, że zasadności wniosku nie można upatrywać w ewentualnej wadliwości zaskarżonej czynności. Nie jest to bowiem ustawowa przesłanka w oparciu o którą Sąd może wstrzymać jej wykonanie. O ewentualnym naruszeniu prawa i skutkach prawnych tego naruszenia Sąd rozstrzyga w orzeczeniu kończącym postępowanie sądowe. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie przywołanego wyżej art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji.