II SA/Gl 1027/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Ewa Krawczyk,, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant sekretarz sądowy Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2010 r. sprawy ze skargi J.W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego oddala skargę. W piśmie z dnia [...] r. M. W. wniosła o wymeldowanie J. W. z pobytu stałego w mieszkaniu w B. przy ul. [...] podnosząc, że nie mieszka on tam już około 2 lat. Wyprowadził się z mieszkania jeszcze przed orzeczeniem jego eksmisji, zabierając część swoich rzeczy. Od tego czasu nie starał się ponownie w nim zamieszkać. W toku wszczętego w tym przedmiocie postępowania J. W. w piśmie z dnia [...] r. (według daty nadania – k. 43-44 akt adm.) wniósł o jego zawieszenie do czasu jego "wyjścia na wolność", kwestionując jednocześnie istnienie przesłanek do jego wymeldowania. Po rozpatrzeniu tego wniosku wydanym z upoważnienia Prezydenta Miasta B. postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] odmówiono zawieszenia postępowania w sprawie o wymeldowanie J. W. z pobytu stałego. Jako podstawę postanowienia wskazał organ art. 98 § 1 i art. 123 kpa. W jego uzasadnieniu stwierdził, że zgodnie z art. 98 § 1 kpa postępowanie może zostać zawieszone na wniosek strony, na której żądanie zostało ono wszczęte, jeżeli nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Skoro J. W. nie jest w rozpatrywanej sprawie wnioskodawcą to prawo żądania zawieszenia postępowania mu nie przysługuje. W zażaleniu na to postanowienie J. W. podtrzymał wniosek o zawieszenie postępowania. Podał, że z uwagi na jego pobyt w Areszcie Śledczym w O. (koniec kary przypadał w dniu [...] r.) jest "bezradny i nic w tej sprawie nie jest w stanie załatwić". Wojewoda [...] zażalenia tego nie uwzględnił i zaskarżonym postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał orzeczenie organu pierwszej instancji w mocy. W uzasadnieniu postanowienia podtrzymał stanowisko tego organu, że zgodnie z art. 98 § 1 kpa ewentualnie skuteczny wniosek o zawieszenie postępowania może złożyć strona na żądanie której zostało ono wszczęte, którą J. W. nie jest. Stwierdził też, że zgodnie z art. 32 kpa strona może działać przez pełnomocnika. W skardze na powyższe postanowienie Wojewody [...] do sądu administracyjnego J. W. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy kwestionując przesłanki do jego wymeldowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko i jego uzasadnienie. Dodatkowo podniósł, że zarzuty skargi nie odnoszą się do zaskarżonego postanowienia a do decyzji o wymeldowaniu. W piśmie z dnia [...] r. ustanowiony dla skarżącego adwokat z urzędu wniósł o zawieszenie postępowania sądowego podnosząc, że nie zna adresu obecnego pobytu skarżącego i z tego też względu jego zdaniem sprawie nie można nadać dalszego biegu. Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2010 r. Sąd oddalił wniosek o zawieszenie postępowania sądowego. W piśmie z dnia [...]r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał jego skargę wnosząc o uchylenie postanowień organów obu instancji oraz o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem brak jest zdaniem Sądu podstaw do przyjęcia, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa, a tylko pod tym względem podlega ono kontroli w postępowaniu sądowym zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Przesłanki zawieszenia postępowania zostały określone w art. 97 i art. 98 kpa. W świetle przedstawionych Sądowi akt administracyjnych żadna z nich w rozpatrywanej sprawie nie zachodziła. Takiej podstawy zawieszenia skarżący też nie wskazał. W szczególności należy podzielić stanowisko organów obu instancji, że brak było podstaw do zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 98 § 1 kpa, który to przepis legł u podstaw wydania zaskarżonego postanowienia. Niewątpliwie bowiem postępowanie o wymeldowanie skarżącego nie zostało wszczęte na jego żądanie. Dlatego też nie jemu przysługiwało zgodnie z tym przepisem prawo wnioskowania o zawieszenie tego postępowania. Sam fakt pozbawienia skarżącego wolności nie stanowi zaś ustawowej przesłanki zawieszenia postępowania. W takiej sytuacji do zawieszenia postępowania administracyjnego doszłoby też z naruszeniem statuowanej w § 12 kpa zasady szybkości postępowania. Zdaniem Sądu nie zachodziła też żadna z określonych w art. 124-126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.) podstaw do zawieszenia postępowania sądowego. W szczególności nie zachodziła podstawa określona w art. 125 § 1 pkt 3 tej ustawy skoro skarżący pomimo pouczenia o treści art. 70 § 1 i § 2 ustawy (karta 89 i 92 akt sądowych) nie wskazał aktualnego adresu zamieszkania lub adresu do doręczeń. Brak tego adresu został zatem przez niego zawiniony. Nadto w postępowaniu sądowym był reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu. Z powyższych względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. W przedmiocie należnych pełnomocnikowi skarżącego z urzędu adw. A. C. kosztów zastępstwa adwokackiego Sąd orzekł na posiedzeniu niejawnym. SW