II SA/Gl 1028/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant Specjalista Małgorzata Orman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2013 r. sprawy ze skargi "A" Spółka Komandytowa w S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych uchyla zaskarżoną decyzję i orzeka, że nie podlega ona wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Pismem z dnia 29 listopada 2011 r. "A" Spółka Komandytowa w S. dokonała zgłoszenia robót budowlanych, polegających na budowie przyłączy kanalizacji sanitarnej i deszczowej odcinek od studni k przy osiedlu "[...]" do studni S1 i D4 naw działkach nr 1 i nr 2. Do zgłoszenia dołączyli oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz projekt zagospodarowania działki lub terenu wykonany przez projektanta posiadającego wymagane uprawnienia budowlane – w 4 egz. a także kserokopię uprawnień projektanta i zaświadczenie o przynależności do iżby zawodowej. Postanowieniem nr [...] z dnia [...]r. działający z upoważnienia Prezydenta Miasta S. Naczelnik Wydziału Administracji Architektoniczno- Budowlanej nałożył na Spółkę obowiązek uzupełnienia wniesionego zgłoszenia poprzez dołączenie: 1. zgody Rejonowego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji S.A. w S. na włączenie przyłącza kanalizacji sanitarnej i deszczowej do przyłączy kanalizacji sanitarnej DN 300 mm i do przyłączy kanalizacji deszczowej DN 600 mm, będących we władaniu "B" Sp. z o.o. Sp. Komandytowa; 2. uzgodnienia projektowanej inwestycji w Zespole Uzgadniania Dokumentacji oraz uzgodnienia wynikające z ZUD; 3. uzgodnienia wymienionej inwestycji z Wydziałem Organizacji Zarządzenia Drogami i Ruchem Drogowym Urzędu Miasta S. zgodnie z pkt 4 Decyzji administracyjnej nr [...] z dnia [...]r. 4. opisu technicznego wymienionej inwestycji; 5. dokumentu potwierdzającego prawo do składania oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (KRS). wyznaczając termin na uzupełnienie wniesionego wniosku do dnia 19 grudnia 2011 r. Pismem z dnia 19 grudnia 2011 r. Spółka zawiadomiła o przedłożeniu wymaganych dokumentów. Decyzją nr [...] z dnia [...]r, podjętą z upoważnienia Prezydenta Miasta S., wniesiono sprzeciw wobec do zgłoszonych robót nie wymagających pozwolenia na budowę, polegających na "budowie przyłączy kanalizacji sanitarnej i deszczowej - odcinek od studni k przy osiedlu "[...]" do studni S1 i D4 – dz. nr 1 i nr 2, obręb 10 przy ulicy [...] w S.". Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji powołał przepis art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.). W uzasadnieniu organ administracji wyjaśnił, że wobec braków dokonanego zgłoszenia postanowieniem wezwano inwestora o uzupełninie złożonej dokumentacji o wskazane, wymienione brakujące dokumenty. W wyznaczonym terminie inwestor przekazał żądane dokumenty, jednak z ich analizy zdaniem organu wynika, że inwestor nie uzyskał uzgodnienia projektowanej inwestycji w Zespole Uzgadniania Dokumentacji (tut. Urzędu) - opinia nr [...] z dnia [...]r., ze względu na niezgodność z warunkami przyłączenia do sieci kanalizacji sanitarnej wydanymi pismem nr [...] z dnia [...] r. oraz nr [...] z dnia [...]r., przez co nie uzyskał również zgody Rejonowego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w S. S.A. na włączenie przyłączy kanalizacji sanitarnej i deszczowej do przyłączy kanalizacji DN 300 mm i do przyłączy kanalizacji deszczowej DN 600 mm, będących we władaniu "B" Sp. z o.o. Sp. Komandytowa. Mając powyższe na uwadze organ orzekł jak w sentencji. Odwołanie od powyższej decyzji złożył, działający przez pełnomocnika, inwestor "A" Spółka Komandytowa w S., wnosząc o jej uchylenie, jako wydanej z naruszeniem prawa materialnego – tj. art. 30 ust. 6 w związku z art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane poprzez nieuzasadnione wniesienie przez organ sprzeciwu pomimo wykonania przez inwestora wszelkich nałożonych na niego obowiązującymi przepisami warunków, § 9 ust. 2 pkt 3 i ust. 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 2 kwietnia 2001 r. w sprawie geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu oraz zespołów uzgadniania dokumentacji projektowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uwzględnienie stanowiska Rejonowego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w S. S.A. odmawiającego uzgodnienia przebiegu projektowanego przyłącza w ramach Zespołu Uzgadniania Dokumentacji z uwagi na okoliczność nie znajdującą oparcia w przepisach oraz § 9 ust. 2 i ust. 3 tego rozporządzania poprzez oparcie opinii Zespołu o "nieuzgodnienie" pochodzące od podmiotu nie mającego statusu członka zespołu lecz konsultanta. W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że organy administracji uzależniają przedstawienie pozytywnego dla Spółki "A" Sp. K. stanowiska od przeniesienia własności już wybudowanej sieci kanalizacyjnej "fi 300", właścicielem której jest podmiot trzeci – A. B., na rzecz Gminy, co jest warunkiem niedopuszczalnym. Inwestor wyjaśnił, iż pierwotnie nieuzasadniony wymóg nieodpłatnego przekazania sieci kanalizacyjnej, wbrew warunkom określonym w art. 31 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, sformułowany został przez Rejonowe Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w S. S.A. w ":warunkowych warunkach podłączenia do sicie wodociągowej i sieci kanalizacji sanitarnej" z dnia 17 marca 2008 r. Założono tam, że ścieki sanitarne z przedmiotowej inwestycji będzie można skierować do kanalizacji "fi 300mm" odprowadzającej ścieki z osiedla "[...]" pod warunkiem przekazania na rzecz Gminy istniejącego odcinka na zasadach określonych w trójstronnej umowie. Stanowisko to podtrzymano następnie w piśmie z dnia 5 grudnia 2011 r., pomimo, iż nie było to zgodne z prawem. Planowany i proponowany w zgłoszeniu sposób wybudowania i włączenia przyłączy kanalizacji sanitarnej i deszczowej zakładał techniczną jego realizację w sposób przewidziany w pismach Rejonowego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji S.A. w S. (tak z 5 grudnia 2011 r. jak i 17 marca 2008 r.). Żaden podmiot nie zgłaszał nadto jakichkolwiek przeszkód natury technicznej czy wykonawczej. Jedyny zarzut dotyczy nie wypełnienia wymogu polegającego na nieprzekazaniu przez osobę trzecią wykonanych już przyłączy (na rok 2011 r. – należących do spółki "B" Sp. w o.o. Sp.K.). Warunek ten stał się przeszkodą dla dokonania uzgodnień przez Powiatowy Zespół Uzgadniania Dokumentacji. W opinii nr [...] z dnia [...] r. wskazano, że nie uzgodniono inwestycji ze względu na "5" czyli ze względu na nieuzgodnienie przez Rejonowe Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w S. S.A. Wydana przez organ pierwszej instancji decyzja, a także poprzedzające ją postanowienie, naruszają regulacje zawarte w wymienionym powyżej rozporządzeniu, z których wynika, że podmioty takie jak Rejonowe Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w S. S.A. i ich przedstawiciele nie są członkami Zespołu Uzgadniania Dokumentacji, mając jedynie status konsultantów. Zatem konsultanci nie powinni wypowiadać się co uzgodnienia lub też nie dokumentacji, a przewodniczący Zespołu, ani tym bardziej organ wydający decyzję nie są związani w żaden sposób stanowiskiem któregokolwiek konsultanta. Odnosząc się do konkretnych przepisów (§ 9 ust. 2 pkt 3, czy ust. 6 rozporządzenia) pełnomocnik Spółki stwierdził, iż wymienione tam warunki zostały spełnione. Nie został natomiast wskazany warunek przekazania przez osobę trzecią określonego majątku na rzecz Gminy bądź Rejonowego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w S. S.A. i nie mieści się w on zakresie weryfikacji. Podkreślił, iż przywołane w podstawie prawnej decyzji art. 30 ust. 6 i ust. 2 Prawa budowlanego nie są typem normy, która uzależniałaby zaniechanie wniesienia sprzeciwu od zgłoszenia od zadysponowania określonym majątkiem przez osobę trzecią na rzecz Gminy lub Przedsiębiorstwa. Warunek ten nie znajduje także podstawy w innej normie prawnej, a jego podnoszenie jest, w ocenie odwołującej się Spółki, zwykłą szykaną i dowodem na nierówne traktowanie stron postępowania. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu po przedstawieniu przebiegu dotychczasowego postępowania, stwierdził, iż do zgłoszenia wykonania robót budowlanych nie wymagających uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę obligatoryjnie (na podstawie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego) należy dołączyć "pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami". Zakres opinii i uzgodnień jest indywidualnie ustalany przez organ prowadzący postępowanie. W kompetencji organu administracji architektoniczno-budowlanej leży wyłącznie analiza kompletności zgłoszenia, organ nie weryfikuje treści ustaleń warunków technicznych przyłączenia obiektów budowlanych do sieci kanalizacji sanitarnej i deszczowej. Tak więc organ administracji nie jest właściwy do zmiany kwestionowanych przez skarżącego uzgodnień z Rejonowym Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji w S. S.A. Natomiast kwestionowana umowa o przyłączenie projektowanej kanalizacji do kanalizacji stanowiącej własność innego podmiotu, wykracza poza przepisy art. 30 Prawa budowlanego. W ocenie organu odwoławczego najistotniejszy pozostaje fakt, iż zgłoszenie nie zawierało projektu zagospodarowania działki lub terenu. Obowiązek załączenia do zgłoszenia tego projektu wynika z art. 30 ust. 3 przywoływanej ustawy. W miejsce wymaganego projektu dołączono kopię mapy zasadniczej bez naniesionego przebiegu projektowanej kanalizacji. Brak zagospodarowania terenu stanowił podstawę do wniesienia sprzeciwu, co organ pierwszej instancji pominął. Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska skarżącego w zakresie nieprawidłowości uzgodnienia Zespołu Uzgadniania Dokumentacji. Organ po analizie protokołu ZUD nie znalazł podstawy do stwierdzenia, że przyczyny nieuzgodnienia inwestycji wykraczają poza zakres norm prawnych, gdyż na podstawie posiadanej dokumentacji, nie może stwierdzić jakimi przesłankami kierował się przedstawiciel Rejonowego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji S.A. w S. wpisując uwagę do protokołu z dnia 6 grudnia 2011 r. oraz w jakim zakresie Przewodniczący Zespołu Uzgadniania Dokumentacji badał przesłanki powyższej uwagi. Nie podzielił także organ odwoławczy stanowiska skarżącego odnośnie niezasadnie wniesionego sprzeciwu. Skargę na powyższą decyzję złożyła, reprezentowana przez pełnomocnika, "A" Spółka Komandytowa w S. Zarzucając tak decyzji Wojewody [...], jak i decyzji Prezydenta Miasta S. naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane poprzez nieuzasadnione wniesienie przez organ sprzeciwu pomimo wykonania przez inwestora wszelkich nałożonych na niego obowiązującymi przepisami warunków oraz przepisu § 9 ust. 2 pkt 3 i ust. 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 2 kwietnia 2001 r. w sprawie geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu oraz zespołów uzgadniania dokumentacji projektowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uwzględnienie stanowiska Rejonowego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w S. S.A. odmawiającego uzgodnienia przebiegu projektowanego przyłącza w ramach Zespołu Uzgadniania Dokumentacji z uwagi na okoliczność nie znajdującą oparcia w przepisach, a także przepisu § 20 ust. 2 i ust. 3 tego rozporządzania poprzez oparcie opinii Zespołu o "nieuzgodnienie" pochodzące od podmiotu nie mającego statusu członka zespołu lecz konsultanta, jak również naruszenie art. 30 ust. 3 Prawa budowlanego poprzez uznanie, iż wnioskodawca nie dołączył projektu zagospodarowania działki lub terenu wraz z opisem technicznym instalacji, wykonanego przez projektanta posiadającego odpowiednie uprawnienia budowlane, a także naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7, art. 8, art. 9 czy art. 107 §1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, wniesiono o uchylenie decyzji obydwu instancji. W bardzo obszernym uzasadnieniu powtórzono, co do zasady argumenty przedstawione w zażaleniu, dokonując ich znacznego rozwinięcia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację podkreślającą, że wydane w sprawie decyzje są zgodne z prawem. Na rozprawie z w dniu 6 lutego 2013 r. pełnomocnik skarżącej Spółki poparł skargę i zawarte w niej argumenty. Oświadczył, iż objęte zgłoszeniem przyłącze nie zostało dotychczas zrealizowane. Dodatkowo wyjaśnił, iż skarżąca nie znajduje podstawy do żądania, aby właściciel odcinka przyłącza kanalizacyjnego osiedla "[...]", do którego przyłącza ma być dołączone projektowane przyłącze objęte zgłoszeniem stanowiącym przedmiot postępowania w niniejszej sprawie, miał obowiązek przekazania tego przyłącza na rzecz Gminy bądź Rejonowego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w S. S.A. Warunek takiego przekazania stanowi zaś w rzeczywistości podstawę odmowy zarówno uzgodnienia dokumentacji jak i przyjęcia zgłoszenia. Oświadczył także, że do zgłoszenia dołączone były cztery egzemplarze projektu zagospodarowania działki, którego to projektu nie ma w aktach dostarczonych do Sądu. Załączona do akt pierwszej instancji (k.32) kserokopia przedłożona była do uzgodnienia w "C" S.A. Oddział w B. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę zważył, co następuje : Skarga jest uzasadniona. Na wstępie należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, w świetle art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) tylko stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może to skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji zgodnie ze wskazanymi normami Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, iż zarzuty skargi są zasadne, gdyż zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało z mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów procedury administracyjnej, a to: art. 7, art. 77 (1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego . Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie są decyzje Prezydenta Miasta S. oraz Wojewody [...] dotyczące wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia dokonanego przez "A" Spółka Komandytowa w S. robót budowlanych, polegających na budowie przyłączy kanalizacji sanitarnej i deszczowej - odcinek od studni k przy osiedlu "[...]" do studni S1 i D4 w działkach nr 1 i nr 2. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 20 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowane (t.jedn . Dz.U z 2010, Nr 246, poz. 1623 ze zm.) pozwolenia na budowę nie wymaga budowa przyłączy: elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych i telekomunikacyjnych, które w myśl art. 30 ust. 1 pkt 1a wymagają jedynie zgłoszenia, z zastrzeżeniem art. 29a. Na mocy tego ostatniego przepisu – budowa przyłączy, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 20 wymaga sporządzenia planu sytuacyjnego na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Z powyższego zatem wynika, że Prawo budowlane w zakresie przyłączy wyodrębnia dwie formy ich budowy, a mianowicie drogę wskazaną w art. 29 ust. 1 pkt 20 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 1a oraz formę przewidzianą w art. 29a ust. 1. O tym, która z określonych w ustawie forma będzie zastosowana w sprawie decyzje inwestor. W niniejszej sprawie – inwestor wybrał pierwszą z możliwości, czyli zgłoszenie robót budowlanych, polegających na budowie przyłączy kanalizacji sanitarnej i deszczowej - odcinek od studni k przy osiedlu "[...]" do studni S1 i D4 naw działkach nr 1 i nr 2. Uprawnieniem organu jest wniesienie sprzeciwu do zgłoszonych robót budowlanych. Postawę dla podjęcia stosownego rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej stwarza art. 30 ustawy Prawo budowlane, który w kolejnych ustępach wymienia odrębne podstawy wniesienia sprzeciwu, w tym sprzeciw wniesiony ze względów formalnych (art. 30 ust. 2) oraz sprzeciw z przyczyn merytorycznych (art. 30 ust. 6). Lektura obu wydanych w niniejszej sprawie decyzji wskazuje, że każdy z orzekających organów przedstawił odmienną argumentację dla wniesionego sprzeciwu. Organ pierwszej instancji uznał, że podstawę wniesienia sprzeciwu stanowi art. 30 ust. 2, wobec nie uzupełnienia złożonego zgłoszenia o wskazane i wymagane dokumenty, a mianowicie organ stwierdził, iż inwestor nie przedstawił uzgodnienia Zespołu Uzgadniania Dokumentacji. Uzgodnienia tego nie uzyskał ze względu na niezgodność z warunkami przyłączenia do sieci kanalizacji sanitarnej ustalonymi pismami z dnia [...]r. (Nr [...]) i z dnia [...]r. (Nr [...], przez co nie uzyskał także zgody Rejonowego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji S.A w S. na włączenie przyłącza kanalizacji sanitarnej i deszczowej do istniejących przyłączy kanalizacji. Z kolei organ odwoławczy przywołał art. 30 ust. 3 ustawy wskazując na obowiązek załączenia do zgłoszenia projektu zagospodarowania działki lub terenu. W ocenie organu odwoławczego brak tego dokumentu stanowił podstawę do wniesienia sprzeciwu. Odnosząc się do stanowiska zaprezentowanego przez organ odwoławczy należy zwrócić uwagę, że inwestor składając w dniu 30 listopada 2011 r. w Urzędzie Miejskim zgłoszenie robót budowlanych zaznaczył w wypełnionym formularzu, iż przedłożył wraz ze zgłoszeniem załączniki, a wśród nich – wymieniony w przedostatnim punkcie – projekt zagospodarowania działki lub terenu wykonany przez projektanta posiadającego wymagane uprawnienia budowlane – 4 egz. Fakt dołączenia tego dokumentu do zgłoszenia potwierdził w sposób pośredni organ pierwszej instancji, gdyż w postanowieniu, wydanym na podstawie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, wzywającym inwestora do jego uzupełnienia, nie wymienił obowiązku dostarczenia tego projektu. Nawet gdyby przyjąć, że faktycznie w aktach przedłożonych organowi drugiej instancji brak było tego dokumentu, co w świetle stanowiska tak organu pierwszej instancji jak i strony skarżącej nie jest oczywiste, to organ drugiej instancji przed wydaniem własnego rozstrzygnięcia winien wezwać inwestora do usunięcia tego braku formalnego, czego nie uczynił i autorytarnie stwierdzając jego brak uznał to za przyczynę wniesienia sprzeciwu. W takich warunkach nie sposób uznać, czy zgłoszenie inwestora było kompletne i czy faktycznie zaistniała przeszkoda w postaci braku wymaganego projektu zagospodarowania działki lub terenu. Dodać przy tym trzeba, że projekt taki inwestor przedłożył w trakcie postępowania sądowego. Dokonując zaś oceny przyczyn wniesienia sprzeciwu przez organ pierwszej instancji, to nie można zgodzić się w tym zakresie ze stanowiskiem organu odwoławczego, że zobowiązując inwestora do przedłożenia uzgodnienia w Zespole Uzgadniania Dokumentacji czy zgody Rejonowego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w S. S.A. na włączenie przyłącza kanalizacji sanitarnej i deszczowej do przyłączy kanalizacji sanitarnej DN 300 mm i do przyłączy kanalizacji deszczowej DN 600 mm, będących we władaniu "B" Sp. z o.o. Sp. Komandytowa organ dokonuje kontroli w tym zakresie jedynie pod kątem formalnym. Przyjdzie zgodzić się ze stanowiskiem organów, że przeprowadzana w tym zakresie kontrola nie obejmuje kwestii szczegółowych – technicznych wskazywanych w przywołanych przez organ pismach z 2008 i 2011 r. Nie można jednak uznać, że organ nie bada podstawy prawnej działania wymienionych podmiotów w tym zakresie, czyli organ nie jest zwolniony do oceny zasadności, jak się wydaje, podstawowego zarzutu – tj. uzależnienia wyrażenia zgody na przyłączenie od przekazania tego przyłącza na rzecz Gminy bądź Rejonowego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji S.A. w S. Zasadnie zatem strona skarżąca podnosi, iż orzekające w sprawie organy nie odniosły się w ogóle do zgłoszonych zarzutów naruszenia przywołanych powyżej przepisów rozporządzenia wykonawczego oraz nie uwzględniły zapisu art. 31 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Przedstawione powyżej rozważania przemawiają za koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji, jak również decyzji ją poprzedzającej, wobec braku dokładnego i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego prowadzącego do jednoznacznej oceny zasadności wniesienia w sprawie sprzeciwu, czyli naruszenia art. 7, art. 77 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze zaskarżoną decyzję należało uchylić na podstawie art. 145 ( 1 pkt. 1 lit a i lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uwzględniając skargę Sąd orzekł o niewykonalności zaskarżonej decyzji stosownie do art. 152 przywołanej powyżej ustawy. O kosztach Sąd nie orzekał wobec braku zgłoszenia takiego wniosku zgodnie z art. 210 cytowanej powyżej ustawy. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ orzekający będzie miał na uwadze powyżej poczynione uwagi, wyeliminuje wskazane uchybienia i po dokładnym zebraniu materiału dowodowego oraz pełnej jego ocenie podejmie stosowne rozstrzygnięcie.