II SA/Gl 103/16

PostanowienieWSA w Gliwicach2018-01-31

Skład orzekający: Maria Taniewska - Banacka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, który nie został uzupełniony o brak formalny (podpisanie formularza PPF) mimo wezwania, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub nie uzupełniono w nim braków formalnych mimo wezwania, podlega pozostawieniu bez rozpoznania. Sąd utrzymuje w mocy zarządzenie referendarza sądowego w takiej sytuacji, ponieważ nie przewidziano żadnych możliwości zwolnienia wnioskodawcy z obowiązku wypełnienia urzędowego druku wniosku.
Stan faktyczny
Skarżący złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Po otrzymaniu wezwania do uzupełnienia braków formalnych (podpisanie formularza PPF), tylko jeden ze skarżących uzupełnił wniosek. Referendarz sądowy pozostawił wniosek drugiego skarżącego bez rozpoznania. Skarżący wniósł sprzeciw od tego zarządzenia, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych. Sąd rozpatrzył sprzeciw.
Rozstrzygnięcie
Utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 4 stycznia 2018 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.H. i E.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku skarżącego E.H. o zmianę postanowienia referendarza sądowego z dnia 28 października 2016 r., oddalającego wniosek o zmianę postanowienia referendarza sądowego z dnia 15 lipca 2016 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych p o s t a n a w i a : utrzymać w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 4 stycznia 2018 r. Wraz z zażaleniem z dnia 29 sierpnia 2017 r. strona wniosła kolejny raz o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 18 września 2017 r. przesłano pełnomocnikowi skarżących urzędowy druk "PPF" celem jego wypełnienia i zwrotu do Sądu w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący nadesłali wypełnione druki PPF jednak były one nie podpisane. Wobec powyższego referendarz sądowy wezwaniem z dnia 27 listopada 2017 r. wezwał skarżących do uzupełnienia w terminie 7 braku formalnego wniosków o przyznanie prawa pomocy przez podpisanie formularzy PPF pod rygorem pozostawienia wniosków bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 4 grudnia 2017 r. W zakreślonym terminie jedynie skarżąca uzupełniła brak formalny wniosku nadsyłając podpisany własnoręcznie formularz PPF. Skarżący natomiast nie uzupełnił braku formalnego. Wobec powyższego referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2018 r. pozostawił bez rozpoznania ww. wniosek skarżącego. W uzasadnieniu tego zarządzenia wskazał, że mimo upływu siedmiu dni skarżący nie uzupełnił braku formalnego wniosku i nie nadesłał do Sądu podpisanego urzędowego formularza wniosku. W ustawowym terminie pełnomocnik skarżącego wniósł od tego zarządzenia sprzeciw, w którym wniósł o zwolnienie z kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył , co następuje: Stosownie do treści art. 260 § 1 Ppsa, sąd rozpatrując sprzeciw od zarządzenia referendarza wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie z § 2 tego przepisu, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia wstrzymuje jego wykonalność, a sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Z kolei, jak słusznie podał referendarz, art. 252 § 2 Ppsa wskazuje, że wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Jednocześnie, jak wynika z art. 257 Ppsa, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu pozostawia się bez rozpoznania. W rozpatrywanej sprawie bezspornym jest fakt, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego wniosku zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego. Skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych nie uzupełnienia wniosku, nie dopełnił jednak tego obowiązku. Tym samym referendarz w sposób prawidłowy pozostawił jego wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Bez wpływu na to rozstrzygnięcie pozostają okoliczności wskazane przez skarżącego w sprzeciwie. Ustawodawca nie przewidział bowiem żadnych możliwości zwolnienia wnioskodawcy z obowiązku wypełnienia urzędowego druku wniosku o przyznanie prawa pomocy. W świetle powyższych okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 260 Ppsa, orzekł o utrzymaniu zaskarżonego zarządzenia w mocy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło