II SA/Gl 1030/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Protokolant Barbara Urban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2015 r. sprawy ze skargi I. D. – W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] r. H. W. wystąpiła do Prezydenta Miasta D.o wydanie im decyzji o pozwoleniu na budowę ściany oddzielenie przeciwpożarowego dla budynku położonego w D. przy ulicy [...] na działkach nr 1, 2. Do wniosku dołączono projekt budowlany, oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz powołano się na postanowienie Sądu Rejonowego w D. z dnia [...] r. Sygn. akt [...] utrzymane postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia [...] r. sygn. akt II [...] oddalającym apelację wniesioną przez uczestniczkę tego postępowania I. D.W.. W trakcie postępowania zarzuty w stosunku do planowanego zamierzenia inwestycyjnego wniosła I. D.W.. Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Prezydent Miasta D., działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2013 r. poz. 1409) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla zamierzenia: budowa ściany oddzielnie przeciwpożarowego w budynku mieszkalno- usługowym (w budynku nr 3 oraz oficynie) położonego w D. przy ulicy [...] na wskazanych działkach. W uzasadnieniu stwierdził, że zgodnie z art. 35 ustawy Prawo budowlane przedłożony projekt budowlany sprawdzono pod kątem zgodności z z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla miasta D. (uchwała nr [...] Rady Miejskiej w D.). Inwestycja nie wiąże się ze zmianą gabarytów istniejących zabudowań, sprawdzono zgodność projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi, sprawdzono także kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń. Podział budynku i jego wpływ na rozwiązania funkcjonalne określają prawomocne orzeczenia Sądu Rejonowego w D. oraz Sądu Okręgowego w K., a wydana decyzja nie uniemożliwia ewentualnej późniejszej przebudowy poszczególnych części budynku. W myśl art. 20 ust. 4 Prawo budowlane projektant oświadczył, iż sporządził projekt budowlany zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej , stąd w myśl art. 35 ust. 4 należało orzec jak w sentencji. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła I. D. W.. Podniosła, że wydana ona została z naruszeniem prawa, a zwłaszcza dyrektywy Rady Współpracy Europejskiej dot. wyrobów budowlanych; art. 32 ust. 1 ustawy prawo budowlane; § 3 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa Gospodarki Morskiej w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego z dnia 25 kwietnia 2012 r.; § 235 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków jakim odpowiadać powinny budynki i ich usytuowanie; § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawa Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej. Wyjaśniła, że ściana oddzielenia pożarowego jest zaprojektowana niezgodnie z wymogami określonymi w § 235 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.. Brak jest bowiem jej wysunięcia poza lico ściany zewnętrznej budynku, a dla rozwiązania alternatywnego brak jest pasa pionowego wykonanego z materiału niepalnego (w tym miejscu znajdując się okna o zdecydowanie niższej klasie odporności ogniowej). Zwróciła też uwagę, że w projektowanej ścianie znajdują się też otwory kominowe, który też mają wpływ na jej wytrzymałość ogniową. Dodała, że przedłożony projekt obarczony jest istotnymi błędami, gdyż przedstawiona propozycja komunikacji pomiędzy pomieszczeniami w postaci schodów klapowych jest propozycją niezgodną z § 61 i następne cytowanego rozporządzenia z 12 kwietnia 2002 r. Wskazała, że należy uwzględnić, iż w budynku znajdują się pomieszczenia o różnym przeznaczeniu - tzn. zarówno pomieszczenia mieszkalne jak i lokal użytkowy, co oznacza konieczność odrębnego dostępu do każdej z tych przestrzeni. W wyniku dokonanego w myśl przywołanego postanowienia Sądu Rejonowego w D. podziału budynku na dwie odrębne części, każda z ich powinna w pełni odpowiadać wymienionym na wstępie przepisom prawa. Podkreśliła także fakt położenia przedmiotowej nieruchomości w zabudowie śródmiejskiej, w strefie intensywnej zabudowy w centrum miasta, co powoduje niezbędność uzgodnienia przedmiotowego projektu z rzeczoznawcą od zabezpieczeń przeciwpożarowych. Rozpatrując sprawę Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że prowadząc postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę organ architektoniczno-budowlany związany jest przepisami ustawy Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji organ sprawdził zgodność przedstawionego budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, kompletność tego projektu poprzez posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz jego zgodność z przepisami, w tym przepisami techniczno-budowlanymi. Organ sprawdził także czy projekt został wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowalne i czy posiada ona zaświadczenie o aktualnej przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Odwołując się do zapisu ust. 4 tego artykułu stwierdził, iż nie można odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli spełnione zostały wymogi określone w przepisach, w tym w art. 32 ust. 4. Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. podniesionych w odwołaniu Wojewoda stwierdził, że nie mogą one zostać uwzględnione, gdyż dotyczą kwestii określonych w opisie do projektu architektoniczno- budowlanego oraz kwestii ujętych w części rysunkowej tego projektu, które pozostają poza sferą oceny organu. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy organ administracji architektoniczno- budowlanej sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami w tym techniczno- budowlanymi. Nie bada jednak rozwiązań przyjętych w projekcie architektonicznym, co potwierdza także utrwalone orzecznictwo sądów administracyjnych. W zakresie zarzutu naruszenia Dyrektywy Rady Współpracy Europejskiej dot. wyrobów budowlanych oraz norm europejskich organ wyjaśnił, że nie posiada w tym zakresie kompetencji by dokonywać przyjętych rozwiązań w przedmiotowej sprawie. Ustosunkowując się do zarzutu naruszenia art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy w związku z § 4 ust. 2 rozporządzenia z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej tj. zarzutu nieuzgodnienia projektu z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych Wojewoda uznał go niezasadny. W ocenie organu w wyniku analizy akt sprawy ustalono, że przedmiotowy budynek mieszkalny oraz budynek oficyny są obiektami niskimi (poniżej 12 m) nie posiadającymi strefy pożarowej zaliczonej do kategorii zagrożenia ludzi ZL I, ZL II lub ZL V ani też strefy pożarowej o powierzchni przekraczającej 1000 m², zakwalifikowanej do kategorii zagrożenia ludzi ZL III, zatem projekt budowlany nie wymaga uzgodnienia pod względem ochrony przeciwpożarowej w myśl cytowanego rozporządzenia. Nie wymagały zatem takiego uzgodnienia roboty budowlane polegające na budowie ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Zarzut naruszenia § 3 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego nie został uszczegółowiony, a analiza tego projektu przez organ nie wykazuje w tym zakresie braków. Ponadto organ uznał, że przedłożony projekt jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta dla terenów Centrum Miasta D.. Wyjaśnił też że pod rygorem odpowiedzialności karnej inwestor złożył oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane poparte prawomocnym rozstrzygnięciem Sądu Rejonowego w D., z treści którego wynika upoważnienie dla inwestorki H. W. do wykonania prac wchodzących w skład przedmiotowego projektu budowlanego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła niezadowolona z rozstrzygnięcia I. D. W.. W skardze powtórzyła zarzuty podniesione już w odwołaniu, tj. naruszenia art. 3 pkt 7a, art. 32, art. 35 i art. 71 ustawy Prawo budowlane, naruszenia Dyrektywy Wspólnoty Europejskiej dot. wyrobów budowlanych oraz przepisów rozporządzeń wykonawczych. Wskazując na podniesione zarzuty wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Wojewody [...]. Wyjaśniła, że przedmiotowy projekt służy budowie ściany oddzielenia przeciwpożarowego w budynku mieszkalno- usługowym w celu jego podziału i wyodrębnieniu dwóch niezależnych od siebie nieruchomości zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia [...] r. Budowę taką należy potraktować, zgodnie z art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane, jako przebudowę. W wyniku budowy przedmiotowej ściany oddzielenia przeciwpożarowego wydzielającej odrębne pomieszczenia i w rezultacie ingerującej w istniejący już budynek nastąpi sytuacja, w której konstrukcja ściany będzie z wysoką dozą prawdopodobieństwa ingerować w strukturę nośną obiektu, a to powinno zostać stwierdzone jednoznacznie przez osoby posiadające stosowne uprawnienia ( w tym przypadku architektoniczne) . Dodała, że skoro zamierzenie inwestycyjne spowoduje zmianę sposobu użytkowania obiektu, to projektant winien w projekcie budowlanym dokonać stosownego zgłoszenia i do zgłoszenia dołączyć zwięzły opis techniczny, określający rodzaj, charakterystykę obiektu, jego konstrukcję wraz z danymi technicznymi zgodnie z art. 71 ustawy Prawo budowlane. Istotny jest także fakt, że przebudowa obiektu budowlanego, a tym samym zmiana sposobu jego użytkowania wymaga uzgodnienia projektu pod względem ochrony przeciwpożarowej (§ 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawa Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r.). Budowa ściany przeciwpożarowej zakwalifikowana jako przebudowa nie należy do kategorii robót budowlanych wyłączonych spod obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, a pozwolenie takie z związku z art. 32 ust. 1 pkt 2 może być wydane po uprzednim uzyskaniu wymaganych przepisami szczególnymi pozwoleń, uzgodnień lub opinii biegłych ( w tym przypadku pod względem ochrony przeciwpożarowej). Wskazała na braki projektu dotyczące zapewnienia właściwej komunikacji pomiędzy pomieszczeniami wskutek postawienia ściany oddzielenia przeciwpożarowego, podkreślając, iż tym samym zatwierdzenie tego projektu spowoduje trudności we właściwym wykorzystaniu przestrzeni mieszkalnej i użytkowej. Braki te spowodują całkowite odcięcie nieruchomości od prawidłowych dostępów i dróg ewakuacyjnych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, stwierdzając, iż zgłoszone zarzuty są tożsame z tymi zgłoszonymi w odwołaniu. Organ nie podzielił, iż twierdzenia, iż projekt winien być sporządzony przez osobę posiadającą uprawnienia architektoniczne. Projekt dotyczy ściany oddzielenia przeciwpożarowego i winien zostać sporządzony przez osobę posiadającą uprawnienia w specjalności konstrukcyjno-budowalnej. Nadto organ wyjaśnił, iż decyzja nie dotyczy zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Na rozprawie w dniu 5 marca 2015 r. skarżąca podtrzymała skargę i zawarte w niej argumenty. Zarzuciła brak wykonania oględzin, skutkiem czego nie wszystkie pomieszczenia zostały ze sobą skomunikowane. M.in. spowodowuje to połączenie lokalu mieszkalnego z lokalem użytkowym. Dodała, że akceptuje fakt wynikający z orzeczenia sadu cywilnego istnienia ściany oddzielenia przeciwpożarowego, ale wskazuje podniosła jej wykonanie niezgodnie z przepisami. Przedłożyła do akt sprawy pismo procesowe, w którym wskazuje na wykonanie przedmiotowej ściany w Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę zważył, co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzając nie naruszają prawa Zgodnie bowiem z zapisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) - sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Kontrolują zatem czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, i to naruszenia mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy czy stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo wreszcie naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność, albowiem jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanej decyzji bądź stwierdzenie jej nieważności (art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) Przy czym, po myśli art.134 tej ustawy, sądy te nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, czyli rozpatrują sprawę w jej całokształcie. Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola zaskarżonej decyzji w aspekcie zarzutów podniesionych w skardze oraz wziętych pod rozwagę przez Sąd z urzędu w zakreślonych powyżej ramach wykazała, iż odpowiada ona prawu, nie narusza bowiem ani przepisów materialnoprawnych ani przepisów procedury. Zgodnie z przepisem art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 tej ustawy. Okoliczności spełnienia przez inwestora tych wymagań są bezsporne. Inwestorka przedłożyła organowi projekt budowlany dotyczący budowy ściany oddzielenia przeciwpożarowego w budynku mieszalno- usługowym nr 3 oraz w oficynie położonym w D. przy ulicy [...]nr 3 (działki nr 1, 2 i 3 k.m. 1). Organ dokonał kontroli złożonego projektu, w wyniku której uznał, że przedłożony został kompletny projekt wraz z niezbędnymi oświadczeniami, w tym oświadczeniem o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Nadto stwierdził, że złożony projekt zgodny jest zarówno z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i obowiązującymi przepisami, a zatem spełnia wszystkie wymagania wskazane w przepisach (art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego). Mając powyższe na uwadze zgodnie z ust. 4 tego artykułu zatwierdził przedłożony projekt i udzielił wnioskowanego pozwolenia na dobudowę. W działaniu organu Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości. Nie można zwłaszcza zgodzić się z zarzutami strony skarżącej, iż organ nie zbadał sprawy i doprowadził do zatwierdzenia projektu niezgodnego z obowiązującymi przepisami. Sąd podzielił w tym zakresie stanowisko organu odwoławczego, gdyż zarzuty skargi są powieleniem zarzutów przedstawionych przez skarżącą w odwołaniu. Zakres obowiązków organu w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego określa przywołany powyżej art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z nim organ przede wszystkim stwierdza zgodność przedłożonego projektu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W niniejszej sprawie nie ma sporu, iż przedłożony projekt budowlany zgodny jest z zapisami obowiązującego planu dla terenów Centrum B Miasta D. - uchwała Rady Miejskiej w D. Nr [...] z dnia [...] r. Poza sporem pozostaje także fakt, iż wymieniony projekt jest następstwem i wypełnieniem rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego w D. - postanowienie z dnia [...] r. w sprawie o sygn. [...] stanowiącego o podziale wymienionej powyżej nieruchomości zabudowanej położonej w D. przy ulicy [...]nr 3. Projekt ten, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, przygotowany został przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia, co potwierdzają dołączone zaświadczenia. Skład orzekający podziela stwierdzenie organu odwoławczego, że skoro projekt budowalny dotyczy ściany oddzielenia przeciwpożarowego, to sporządzenie go przez osobę posiadającą uprawnienia w specjalności konstrukcyjno-budowalnej jest zasadne i zgodne z obowiązującymi wymogami. Przyznać też trzeba, że orzekające w sprawie organy dokonały dalszego sprawdzenia przedłożonego projektu budowlanego - w myśl kolejnych zapisów art. 35 ust. 1, tzn. potwierdziły zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym przepisami techniczno- budowlanymi (z podkreśleniem, iż projekt dotyczy budowy ściany oddzielenia przeciwpożarowego w istniejącym budynku) oraz sprawdziły kompletność tego projektu, podkreślając, iż do projektu dołączone zostały wszystkie wymagane oświadczenia, w tym informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b i zaświadczenia, o których mowa w art. 12 ust. 7 ustawy. W ocenie składu orzekającego brak jest podstaw do składania zarzutów, iż organ nie dopełnił obowiązku uzgodnienia przedłożonego projektu pod względem ochrony przeciwpożarowej, gdyż wbrew twierdzeniom skarżącej w niniejszej sprawie brak było podstaw do uzgadniania projektu z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Zgodnie z przywołanym przez skarżącą przepisem § 4 ust. 2 rozporządzenia z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej uzgodnienie to jest wymagane w przypadku odbudowy, rozbudowy, nadbudowy, przebudowy obiektu budowlanego oraz zmiany związanej z koniecznością zapewnienia drogi pożarowej a także zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, przy czym w ust. 1 tego przepisu wymienione zostały obiekty budowlane, które takiego uzgodnienia wymagają. Zasadnie organy ustaliły, że budynek, którego projekt dotyczy nie mieści się w tym wyliczeniu, gdyż jest obiektem niskim i nie jest zaliczony żadnej kategorii zagrożenia objętej tym przepisem. Odnosząc się do zarzutu naruszenia § 3 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, wobec braku sprecyzowania trudno odnieść się niego i poddać kontroli, tym bardziej, iż zarówno organy jaki skład orzekający nie znalazły podstaw do zakwestionowania tego projektu, uznając iż spełnia ona wszystkie wymagania określone w przepisach. Z kolei odnosząc się do zarzutu naruszenia § 61, § 66 czy § 235 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim odpowiadać powinny budynki i ich usytuowanie należy podzielić stanowisko organów, iż pozostaję one poza sferą oceny organu architektoniczno- budowlanego. Organy te nie badają bowiem rozwiązań przyjętych w projekcie architektonicznym, a stanowisko takie znajduje oparcie w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 sierpnia 2008 r. sygn. akt II OSK 940/08 "organ nie jest uprawniony do badania zgodności projektu architektoniczno- budowlanego w przepisami techniczno- budowlanymi lub innymi przepisami prawa, poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. Rozszerzająca interpretacja uprawnień organu w zakresie kontroli na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowane oznaczałaby w istocie przywrócenie uchylonej zasady oceny materialnych rozwiązań projektu budowlanego przez organ (uchylenie art. 35 ust. 2 Prawa budowlanego) i stanowiłoby naruszenie zasady związania organów administracji publicznej prawem (art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego). Powyższe przepisy korespondują z przewidzianą w Prawie budowlanym szeroką odpowiedzialnością projektanta - autora przedkładanego w organie projektu budowlanego. Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i ust. 4 do podstawowych obowiązków projektanta należy opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z ustaleniami określonymi np. w decyzji o warunkach zabudowy czy postanowieniami miejscowego planu, wymaganiami ustawy, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projektant ma obowiązek zapewnić sprawdzenie projektu architektoniczno- budowlanego pod względem zgodności z przepisami, w tym przepisami techniczno- budowlanymi przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności. Projektant do przedkładanego projektu załącza oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Nieprzestrzeganie przez projektanta w sposób rażący przy projektowaniu lub wykonywaniu robót budowlanych przepisów art. art. 5 Prawa budowlanego stanowi wykroczenie podlegające karze grzywny (na podstawie art. 93 pkt 1 ustawy). Osoby wykonujące samodzielnie funkcje techniczne w budownictwie, które dopuściły się występków lub wykroczeń, określonych w ustawie podlegają nadto odpowiedzialności zawodowej w budownictwie (art. 95 cytowanej ustawy). Z powyższych względów zarzut naruszenia wymienionych na wstępnie przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim odpowiadać powinny budynki i ich usytuowanie nie mogły zostać uwzględnione. Dodać trzeba, że dołączone przez stronę skarżące opinie dotyczące ściany oddzielenia przeciwpożarowego przywołują jednie przepis § 235 rozporządzenia, stwierdzając autorytarnie, że podane w nim warunki nie zostały zachowane w niniejszej sprawie. Nie wynika jednak ten fakt bezpośrednio z przedłożonego projektu, a nadto w projekcie zawarto wymagane oświadczenie projektanta oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie stwierdzając naruszenia prawa przez organ odwoławczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.