II SA/Gl 1031/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 grudnia 2006r. skarżąca N. B. wezwana została do uiszczenia należnego od skargi wpisu sądowego w kwocie [...] zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 2 jej odpisów oraz jej podpisanie. Dla usunięcia braków wskazany został ( w pouczeniu zamieszczonym w wezwaniu) 7-dniowy termin od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to jak wynika z akt sprawy doręczono skarżącej w dniu [...] r. W terminie wyznaczonym, który upływał bezskutecznie w dniu [...] r. (tj. w czwartek ) skarżąca uiściła wpis od skargi, jednak nie uzupełniła wskazanych braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 47 § 1 oraz art. 46 § 1 pkt. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. U. Nr 153, poz 1270 ze zm. ), do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Dodatkowo każde pismo strony winno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Skarga jest pismem inicjującym postępowanie sądowe i powinna czynić zadość wymaganiom dla pism w postępowaniu sądowym –art. 57 § 1 wyżej cytowanej ustawy. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżąca będąc prawidłowo wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie jej odpisów i podpisanie jej, nie zastosowała się do powyższego – jej skargę należało, stosując przepis art. 58 §1 pkt. 3 -Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucić. O kosztach Sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt. 1 wyżej cytowanej ustawy. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak w sentencji postanowienia.