II SA/Gl 1033/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący NSA Ewa Krawczyk (spr.) Sędziowie WSA Maria Taniewska-Banacka WSA Rafał Wolnik Protokolant sekretarz sądowy Beata Malcharek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2006 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej pozwolenia na budowę oddala skargę. Prezydent Miasta B. decyzją nr [...] z dnia [...] r. – po rozpatrzeniu wniosku W. P. – odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją własną z dnia [...] r. o pozwoleniu na budowę dwóch budynków wielorodzinnych na pgr [...] i [...], [...], [...] przy ul. A w B.. W podstawie prawnej decyzji organ powołał art. 148 kpa, a w uzasadnieniu stwierdził, że W. P. wniosek o wznowienie postępowania złożyła po terminie przewidzianym tym przepisem. Zdaniem organu wnioskodawczyni uzyskała informacje o inwestycji w dniu [...] r., a więc termin do wniosku o wznowienie upłynął w dniu [...] r. Nadto organ orzekający wyraził pogląd, iż art. 5 pkt 1 – 9 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawa budowlanego /Dz.U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016 z zm./, nie mają zastosowania w sprawie. W. P. w odwołaniu wyjaśniła, iż w [...] r. wykorzystując instytucję skarg i wniosków interweniowała w imieniu mieszkańców ul. A we władzach samorządowych i państwowych, a to w związku z rozpoczętymi robatami ziemnymi. Ponieważ interwencje te nie przyniosły oczekiwanego rezultatu w [...] r. złożyła wniosek o uznanie jej za stronę postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych przy ul. A oraz uznanie jej za stronę postępowania. Uzasadniając żądanie wznowienia postępowania podała, że inwestycja narusza uzasadnione interesy mieszkańców ul. A, w tym jej /zacienienie, uciążliwość parkingów/, wskazała na przepis art. 5 pkt 1 – 9 ustawy z dnia 7.07.1994 r. i wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji. Wojewoda [...] nie uwzględnił złożonego odwołania i w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 149 § 3 kpa zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy podał, że skarżąca pismem z dnia [...] r. złożyła żądanie wznowienia postępowania i uznanie jej za stronę tego postępowania. Złożenie podania obliguje organ administracyjny do ustalenia czy podanie pochodzi od strony postępowania, czy opiera się na ustawowej przesłance wznowieniowej /art. 145 § 1 i 145a/ oraz czy zostało wniesione w terminie określonym w art. 148 § 1 kpa. Odwołująca się nie była stroną postępowania zakończonego decyzją o pozwolenie na budowę, ale skoro uważa, że taki przymiot jej przysługiwał to powinna zgodnie z art. 148 § 2 kpa złożyć wniosek w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o decyzji. Z znajdującego się w aktach pisma Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r. wynika, że o decyzji z dnia [...] r. którą udzielono pozwolenia na budowę, skarżąca najpóźniej dowiedziała się w dacie doręczenia tego pisma to jest w [...]r. Skoro wniosek o wznowienie postępowania złożyła w dniu [...]r., to wniosek ten został złożony po terminie z art. 148 § 2 kpa, co zobowiązywało organy do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania /art. 149 § 3 kpa/. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca podała, że od [...] r. we własnym imieniu i mieszkańców ul. A wyrażała protest przeciwko budowie dwóch budynków mieszkalnych. Wyraz temu dała w liście protestacyjnym z [...] r., w następstwie którego Prezydent B. poinformował ją o wydanym pozwoleniu na budowę. Wniosek o wznowienie postępowania złożyła po kilku miesiącach, kiedy okazało się, że zrealizowane /w oparciu o pozwolenie z [...] r./ 4 kondygnacje budynków powodują zacienienie domów jednorodzinnych. Domagała się wtedy uznania jej za stronę postępowania, wskazała że doszło do naruszenia art. 5 pkt 1, pkt 8 i 9 Prawa budowlanego, a podstawą wniosku jest art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 5 kpa. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi z przyczyn podanych w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wyjaśnił, że w sprawie zakończonej pozwoleniem na budowę z [...] r. nie znalazł podstaw do wznowienia postępowania z urzędu. Inwestycja spełnia wymogi § 13 i § 57 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Brak jest też w sprawie podstaw do przyjęcia - jak twierdzi skarżąca – zaistnienia przesłanek z art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 5 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość ponownego rozpoznania sprawy zakończonej decyzją ostateczną tylko wówczas, jeżeli postępowanie, w którym decyzja ta została wydana było dotknięte kwalifikowaną wadą określoną w art. 145 kpa lub 145a kpa. Wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na wniosek strony. Zgodnie z art. 147 kpa wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa następuje tylko na żądanie strony, a termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z tej przyczyny biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji i wynosi 1 miesiąc /art. 145 § 2 w związku z § 1 tego przepisu/. Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia /art. 149 § 1/, ale przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada /wyłącznie/ czy wniosek o wznowienie postępowania oparty jest o ustawową przesłankę wznowienia, enumeratywnie wyliczoną w art. 145 i 145a oraz czy podanie o wznowienie zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 kpa. W przypadku stwierdzenia, że podanie o wznowienie postępowania nie wskazuje na żadną z przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 kpa lub 145a bądź nie został zachowany termin do jego złożenia, o którym mowa w art. 148 kpa – organ administracji na podstawie art. 149 § 3 kpa wydaje decyzję o odmowie wznowienia postępowania. W sytuacji gdy wniosek o wznowienie postępowania wskazuje przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 kpa organ nie bada czy podmiot wnoszący podanie ma przymiot strony w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją, gdyż kwestia ta może być przedmiotem ustaleń i ocen dopiero w postępowaniu prowadzonym po wydaniu postanowienia o wznowieniu, co wynika z treści art. 149 § 2 kpa. Oznacza to, że w omawianej sytuacji organ administracyjny przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania bada jedynie zachowanie terminu do złożenia podania. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, jak zasadnie ustalił to organ odwoławczy, że skarżąca o decyzji Prezydenta B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę dowiedziała się z pisma Zastępcy Prezydenta z dnia [...] r. W aktach administracyjnych brak wprawdzie dowodu doręczenia tego pisma skarżącej, jednak nie kwestionuje ona w skardze do Sądu, że pismo to otrzymała w [...] r., jak ustalił to organ odwoławczy. Wniosek o wznowienie postępowania, w którym skarżąca wyraziła przekonanie, że powinien jej przysługiwać przymiot strony w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją, a więc powołała się na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 kpa z dnia 4.06.2005 r. został więc złożony po terminie z art. 148 § 2 kpa, przy czym nie towarzyszyła mu prośba o przywrócenie uchybionego terminu. Złożenie wniosku o wznowienie postępowania po terminie do tego przewidzianym przez ustawodawcę, zobowiązywało organ administracyjny do podjęcia decyzji przewidzianej art. 149 § 3 kpa to jest odmowy wznowienia postępowania. Na przyczyny nie zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie wskazuje w skardze sama skarżąca podając, że wniosek o wznowienie złożyła wtedy, gdy zrealizowano 4 kondygnacje budynków i okazało się, że powodują one zacienienie. Podanie w skardze nowych przesłanek wznowieniowych – art. 145 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 145 § 1 pkt 5 kpa – nie mogło już mieć znaczenia dla oceny zaskarżonej decyzji także z tego względu, że przyczyną odmowy wznowienia postępowania nie był brak przesłanek wznowieniowych, ale złożenie podania o wznowieniu postępowania po terminie. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, stwierdzając zgodność zaskarżonej decyzji z prawem na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 z zm./ oddalił skargę.