II SA/Gl 1033/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej na skutek wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek. Dnia 24 lipca 2014 r. skarżąca wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...]r., nr [...]. Do skargi dołączyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, uzasadniając go naruszeniem przez organy zarówno I jak i II instancji kodeksu postępowania administracyjnego, a także brakiem staranności przy wydaniu decyzji I instancji. Ponadto zarzuciła zlekceważenie przez organ wniesionych przez siebie uwag oraz nadużycia. Na mocy zarządzenia z dnia 2 września 2014 r. doręczono uczestnikom postępowania odpis powyższego wniosku wraz z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się do niego w terminie 5 dni. Nikt się jednak do niego nie ustosunkował. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wskazać przede wszystkim należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, to oznacza, że na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189). Odnosząc się do wniosku skarżącej w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji to należy zauważyć, że dotyczy on decyzji organu pierwszej instancji, natomiast przedmiotem zaskarżenia przed tut. Sądem jest decyzja organu drugiej instancji - Wojewody [...]. Zgodnie natomiast z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji nie jest dopuszczalne, przepis ten odnosi się bowiem wyłącznie do zaskarżonego aktu. Dlatego też złożony wniosek potraktowano jako odnoszący się do decyzji organu drugiej instancji i w związku z powyższym dalsza część uzasadnienia będzie dotyczyć zaskarżonej decyzji Wojewody [...]. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie wskazała okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Nie przybliżyła bowiem żadnej przesłanki, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., tzn. nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby skutek w postaci groźby wyrządzenia znacznej szkody lub, że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Wskazane przez nią przesłanki, tzn. naruszenie przez organy kodeksu postępowania administracyjnego, brak staranności przy wydaniu decyzji oraz zlekceważenie przez organ wniesionych przez skarżącą uwag oraz nadużycia odnoszą się bowiem do oceny prawidłowości wydania zaskarżonej decyzji, co będzie przedmiotem kontroli przed tut. Sądem. Nie przesądzając o zasadności twierdzeń żadnej ze stron postępowania, należy podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi, a nie ocena legalności decyzji. W związku z tym rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. W związku z powyższym na obecnym etapie postępowania, w oparciu o argumenty podane przez Skarżącą, nie można jednoznacznie stwierdzić, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi Skarżącej niebezpieczeństwem, i to o skutkach niemożliwych do odwrócenia, a tylko taka sytuacja uzasadnia udzielenie ochrony tymczasowej. Z tych powodów Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.