II SA/Gl 1034/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.W. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem WSA w Gliwicach z dnia 7 sierpnia 2015 r. o sygn. akt II SA/Gl 752/15 w sprawie skierowania na badania psychologiczne p o s t a n a w i a : 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania. 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia [...] r. D.W. wniósł o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem WSA w Gliwicach z dnia 7 sierpnia 2015 r. o sygn. akt II SA/Gl 752/15 w sprawie skierowania na badania psychologiczne. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 października 2015 r. skarżący został wezwany o wskazanie podstawy wznowienia postępowania i jej uzasadnienie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wskazał, że podstawą wznowienia postępowania jest prawidłowe wniesienie środka odwoławczego od decyzji SKO w K., to jest wniesienia skargi w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył , co następuje: Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 - dalej zwaną p.p.s.a.) skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Stosownie zaś do treści art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Zgodnie z przepisami art. 271 – 274 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania (art. 271). Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1). Można także żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Można też żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273). We wniosku o wznowienie postępowania oraz odpowiedzi na wezwanie do wskazania podstawy wznowienia i jej uzasadnienia skarżący podniósł, że skargę odrzuconą postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2015 r. wniósł w terminie, dlatego powinna zostać rozpoznana merytorycznie W ocenie Sądu, analiza niniejszej skargi prowadzi do wniosku, że nie została ona oparta na ustawowej podstawie wznowienia. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie prezentowany jest pogląd, że brak ustawowych podstaw wznowienia nie wynika wyłącznie z braku przytoczenia określonego przepisu, ale również z braku okoliczności pozwalających na ustalenie, że w konkretnej sprawie określona podstawa wznowienia postępowania istnieje. Jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa wznowienia postępowania nie zachodzi, taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2010, str. 633). Nadto Sąd nie może doszukiwać się samodzielnie przesłanek wznowienia, abstrahując od sformułowań zawartych w skardze wniesionej przez stronę. Zasada niezwiązania sądu granicami środka zaskarżenia w kształcie, w jakim obowiązuje ona w postępowaniu zwykłym toczącym się przed sądem pierwszej instancji, nie znajduje w takim przypadku zastosowania (por. wyroku NSA z dnia 13 marca 2008 r., sygn. akt II FSK 11/07). Nawet zarzucanie prawomocnemu orzeczeniu sądowemu, iż jest ono niesłuszne, bez powiązania tych zarzutów z konkretnymi przesłankami wznowieniowymi, stanowi jedynie niedopuszczalną polemikę z prawomocnym orzeczeniem. Skarżący nie wskazał zaś na żadne okoliczności świadczące o zaistnieniu przesłanek wznowienia postępowania. Ze względu na stanowisko prezentowane przez skarżącego Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzi przesłanka skorzystania z art. 280 § 2 p.p.s.a. Z podniesionych względów na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.