II SA/Gl 1035/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.),, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant st. sekr. Małgorzata Orman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2008 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzje Wojewody [...]: z dnia [...] r. nr [...]i z dnia [...] r. nr [...] oraz poprzedzające je decyzje Prezydenta Miasta J.: z dnia [...] r. nr [...], z dnia [...] r. nr [...] i z [...] r. nr [...] i postanowienie Prezydenta Miasta J. z dnia [...] r. nr [...], 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega w całości wykonaniu do czasu uprawomocnienia niniejszego wyroku, 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz strony skarżącej kwotę [...] złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu. W dniu [...] r. M. G. złożyła w Kancelarii Prezydenta Miasta J. wniosek o wznowienie postępowania w sprawie decyzji wydanej w dniu [...] r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielający pozwolenia na budowę Panu Y. T. w zakresie rozbudowy budynku mieszkalnego i garażu na działce położonej w J. przy ulicy [...]. W uzasadnieniu tego wniosku wyjaśniła, że wskazana decyzja zatwierdzając projekt budowlany i udzielając pozwolenia na budowę w bezpośrednim sąsiedztwie jej posesji nie zawierała żadnych rozstrzygnięć w zakresie ocieplenia ściany granicznej pomiędzy jej budynkiem, a budynkiem będącym w rozbudowie na sąsiedniej posesji. W związku ze zmianą przeznaczenia pomieszczeń bezpośrednio sąsiadujących z jej budynkiem mieszkalnym, ściana graniczna pozbawiona została naturalnego ogrzewania, jakie występowało w przypadku pomieszczeń mieszkalnych, a to spowodowało niekorzystną dla niej zmianę (utratę ciepła) w pomieszczeniach położonych przy owej ścianie granicznej. Podnosząc, że w zatwierdzonym projekcie nie spełniono wymagań w zakresie uzyskania wymaganego przepisami prawa współczynnika przenikania ciepła w pomieszczeniach, wniosła o interwencję w sprawie i uzupełnienia wskazanego braku w decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Wydziału Urbanistyki i Architektury, działając z upoważnienia Prezydenta Miasta J. wznowił postępowanie w sprawie udzielenia Panu Y. T. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego i garażu na działce nr [...] w obr. [...] położonej w J. przy ulicy [...], a zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta J. Nr [...] z dnia [...] r. znak [...]. W podstawie prawnej przywołał art. 149 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu uznał, że wnioskująca M. G., biorąc udział w postępowaniu zakończonym wydaniem kwestionowanej decyzji, podniosła w niniejszym wniosku zarzut, że wskazana decyzja nie zawierała rozstrzygnięcia w przedmiocie prawidłowego zabezpieczenia jej budynku, poprzez dodatkowe ocieplenie ściany usytuowanej w granicy działki. Uznając, że stanowi to nową okoliczność, istniejącą w dniu wydania decyzji, a nie znaną organowi, który wydał decyzję o pozwoleniu na budowę, organ orzekł o wznowieniu postępowania. Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta J., przywołując w podstawie prawnej art. 151 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, odmówił uchylenia swojej decyzji Nr [...] z dnia [...] r. znak [...] udzielającej Y. T. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego i garażu na działce nr [...] w obr. [...] położonej w J. przy ulicy [...]. W uzasadnieniu wyjaśnił, że przeprowadzone postępowanie – wyjaśnienia złożone przez wnioskodawczynię i inwestora - wykazało, iż brak jest podstaw do uchylenia przedmiotowej decyzji. Stwierdził, że inwestor doprowadził ścianę w granicy do stanu używania, zamurowując powstałe wnęki, dodatkowo tynkując ją tynkiem o grubości 2-10 cm z dodatkiem styropianu granulowanego. Właściwą izolacyjność tej ściany od swojej strony powinna sobie zapewnić wnioskująca we własnym zakresie. Rozpatrując wniesione przez M. G. odwołanie od powyższej decyzji, Wojewoda [...]. decyzją Nr [...] z dnia [...] r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu przypomniał, że postępowanie wznowieniowe prowadzone jest na podstawie przepisów art.art. 145- 153 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którymi w pierwszej kolejności następuje ustalenie czy żądnie wznowienia oparte jest choćby na jednej z przesłanek określonych w art. 145 § 1 Kodeksu oraz czy żądanie zostało złożone przez stronę postępowania w terminie przewidzianym w art. 148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Podkreślił, że jest to termin prekluzyjny (obowiązkowy) i jego zachowanie musi być udowodnione przez stronę. W ocenie organu odwoławczego wniosek strony o wznowienie postępowania nie wskazuje przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i nie został zachowany termin z art. 148 § 1 też Kodeksu. Wnioskująca zapoznała się z rozwiązaniami projektu budowlanego na etapie postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę. Przyjęte rozwiązania projektowe nie stanowiły nowej okoliczności sprawy, nie znanej organowi w chwili dokonywania rozstrzygnięcia. Nadto, jak wynika z dokumentów zgromadzonych w sprawie, od czerwca [...] r. prowadziła ona korespondencję z organami nadzoru budowlanego w sprawie wymuszenia na inwestorze ocieplenia zewnętrznego na wspólnej ścianie. W ustalonych okolicznościach nie może zatem być mowy ani o nowych okolicznościach w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę, ani też o zachowaniu terminu przewidzianego w art. 148 Kodeksu postępowania administracyjnego. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Prezydent Miasta J., powołując w postawie prawnej art. 104, art. 149 § 3 z w związku z art. 148 § 1 i z art. 145 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, postanowił odmówić wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego i garażu na działce nr [...] w obr. [...] położonej w J. przy ulicy [...], zakończonego decyzją Prezydenta Miasta J. Nr [...] z dnia [...] r. znak [...]. W uzasadnieniu, po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania oraz wskazaniu, iż wnioskująca pismem z dnia [...] r. podtrzymała swoje stanowisko w sprawie żądania wykonania przez sąsiada J. T. ocieplenia ściany granicznej budynku mieszkalnego, uwzględniając motywy wskazane przez Wojewodę [...], stwierdził, iż wniosek M. G. o wznowienie postępowania nie wskazał przesłanki wznowienia wymienionych w art. 145 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Nadto dodał, że wnioskująca, biorąc udział w postępowaniu w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę, zapoznała się z przełożonym projektem budowlanym i znała jego zawartość merytoryczną. Przyjęte lub pominięte rozwiązania projektowe nie mogły zatem stanowić nowej okoliczności sprawy, nie znanej organowi w chwili orzekania. Nadto nie został także zachowany termin przewidziany w art. 148 § 1 cytowanego Kodeksu. Strona zawiadomiona o postępowaniu w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę, zapoznała się z proponowanym projektem budowlanym i mogła wnosić swoje uwagi i zastrzeżenia. Decyzja w zakresie zatwierdzenia tego projektu i udzielenia pozwolenia na budowę wydana została w dniu [...] r. i doręczona wnioskującej. Od decyzji tej nikt nie wnosił odwołania, także wnioskująca, wskutek czego decyzja stała się ostateczna. Pismo z dnia [...] r. o wznowienie postępowania wpłynęło dopiero w dniu [...] r., a zatem złożone zostało 470 dni od uprawomocnienia się kwestionowanej decyzji. Wobec nie wykazania ani przesłanek do złożenia takiego wniosku, ani nie zachowania terminu do jego wniesienia, należało odmówić wznowienia postępowania w sprawie. W wyniku złożonego odwołania, rozpatrując sprawę Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. Nr [...] kolejny raz uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta J. wznowił już postępowanie w rozpatrywanej sprawie, czyli okoliczności jego podjęcia można weryfikować już w niniejszym postępowaniu odwoławczym. W przedmiotowej sprawie bezsporne pozostaje, iż nie zostały spełnione przesłanki wznowienia. Wniosek o wznowienie postępowania złożony został po upływie terminu określonego w art. 148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i nie wskazuje przyczyn wznowienia. Skoro bowiem wnioskująca o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem decyzji udzielającej pozwolenie na budowę, M. G. brała udział w postępowaniu i zapoznała się z rozwiązaniami przedstawionego wówczas projektu budowlanego na etapie postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, to już wówczas zauważyła potrzebę ocieplenia ściany granicznej. Taki stan jej wiedzy potwierdziła także późniejsza korespondencja z miejscowymi urzędnikami. Stąd też nie może ta okoliczność uznana być za jedną z przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Dodatkowo nie można uznać, by w przedmiotowej sprawie został zachowany termin określony w art. 148 § 1 Kodeksu. Wnioskująca -kwestię ocieplenia spornej ściany poruszała w trakcie postępowania prowadzonego w [...] r., a od czerwca [...] r. prowadziła w tym zakresie korespondencję z organem nadzoru budowlanego. Dlatego też w tych okolicznościach sprawy, nie można uznać by wniosek z dnia [...] r. złożony został z zachowaniem terminu z powołanego powyżej art. 148. O ile wymienione okoliczności stanowią podstawę do odmowy wznowienia, to należy zauważyć, że byłoby to możliwe jedynie przed wydaniem postanowienia Prezydenta Miasta J. z dnia [...] r. o wznowieniu postępowania. Nie można bowiem rozstrzygać o odmowie wznowienia, skoro wcześniej już organ takie postępowanie organ uruchomił. W aktualnym stanie sprawy przeprowadzone przez organ postępowanie winno prowadzić do odmowy uchylenia przedmiotowej decyzji o pozwoleniu na budowę powodów formalnych a nie merytorycznych. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Prezydent Miasta J., na podstawie art. 104 w związku z art. 148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, odmówił uchylenia swojej decyzji z dnia [...] r. Nr [...] znak [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego i garażu na działce nr [...] w obr. [...] położonej w J. przy ulicy [...]. W uzasadnieniu wyjaśnił, że po ponownej analizie zgromadzonego w sprawie materiału, z uwzględnieniem dotychczasowo wydanych w sprawie rozstrzygnięć, stwierdzić należy, iż wniosek o wznowienie postępowania złożony został zarówno z uchybieniem terminu wskazanego w art. 148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, jak również nie wskazuje on żadnej przesłanki (wymienionej w art. 145 § 1 cytowanego Kodeksu) uzasadniającej wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją. Dlatego też, nie znajdując powodów do uchylenia decyzji z dnia [...] r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego i garażu Y. T., orzeczono jak w sentencji decyzji. Dodatkowo pouczył stronę o możliwości zmiany decyzji w trybie art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego. W odwołaniu od powyższej decyzji M. G. wniosła o uchylenie tej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy. Podkreśliła, że organ pierwszej instancji w żaden sposób nie odniósł się do podniesionych przez nią argumentów, nie wyjaśnił także jakie znaczenie dla sprawy miało ustne zapewnienie urzędnika o uzupełnieniu proponowanego projektu budowlanego. Wskazując na podejmowane w sprawie rozstrzygnięcia, a zwłaszcza ostatnie informujące, że organ pierwszej instancji winien doprowadzić do odmowy uchylenia przedmiotowej decyzji z powodów formalnych a nie merytorycznych podkreśliła, przez cały czas toczącego się postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę dla Y. T. utrzymywana była w przekonaniu, że kwestia ocieplenia spornej ściany zostanie rozstrzygnięta. Dlatego też nie może zgodzić się, iż z własnej winy nie dotrzymała terminu określonego w wymienianym art. 148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wnosząc o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zwróciła się o uwzględnienie jej wniosku i załatwienie sprawy co do istoty. Decyzją Nr [...] z dnia [...] r. Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu, po przestawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania stwierdził, że strona prowadząc od czerwca [...] r. korespondencję z organami nadzoru budowlanego w kwestii nałożenia na inwestora obowiązku ocieplenia ściany granicznej budynku położonego przy ulicy [...], posiadała wszelkie informacje o spornej inwestycji, zarówno od momentu wszczęcia postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia ([...] r.) jak i w trakcie realizacji inwestycji. W tych okolicznościach jej wniosek z września [...] r. o wznowienia postępowania nie został złożony z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Także brak w zatwierdzonym projekcie rozwiązań projektowych dla ocieplenia wspólnej ściany budynku nie jest przyczyną, dla której można wznowić postępowanie. Nie jest to bowiem żadna z przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 Kodeksu. Wnioskująca bowiem zapoznała się z przedłożonym projektem na etapie postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę i nie zgłaszała wówczas tego problemu. Organ prowadzący postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, nie może ingerować w zawartość merytoryczną projektu. Twierdzenia zainteresowanej o braku własnej winy, wobec mylącego zapewnienia urzędnika Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miejskiego w J., nie może być uwzględnione. Nie wykluczały one bowiem złożenia odwołania od decyzji zatwierdzającej kwestionowany przez Nią, niepełny projekt budowlany czy wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w tej sprawie. Przedstawione okoliczności w pełni uzasadniały odmowę wszczęcia postępowania wznowieniowego, ale wobec jego uruchomienia postanowieniem Prezydenta Miasta J. z dnia [...] r., ocena czy zostały spełnione przesłanki wznowienia postępowania oraz został zachowany termin do jego rozpoczęcia, mogły być poczynione dopiero w drugiej fazie postępowania wznowieniowego. Z uwagi na brak przesłanek z art. 145 § 1 oraz uchybienie terminu z art. 148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji należało uznać za prawidłowe. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach M. G. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody [...] jako naruszającej prawo i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi, przywołując decyzję z dnia [...] r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla J. T., podniosła, że projekt ów nie zawierał rozstrzygnięcia w zakresie ocieplenia wspólnej ściany w granicy. Błędnie pouczona przez urzędników, że inwestor ma obowiązek ocieplenia tej ściany, cierpliwie czekała na realizację tego obowiązku, dopiero brak działań w tym zakresie zmusił ją do działania. Dowodząc, że przyjęty projekt nie gwarantuje w jej mieszkaniu wymaganej temperatury, podkreśliła, że nie został zachowany wymagany przepisami prawa współczynnik przenikania ciepła, określony w załączniku do rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Brak ocieplenia wspólnej, granicznej ściany spowodował znaczne pogorszenie jej warunków zamieszkiwania w mieszkaniu, generując wysokie dodatkowe koszty związane z ogrzewaniem. Konieczność ocieplenia spornej ściany zauważył także w ramach nadzoru autorskiego projektant, dokonując odpowiedniego wpisu do dziennika budowy – ocieplenie ściany granicznej styropianem o grubości 10-12 cm. Z tych powodów nie interweniowała dotąd w tej kwestii, dopiero brak wykonania jakichkolwiek prac w tym zakresie, zmusił ją skierowania odpowiedniego pisma z wnioskiem o wznowienie postępowania w zakresie uzupełnienia zatwierdzonego projektu budowlanego. Nie mogąc się pogodzić z prezentowanym przez organy stanowiskiem wniosła o uwzględnienie jej skargi. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymując swoje stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji, wniósł o oddalenie złożonej skargi. Na rozprawie w dniu 15 października 2008 r. skarżąca podtrzymała swoją skargę, dodając, że o braku ocieplenia spornej ściany wiedziała już przed wydaniem decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, ale będąc zapewniona przez pracownika organu, że projekt budowlany będzie uzupełniony i poprawiony a ściana ocieplona nie zrobiła nic więcej w tej sprawie. Po otrzymaniu decyzji, nie zwróciła uwagi czy projekt został poprawiony, gdyż nie kontrolowała dokładnie tej sprawy. Wskazała, że jeżeli nie dotrzymała terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w tej sprawie, czy nie wskazała precyzyjnie przesłanki wznowieniowej, to tylko dlatego, że nie bardzo zna się na przewidzianych procedurach, a przede wszystkim chodzi jej o ocieplenie ściany we wspólnej granicy z sąsiadem. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w treści ustawy. Kryterium kontroli wykonywanej przez te sądy określa art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), stanowiący, że jest ona sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zatem kontrola sądów polega na zbadaniu, czy kwestionowana decyzja nie uchybia przepisom prawa materialnego lub procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy albo dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądy badają również, czy organ administracji publicznej nie dopuścił się uchybień skutkujących nieważnością decyzji (art. 145 § 1 cytowanej ustawy). Jednakowoż sądy administracyjne – w myśl art. 134 § 1 tej ustawy rozstrzygają w granicach danej sprawy, nie będąc związanymi zarzutami i wnioskami skargi, a zatem oceniają legalność decyzji również z urzędu. Kierując się tym zapisem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, iż zaskarżona decyzja, wskazane decyzje Wojewody [...] oraz poprzedzające je decyzje Prezydenta Miasta J. oraz postanowienie tegoż Prezydenta z dnia [...] r. wydane zostały z naruszeniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a zatem nie mogą one pozostać w obrocie prawnym. Należy zaznaczyć, że przedmiotem rozstrzygnięcia organów administracji było zagadnienie dotyczące wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją administracyjną Prezydenta Miasta J. nr [...] z dnia [...] r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę Panu Y. T. w zakresie rozbudowy budynku mieszkalnego i garażu na działce nr [...] w opbr.[...] położonej w J. przy ulicy [...]. Instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym trybem weryfikacji decyzji ostatecznych. Stwarza ona prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym doszło do jej wydania, było dotknięte jedną z kwalifikowanych wad procesowych, wyliczonych wyczerpująco w przepisach prawa procesowego. Mając jednak na uwadze jedną z podstawowych zasad postępowania administracyjnego – zasadę trwałości decyzji administracyjnych, wynikającą z art. 16 Kodeksu postępowania administracyjnego, obowiązkiem organów rozpatrujących niniejszą sprawę było postępowanie zgodne z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego (art.145 do art. 153) dotyczącymi wznowienia postępowania. Z chwilą złożenia wniosku o wznowienie postępowania obowiązkiem organu jest zbadanie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania określonego w art. 148 ( 1 Kodeksu, czyli zbadania czy wniosek został złożony w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Dopiero, jeżeli termin został zachowany, właściwy organ winien dokonać wznowienia postępowania (art. 149 § 1), względnie dokonać decyzją odmowy wznowienia tego postępowania (art. 149 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego), gdy termin został uchybiony. Przeprowadzone postępowanie wznowieniowe może zaś doprowadzić do odmowy uchylenia dotychczasowej decyzji (art. 151 § 1 pkt 1,) względnie do uchylenia decyzji dotychczasowej i wydania decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy (art. 151 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego). W rozpatrywanej sprawie strona powołując się na brak zawarcia w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją z dnia [...] r. problemu ocieplenia wspólnej ściany w granicy, uczestnicząc w postępowaniu, które doprowadziło do wydania wymienionej decyzji, dopiero wnioskiem z dnia [...] r. wystąpiła o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją. Mimo to organ pierwszej instancji, nie bacząc na wymogi zawarte w przywołanych powyżej przepisach, postanowieniem z dnia [...] r., nie przeprowadzając w tym kierunku żadnego postępowania wyjaśniającego, wznowił postępowanie w tej sprawie. Tym samym przeprowadzone zostało w dalszej części postępowanie w zakresie ustalenia przyczyny wznowieniowej, gdzie, jak wydaje się z akt sprawy, organy uznały, że brak ocieplenia wspólnej ściany można uznać jako przesłankę wymienioną w art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego i rozpatrzyły sprawę merytorycznie wydając decyzję odmawiającą uchylenia kwestionowanej decyzji. Działania tego nie można uznać za zgodnego z przepisami procedury administracyjnej (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 maja 2008 r. II Sa/Gd 18/08). Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem i doktryną organ administracji obowiązany jest z urzędu badać zachowanie terminu określonego w powoływanym już art. 148 § 1 Kodeksu. Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienienia postępowania na wniosek pomimo uchybienia terminu stanowi naruszenie prawa (B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2004 r. s. 656-657). W tych stanie sprawy nie mogły pozostać w obrocie prawnym zarówno zaskarżona decyzja i decyzja bezpośrednio ją poprzedzająca, jak również wymienione w sentencji decyzje Wojewody [...] i poprzedzające je decyzje Prezydenta Miasta J. oraz jego postanowienie o wznowieniu postępowania. W ramach ponownego postępowania organy zobowiązane będą do jednoznacznego ustalenia wszystkich istotnych okoliczności sprawy a przede wszystkim zbadania zachowania przez stronę terminu wskazanego w art. 148 § 1 Kodeksu, które skarżąca powinna udowodnić, przy czym od negatywnych skutków jego uchybienia strona może wnosić prośbę o jego przywrócenie zgodnie z art. 58 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, zaskarżoną decyzję oraz wymienione decyzje ją poprzedzające oraz postanowienie prezydenta Miasta J. należało uchylić na podstawie art. 145 ( 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Uwzględniając skargę Sąd orzekł o niewykonalności zaskarżonej decyzji stosownie do art. 152 przywołanej powyżej ustawy. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.